Cypfruvex, tüccara kaptırmak istemediği Mandora ve Valancia’ya beklenenin üstünde fiyat verdi. Kesimin başladığı günlerde sözleşme imzalayan üreticilere peşinat bile ödedi. Şimdiyse, üreticiler gibi kesim ekiplerini ve kamyoncuları da ödeyemez duruma geldi.

Anlaşıldığına göre Cypfruvex, sezon başında, narenciye pazarlama alanında Türkiye’nin en iyi firması olan Uçaklar Gıda ile anlaştı. Uçaklar Gıda, web sayfalarından da görülebileceği gibi önemli başarılara imza atmış güçlü bir şirkettir. Narenciye ürününü hedef pazarlara ulaştıracak 120 adet soğutuculu TIR’ın da sahibidir.

Bu önemli ilişki, Uçaklar Gıda’nın alacağı ürüne karşılık verdiği ileri tarihli çeklerle taçlandırıldı. Cypfruvex yönetimi, bu özgüven ile narenciye ürününe yüksek bir fiyat açıkladı. Seçim yılı ya; bu hareket hükümet tarafından da coşku ile karşılandı. Ziraat Bankası’nın açtığı kredi kullanılarak ödeme yapılmaya başlanınca iş daha da tatlanmış oldu. Güzelyurtlular mutlu; UBP umutlu!

Ama pazar acımasızdır! Türkiye’ye sevk edilen Mandora ürünü alıcı bulamıyor; soğuk hava depolarında bekletiliyor. Hallerde satılan Valencia ürününün fiyatı yerlerde sürünüyor. Denizli halinde, sıkmalık portakalın fiyat 10 TL’ye kadar düştü. Antalya’da bu fiyat 15 TL dolaylarında. Sofralık portakalın fiyatı 20-40 TL arasında değişiyor. İran savaşından daha başka nedenler de var mı bilmiyorum ama Türkiye’deki narenciye pazarı çökmüş durumdadır.

Bu fiyatlar Cypfruvex’i kurtarmadığı gibi Uçaklar Gıda’nın da zarar etmesine neden olacak.

Bu arada Cypfruvex, üreticileri bırakın, gün kazanıp gün yiyen kesim ekipleri ile kamyonculara yaptığı ödemeleri bile yapamaz duruma geldi. Bayram öncesinde kesim ekiplerinin iş bırakması sonrasında Maliye Bakanlığı kaynaklarından ödeme yapılmaya başlandı ama bu durum işin sarpa sardığının da göstergesi oldu.

Elimizdeki bilgilere göre, Uçaklar Gıda’dan alınan çekler günleri geçtiği halde bozulmuyor. Uçaklar, biraz daha vade istiyorlar. Uçaklara tanınacak vade, üreticinin, kesim ekiplerinin ve kamyoncuların beklediği ödemelerin gecikmesi demektir ki bu da büyük bir huzursuzluğa neden olacak. Seçime gidiyoruz; hükümet böyle bir huzursuzluk yaşanmasını istemiyor.

Hükümetin böyle bir huzursuzluğu önleyebilmesinin en etkili yolu, Cypfruvex’in 800 milyon TL kadar olduğu hesaplanan nakit ihtiyacının karşılanması olacak.

Narenciye buzluklarda, satılamazsa büyük bir zarar olacak! Bu zararı kim ödeyecek?

Göreceğiz bakalım daha neler ne olacak?

The post CYPRUVEX’İN DENEYİ TUTMADI; BÜYÜK BİR ZARAR BEKLENİYOR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Partilerin belirlediği kişiler bakan olacak; Cumhurbaşkanı Erdoğan’a kimilerine göre beş, kimilerine göre yedi yıllık ek bir süre tanınacak. Bu sürenin sonunda parlamenter sisteme geri dönülmesi vaadi, işi kolaylaştıracağı düşünülerek “yeni bir havuç” gibi partilerin önüne konacak.

Herkesin bildiği gibi, Türkiye’de başka hiçbir ülkede örneği olmayan bir yönetim sistemi var. Cumhurbaşkanı, yasama ve yürütme organları üstünde bile büyük yetkilere sahiptir. Bu nedenle Türkiye’deki rejimini “totaliter rejimlerin yeni örneği” olarak nitelendiren akademisyenler de var. Yedi yıllık bir dönem sonunda bu sistemden vazgeçileceği vaadi, milli mutabakat hükümetinin harcı olarak düşünülüyor. Cumhurbaşkanlığı Yönetim Sistemi, Erdoğan ile başladı, Erdoğan ile bitecek!

Bu tartışma, bütün iktidar gücünün Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın elinde toplandığı düzeni, bir süre daha devam ettirmenin aracı olarak görülebilir. Muvafıkları öyle görüyor ama söylemiyorlar. Muhalifleri de öyle görüyor ve anlatmaya çalışıyorlar. Erdoğan, seçime gitme riski alınmak istenmiyor ve iktidarda kalması için yeni yollar aranıyor!

DEM Parti ile yakınlaşma ve Abdullah Öcalan’ın “Kürt hareketinin lideri” olarak konumlandırılarak yüceltilmesi elde edilmesi gereken desteğin bir bölümünü sağladı zannediliyor. Dış tehditlerin abartılı bir şekilde gündeme getirilmesinin, MHP’den ayrılmış da olsalar milliyetçi kökenden gelen milletvekillerini ikna edecek hesabı yapılıyor.

Özgür Özel liderliğindeki CHP’nin bu plana evet demesi beklenmediğinden partinin parçalara ayrılması ve Kılıçdaroğlu liderliğindeki parçanın milli mutabakat hükümetine dahil edilmesi amaçlanıyor. Bu tartışma, CHP hakkında alınan “mutlak butlan” kararından önce başlamış ve Erdoğan’a yakınlığının yanı sıra “olacakları haber vermesi” ile tanınan Mücahit Birinci, bu amaçla mutlak butlan kararı verileceğini duyurmuştu. Plan da böylece ifşa olmuştu!

DEM Parti’yi yumuşatmanın liderliğini yapan MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, bu planın da öncülüğünü yapmaya çalışıyor. Bahçeli, ilk aşamada iki cumhurbaşkanı yardımcısı atanmasını; bunlardan birinin Kürt, diğerinin ise Alevi olmasını önerdi. Önerisi eleştiri aldı ama o ısrar ediyor, geri adım atmıyor.

Elbette ki bu plan, tepki de görüyor. Sosyal medya platformlarındaki öfke büyüyor ama gerçek mücadele sokakta veriliyor. Özgür Özel’in CHP’yi terk ederek sokağa inmesi, CHP milletvekillerinin büyük çoğunluğunun ve halkın Özel’e destek vermesi, bu oyunu bozacak gibi görünüyor.

Sonucu görmek için beklemek gerekecek!

The post ERDOĞAN, YENİ BİR YOL DENEYECEK: “MİLLİ MUTABAKAT HÜKÜMETİ”! first appeared on Ve Kıbrıs.

En ilginç konuşması Rum Yönetimi Başkanı Hristodulidis yapıyor; sahneyi kaptırmamaya çalışıyor. Son konuşması gerçekten ilginç oldu: BM Genel Sekreteri Antonio Guterres’in görev süresi bitene kadar Kıbrıs sorunu için fırsat penceresi olduğunu ancak “sonsuza kadar görüşemeyeceğimizi” söyledi.

Söyledi ama bu hikaye Rum basını da dahil olmak üzere kimseye inandırıcı gelmedi. Dünkü Kathimerini gazetesinin aktardığına göre yabancı diplomatlar da bu söyleme prim vermedi. Gazetenin görüşüne baş vurduğu, Kıbrıs sorununda birinci elden bilgi sahibi olan yabancı bir diplomat, “bizim bildiklerimiz öyle değil” anlamında şeyler söylemiş: “Bizim bildiğimiz, Tayyip Erdoğan’ın, Ada’daki gerçeklerin dikkate alınması katı şartı ile çözüme ilerlemeye hazır göründüğüdür. Gerçekler de defalarca söylendiği üzere Kıbrıs Türk toplumunun egemen eşitliğinin tesis edilmesidir. Türk tarafının, Kıbrıs Rum tarafından ve BM aracılığıyla doğrudan ticarete, diret uçuşlara ve Kıbrıslı Türklerin uluslararası toplumla doğrudan ilişki kurmasına rıza göstermesini defalarca istediği de biliniyor. Bu tezler biliniyor, esasen ön şart haline geldiler ve bize aktarıldığı kadarıyla değişmediler. Bildiğimiz kadarıyla Sayın Erdoğan, daha çok da Sayın Fidan Sayın Guterres’e Ankara’nın bu tezlerini tekrarladı. Bu nedenle Türkiye’nin Kıbrıs sorunundaki tezlerini değiştirme sinyali verdiğinin düşünülmesi tuhaf olabilir.”

Hristodulidis, Kıbrıs sorununun şimdiye kadar ne çok genel sekretek eskittiğini de biliyordur zaten. Kıbrıs sorunu, Aralık 1954’te Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda Kıbrıs meselesi resmen gündeme alındı. Yunanistan, Kıbrıs halkına self-determinasyon hakkı tanınmasını istiyordu. Kıbrıslı Türklerin oluşturduğu bir heyet de bu sürede New York’taydı ve self determinasyon hakkının bir bütün olarak Kıbrıs halkına tanınamayacağını adada ayrı bir halk olarak Türklerin de bulunduğunu ve onlara ayrı self determinasyon hakkı tanınması gerektiğini savunarak Türkiye’ye destek verdi.

1954 nere; 2026 nere? O günden beri çok şey değişti ama Kıbrıs sorununun özü değişmedi. Hristodulidis, 2026 sonuna tarihlenmiş ciddi bir fırsat olduğunu söylemişti. Böyle bir fırsat yaratmak istiyorsa 1954’ten beri devam eden Rum/Yunan tutumunun değiştiğini de söylemesi gerekirdi.

Bunu söylemiyor… Sadece “sonsuza kadar görüşemeyiz” demekle yetiniyor.

Benim esas merak ettiğim de işte budur: 2026’dan sonra görüşmeyeceksek ne yapacağız?

KKTC Cumhurbaşkanı Erhürman, görüşmelere süre konulmasını ve Rum tarafı bir kez daha masadan kalkarsa Kıbrıslı Türklere uygulanan izolasyonların kaldırılacağının taahhüt edilmesini istiyor. Çok merak ettim doğrusu; Hristodulidis ne istiyor?

Güzel bir noktaya geldik! Durmadan müzakere istemekten “sonsuza kadar görüşemeyiz” noktasına gelmemiz her durumda iyi bir şeydir. 8 Haziran’daki Holguin görüşmesinde veya gerçekleşmesi muhtemel olan üçlü görüşmede “başarısız olursak ne olacak” sorusu mutlaka gündeme getirilsin derim.

The post “SONSUZA KADAR GÖRÜŞME” İSTENMİYORSA BAŞARISIZLIK HALİNDE NE OLACAĞINI ŞİMDİDEN BELİRLENMELİDİR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Kalkınma Bankası’nın donuk kredilerinde az biraz azalma olması, “büyük bir başarı öyküsü” olarak kamuoyuna duyuruldu ama bu bir başarı değil, TAM BİR REZALETTİR!

Kalkınma Bankası’nın kullandığı para halkın bankalarda toplanan mevduatlarından geliyor. Bankalar, mevduatlarımızın %2’sini Kalkınma Bankası’na yatırmak ve karşılığında piyasa faizinden çok daha düşük oranda faize razı olmak zorundadırlar. Yasa böyle; ZORUNDADIRLAR!

Kalkınma Bankası’nda zorla toplanan bu kaynağın ülke kalkınmasına öncülük edecek yatırımlarda kullanılması amaçlanmıştır… Adı üstündedir zaten: Kalkınma Bankası…

Kalkınma Bankası, ne yazık ki hükümet partileri tarafından yönetiliyor. Partiler, aday yaptıkları halde seçtiremedikleri veya yeni dönemde aday yapmak istedikleri üyelerine Kalkınma Bankası Yönetim Kurulu üyeliği dağıtmaktadırlar. Bunu bilen borçlular, zaten düşük faizli olan borçlarını ödemekten kaçınmakta, paralarını daha başka alanlarda değerlendirmektedirler.

Para dönmeyince kredi verme olanakları daralmakta ve “kalkınma” dediğimiz şey, “belli kişilerin kalkındırılmasına” dönüşmektedir. Kimi hallerdeyse, her türlü işlemi tamamlanmış ve teminatı bile alınmış olan kredileri kullandırmamaya bile cüret edebiliyorlar. Para kendilerinin oldu ya, istedikleri gibi oynuyorlar! Bilinen örnekleri vardır; bazı hallerde “gör beni, göreyim seni” durumları da yaşanmaktadır.

Orta veya uzun vadeli yatırımların normal kredi faizleri ile yapılması çok zordur. Kalkınma Bankası türü bir mekanizma, yararlı yatırımların yükünün bir kısmını diğer kredi kullanıcılarının sırtına yıkmakta, seçilmiş işletmelere avantaj sağlamaktadır. Yeterli sermaye birikimin olmadığı ülkelerde mevduatların bir kısmının böyle bir amaçla kullanılması kötü bir düşünce değildir ama uygulama kötüdür!

KKTC’deki kötü uygulamayı biraz olsun düzeltecek şey, Kalkınma Bankası Yönetim Kurulu’nun fon sağlayıcısı durumundaki bankalar tarafından seçilmesidir. Tuttukları tahvil miktarına göre oy kullanacak olan bankaların seçeceği yönetim kurulu üyeleri, paralarının heba olmaması için bankacılık bilgi ve deneyimlerini de ortaya koyarak çalışacaklardır herhalde. Merkez Bankası diğer bankaları olduğu gibi Kalkınma Bankası’nı da denetlerse durum şimdiki ile kıyas kabul etmeyecek derecede düzelebilir.

Kalkınmaysa kalkınma!

Ama ülke kalkınsın; ayrıcalıklıklar değil!

The post KALKINMA BANKASINI BANKACILAR YÖNETSİN! first appeared on Ve Kıbrıs.

Demokrasi kuramcıları, tam da bu nedenle, özgür basını “dördüncü kuvvet” olarak adlandırmışlardır. Yasama gücü vardır; yürütme ve yargı güçleri vardır ve bunlardan ayrı olarak dördüncü güç olarak BASIN vardır.

Basın ve basın için çalışan gazeteciler, yargıyı bile denetler. Siz, “mahkemeler eleştirilemez” boş konuşmasına aldırmayın… Basın, haksız hükümleri eleştirir; gerçeğin açığa çıkması için mahkeme dışında kamuoyu yaratır ve yargıyı bile baskı altına alır. Sonuçta gerçeğin anlaşılmasına, insan haklarının korunmasına böylece katkıda bulunur. Güçler ayrımına dayanan sistem, böyle çalışır.

Muktedirler hem güçlü hem de denetimsiz olmak isterler ve basın faaliyetlerini kısıtlamak için uğraşır dururlar. Muktedirlere karşı basının özgürlüğünü savunmak, demokrasiyi savunmak, insan haklarını savunmak demektir.

Peki; basın, zayıfları ezerse ne olacak? Basını kim denetleyecek veya nasıl denetleyecek?

Ceza yasalarımızda yer alan “zem ve kadih” hükümleri, aslında bu konuda başarı ile uygulanmaktadır. Kendi hayatını yaşayan, kamusal çıkarlarımızı tehdit etmeyen kişi veya kişilerin, suçlu olsalar veya kamuoyu tarafından hoş karşılanmayan kişiler olsalar dahi basın karşısında korunmaları gerekiyor. Bu kişilerin traj veya tik uğruna istismar edilmesini önlemek gerekir.

Fahişelik dünyanın en eski mesleğidir deniyor… Bir kadın hayatını fahişelik yaparak kazanıyor diye onu sokak ortasında rezil etmeye çalışan herkes “zem ve kadih” suçu işlemiş olur. Bunu basın yoluyla yapanlar daha büyük bir suç işlemiş sayılır.

Hırsızlar her zaman olmuştur. Lefkoşa sokaklarında aç dolaşırken biri caminin bağış kutusundan para çalarsa suçludur ama cezasrdüncü güçı teşhir değildir.

Ağır koşullarda çalışanların bir kısmı, geceleri rahat uyuyabilmek için yasaklı bazı otları uyuşturucu hap niyetine kullanıyorlar. Cezaları bellidir ama onları teşhir etme hakkımız da yoktur.

Bunun gibi eylemler “suç” sayılsa bile bu insanları teşhir etmek ve gelecekteki hayatlarını etkilemek DAHA BÜYÜK BİR SUÇ olmak zorundadır. Bu suçu işlemeye en yatkın kurumlar yayım organları, en yatkın kişiler gazetecilerdir ve bu suçu işledikleri takdirde en etkili olacak olanlar da onlardır. Bu gibi kişileri teşhir etmek bir suçsa, en ağır ceza gazetelere ve gazetecilere verilmelidir.

Anahtar kavram olarak kamu yararını kullanabiliriz. “Kamu yararı” varsa, örneğin bizi yönetmek için aday olan biri varsa onun suç karnesini seçmenlerin önüne sermek suç değil, tam tersine basının görevidir. Bir kişinin suç karnesini hiçbir gerekçe yokken ortaya dökmek ise suçtur ve suç olarak kalmalıdır.

“Her özgürlüğün bir sınırı vardır. Bu sınır, başkalarının özgürlüklerinin başladığı yerdir” derler ya; basın özgürlüğünün olabilecek sınırı da bu çerçevede tartışılmalıdır.

The post BASINI DA KORUYALIM; BASINDAN KORUNMASI GEREKENLERİ DE… first appeared on Ve Kıbrıs.

New York Federal Rezerv Bank’ın araştırmasına göre en yüksek gelir dilimindeki %1’lik kesimin reel net serveti %25’ten fazla artarken, orta gelir dilimindeki %40’lık dilimin serveti %10’dan daha az bir artış göstermiş…

Bu gelişmeyi doğrulayan başka bir araştırma Gallup tarafından küresel ölçekte yapıldı.  Gallup’un 139 ülke genelinde yaptığı anketlerin sıralamasına göre, Lübnan, Bolivya ve Türkiye yurttaşları ekonominin iyi gitmediğini düşünürken dünya genelinde, insanların %42’si ekonominin iyileştiğini söylüyor. En büyük “iyileşiyoruz algısı” %47 ile Amerika Birleşik Devletleri’nde… Sonra gelenler onun yarısı kadar bile iyimser olamıyorlar. İngiltere’de bu oran %21’de kaldı.

Ekonomistler şimdi buna “K ekonomisi” diyorlar. Biri yukarı, biri aşağı!

Ekonomik kriz yaşandığı sıklıkla söyleniyor olsa bile resmi veriler, dünya ekonomisinin her yıl %3-3,5 aralığında büyüdüğünü gösteriyor. Bu büyümeye karşılık gelir dağılımı kötüleşiyor. Üst tabakalar ile alt tabakalar arasındaki uçurum büyürken orta sınıf da yok oluyor.

Bunun, çatışmaları artırması; umutsuzluğa kapılan kitlelerin etnik kimliklere dayanan düşmanlıkları öne çıkararak yaşam tarzlarını ve seviyelerini korumayı amaçlayan savaşlara girmeleri; dini inanışların katılaşması ve çatışmalara zemin oluşturması beklenen olumsuz gelişmeler olarak sıralanıyor.

Ne yazık ki, demokrasi bu sorunlara çözüm bulmayı zorlaştırıyor. Popülist parti ve liderler, iktidara gelmek ve iktidarda tutunabilmek için kitlelerin bu duyguları ile oynamayı marifet sayıyorlar. Böylece “halkın istediklerine kulak verdiklerini” ileri sürebiliyorlar. Kendileri “suçsuz” ama “görünmeyen düşmanları” veya “bugünkü dünya düzenini” suçlu ilan edebiliyorlar.

K-ekonomisi büyürken insanlık küçülüyor. Popülist liderler buna çanak tutarak kendileri ve ailelerini bu ekonominin yukarı doğru büyüyen kanadının bir parçası haline getirmeye çalışıyorlar.

Tehlike K-ekonomisi değil aslında; bunu besleyen ve ondan beslenen siyasi eğilimlerdir!

The post K-EKONOMİSİ: BÜYÜRKEN KÜÇÜLÜYORUZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Tartışmalar sürüyor. Polis çok sayıda elektrikli bisiklete el koydu. Scooter kullanılmasına karşı da mücadele ediliyor. Kuralları uygulatmak hiç de kolay olmayacak galiba!

KKTC’de böyle şeyler olduğunu hiç duymadım; okumadım. Bunun tam tersi olarak trafiğin akışına karşı giden, kaldırımları kullanan scooter ve bisikletler etrafta fink atıyor. Yaralanma ile sonuçlanan kazanan olursa haber de oluyor. Bunun dışında yaşanan karmaşaya aldıran yok!

Bizim kuşak ergenlik çağını, ışığı veya reflektörü olmayan bisiklete polis el koyacak korkusu ile geçirmişti. Bisikletle sağa veya sola nasıl dönüş yapılacağının da kuralları vardı. Ve elbette yolun solundan, trafiğin aktığı yönden gidilecekti.

Şimdi bisiklet yetmez, elektrikli bisiklet veya scooterlar etrafta terör estiriyor. Sürücüler kendilerini tehlikeye atmayı umursamıyor olsalar bile başkalarını tehlikeye atmaya elbette hakları yok ama bunu da umursamıyorlar.

Bu arada biz, izlemeye devam ediyoruz!

KKTC siyasetinin ve bürokrasisinin temel bir özelliği var… Bunu son 20 yılda kazandı sanırım… Büyük bir felaket olmadan uyanmıyor; uyanamıyor. “Uuuu… Böyle bir şey mi var?” diye sormuyorlar.

Dünyayı izlemek konusunda yetersiz kalmalarını kabullenmesek bile anlayabiliyoruz. Ama en azından Güney Kıbrıs’ta yaşananları, yaşananlara ilişkin tartışmaları yakından izlemeleri görevleri gereğidir.

Haksızlık da etmek istemem tabii… Önemli bir kesimimiz iş dışındaki saatlerinin çoğunu Güney’de geçiriyor; belki de izliyorlar. Ve hatta izlemekle kalmayıp yaşıyor bile olabilirler…

Belki de esas meselemiz “bilmek veya bilmemek” de değildir. Biliyoruz ama yapmıyoruz. Esas meselemiz biz artık hiçbir şeyin düzeleceğine inanmıyor ve içimizde herhangi bir şey yapmanın heyecanını duymuyoruz.

Biz artık öldük ama gömenimiz yok!

The post YOLLARIN VE TRAFİK KURALLARININ YETERSİZLİĞİ, KİMSENİN UMURUNDA DEĞİL! first appeared on Ve Kıbrıs.

Akabinde bir “yalanlama” geldi ama neyin yalanlandığı tam olarak anlaşılamadı. HP Genel Sekreteri, Sibel Tatar’ın yerine haberin kendisini hedef aldı ama sanırım pek de dikkate alınmadı. Konu, ilk günkü canlılığı ele yoluna devam ediyor.

Partiler, seçmenin karşısına farklı adaylarla çıkmak istiyor olsalar bile aradıkları adayları bulmaları hiç de kolay olmayacak. Yöneldikleri her adayın, artıları kadar eksileri de olacak. Öyle günlerden geçirdik ki, çok “suçlama” biriktirdik; herkese göre bir “ayıbımız” mutlaka vardır!

Bürokraside üst basamaklara kadar tırmanmış olanlar şimdi siyasete soyunuyor ama bürokrasi merdivenlerini nasıl tırmandıklarını izah edemiyorlar. İşini büyütmeyi başarmış iş insanları, her yıl düzenlenen anketlerde “rüşvetle iş görmekte olduklarını” bizzat kendileri ifade ediyorlar. Akademisyenler zaten sus-pus olmuş ve köşelerine çekilmiştir ama diploma skandalları veya kalitesiz yüksek öğretim onları da bezdirmiş olmalıdır. Kendi köşesinde sanatla uğraşan insanlarımız, politika denildiği zaman zaten tiksinme işaretleri veriyorlar.

Gerçekten zor; partilerin “etkili adaylar” bulmaları hiç de kolay olmayacak!

Ulusal Birlik Partisi içinde, aday saptanma yetkisinin Genel Başkan Üstel’e bırakılması görüşü giderek ağırlık kazanıyor. UBP organlarının bu hafta konuyu ele almaya başlaması bekleniyor. Üstel’in işi zor olacak! Ortada çok sayıda milletvekili var; Hasan Tosunoğlu bile UBP’den aday olma hesapları yapıyor. 25 milletvekilinin tümünü listeye koyacaksanız yeni adaylara ne önereceksiniz?

Benzer bir zorluk CTP’de de var tabii… 18 milletvekilinin yanı sıra, Jale Refik ve belki Ayşegül Baybars’a da yer açmak gerekirse ne olacak? Kamuoyunda etki yaratacak yeni adaylar, listeye nasıl konacak?

Barajı geçeceklerine kuşku ile bakılan “küçük partilerin” sorunu biraz daha farklı…

Halkın Partisi Genel Başkanı Özersay, partinin kapısını çalanları içeri davet ediyor ama adaylık sözü vermekten de uzak duruyor. Sibel Tatar olayından anladığımız da bu oldu. Bu durumda seçilebilecekleri bir sıralardan aday yapılma garantisi olmayanların HP saflarına katılmaya devam edeceklerini sanmıyorum. Tam tersine, yaşanabilecek sorunlar, partinin kan kaybetmesine bile neden olabilir.

Yeniden Doğuş Partisi, kendine özgü yapısı ile belli bir çerçeveye oturdu ama bu çerçeve içinde “kanlı bir adaylık savaşı” yaşanmayacağının garantisi yoktur. Bu savaşı önleyebilirlerse seçimden önemli bir kazanımla çıkacaklarından kuşku duymamak gerekiyor.

TDP’nin milletvekili yok ama parti yöneticileri var. Liste başlarını kendilerine ayırmaları halinde sadece onların milletvekili seçilme şansı olacak. TDP’ye katılımlarıyla partinin büyüdüğü algısını güçlendirecek ve ilgi çekecek aday adayları, seçilemeyecekleri yerlerden listeye girmeye itiraz ediyorlar. Sonuç ne olacak, göreceğiz!

Bütün partiler, “vay be; bu da mı aday” dedirtecek milletvekili adayları bulmak istiyorlar ama bu adaylara bekledikleri yerleri vermek konusunda sıkıntı yaşıyorlar.

“Bizim parti herkesi kucaklamak istiyor” demek kolaydır; “kucaklamak” zordur!

The post “ADAY TOPLAMA” SİYASETİN EN ÖNEMLİ PARÇASI OLDU! first appeared on Ve Kıbrıs.

Çözüm arayışlarının devam etmesi ve son olarak BM Genel Sekreteri’nin Temmuz’da yeni bir girişim başlatacağına ilişkin haberler, bizi Kıbrıs sorunun geleceğine ilişkin tahminlerde bulunmaya ve ilgili aktörlerin niyetlerini okuma çabası içine girmeye itiyor.

Kıbrıslı Türklerin yeni lideri olarak sahnedeki yerini alan Tufan Erhürman’ın çözüm isteği konusunda kuşkulu olmamızı sağlayacak herhangi bir neden yoktur. Erken bir çözüm, Kıbrıslı Türkleri pek çok dertten kurtaracağı gibi Erhürman’ın daha etkili uluslararası politik bir figür haline gelmesine neden olacaktır. Çözüm için çalışmak, Erhürman’ın yapacağı en akıllıca iştir. Hem kendine hem de halkına yararı olacaktır!

Aynı şeyleri, Hristodulidis için de söyleyemeyiz ama… Kıbrıslı Türkleri Kıbrıs Cumhuriyeti’ne yeniden ortak etmeye kalkışmak, Kıbrıslı Rumların destekleyeceği bir şey değil gibi görünüyor. Hristodulidis’in böyle bir tutum takınması, politik hayatının sonu olabilir. Buna karşılık, yükselen milliyetçiliğe ve uluslararası alandaki etkisine tutunarak bir dönem daha seçilmeyi denemesi gerekiyor. O’nun için “normal” olan budur!

Hristodulidis, Kıbrıs adasını kullanmak amacında olan devletlerle çok sayıda savunma anlaşması imzaladı. Bu çaba, Kıbrıs sorununun çözümlenmesi için yeni engeller yaratmak ve çözümsüzlük yanlısı tutumuna uluslararası destek sağlamak çabası olarak görülmelidir. Bu anlaşmalara imza atan devletler, Kıbrıs sorununun çözümlenmesini istemek yerine mevcut durumun devamını tercih edeceklerdir. Çözüm durumunda, adada elde ettikleri konumları yitirme olasılıkları varken çözümsüzlüğün arkasında durmalarından daha normal ne olabilir ki? Çözümsüzlük onların da “normali” haline getirilmiştir!

Tarafsız gözlemciler, gazeteciler ve akademisyenler, Kıbrıs sorununun çözümlenmesi için uluslararası bir baskı gerektiğini söyleyerek ve yazarak koca bir ömür geçirdiler. Uluslararası aktörlerin bizim kara kaşımız ve kara gözümüz için çözüm istemeyeceklerini bilecek kadar deneyim sahibi olmuşlardır herhalde…

Hristodulidis bu aktörlere, “çözümü boş verin ve bana ne istediğinizi söyleyin” diyor ve istediklerini veriyor! Bugünkü durumu, kendisiyle birlikte savunacak yeni güçler oluşturuyor. Adadaki görece sakinliği tehlikeye attığını bildiğine de kuşku duymamak gerekiyor ama çözümsüzlük öylesine büyük bir ödüldür ki bunun için her türlü tehlikeyi göze alabiliyor.

Hristodulidis, bugünkü durumun devamına yatırım yapıyor; yatırımını korumak için harıl harıl çalışıyor!

The post HRİSTODULİDİS, ÇÖZÜMSÜZLÜĞÜ KORUMAYA ÇALIŞIYOR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Bence evde ekmek yapanlara da ceza yazılsın! Ekmeği de ekmekçiler yapmalı!

Her sıkışan devletten koruma istiyor. Tek gerekçeleri var: VERGİ VERİYORLAR!

Devletin uçan kuştan vergi toplama siyaseti, yurttaşlarına hayatı zehrediyor. Taksicilik bunun en güzel örneklerinden biri…

Bir zamanlar köylerden Lefkoşa’ya akan memurlar, arabalarını paylaşımlı olarak kullanıyorlardı. Dört arkadaş bir arabada… Ayda bir hafta senin, bir hafta benim! Zenginleşme arttıkça bu gelenek ortadan kalktı ama İstanbul gibi yoksullaşmanın ve trafik sorunlarının arttığı kentlerde “paylaşımlı araç kullanımının” geri gelmekte olduğunu haberlerden izliyoruz. Şimdi artık internet desteği de var… Uygulamayı açıp gideceğiniz yönü paylaşırsanız aynı yöne gidecek ve akaryakıt harcamanıza katkıda bulunacak “yol arkadaşlarını” kolaylıkla bulabilirsiniz.

Bunu tam zamanlı iş olarak düşünenler de olabilir tabii…

Bir zamanlar, İstanbul’da, özel arabası ile aylık olarak kiralanabilen şoförler vardı ve bazı iş yerleri ulaşım sorunlarını bu şekilde çözmeyi tercih ediyorlardı. Şimdi artık, Bolt ve Uber gibi uygulamalara katılarak özel arabanızla taşımacılık yapabilirsiniz. Sistemi açtığınız zaman servise hazırsınız; dinlenmek istediğinizde kapatırsınız. Müşteri olanlar en yakınlarındaki araca bu şekilde kolaylıkla ulaşabiliyorlar.

Sistemi değerlendirdiğiniz zaman boşa gidecek akaryakıt minimuma iniyor; herkesin zamanı daha verimli olarak değerlendiriliyor. Kaynakların verimli kullanılmasının en önemli sorun haline geldiği dünyamızda bundan büyük olanak olabilir mi?

Ama hayır! Vergi veren taksiciler, “bu koyunların yünü bizim” diyorlar; “biz yolacağız!” Vergi veriyorlar ya, bunun için de devletten yardım istiyorlar! Dünyanın bazı ülkeleri yeni uygulamaları kolaylıkla benimserken bazı yerlerde adeta iç savaş yaşanıyor; direniyorlar.

Akıl, tek bir yol öneriyor aslında: Taksicilik kapsamına girebilecek hizmetlerdeki düzenlemeler bütünüyle iptal edilsin. “Özel taşımacılık” diye nitelenebilecek işlerden vergi de beklenmesin.

Bizim gibi turizme bel bağlamış ada ülkelerinde bunun hayatımıza getireceği kolaylıkları, kendi yakın çevrenizi dikkate alarak değerlendirin isterseniz. Bir aile yurtdışına seyahat edeceğinde bu hizmeti komşularından birinden alacak… Öğrencilerden biri, arkadaşlarını taşıyarak okul parasını çıkaracak… Gündüz çiftçilik yapan gece taşımacılık yapabilecek… Fena mı olacak?

Bunlara “deli saçması” diyecek dünya kadar insan var ama… Zaten insanları anlamak giderek zorlaşıyor!

The post VERGİ TALEP ETMEYİN; SERBEST BIRAKIN BU İŞİ! first appeared on Ve Kıbrıs.