HP Genel Başkanı Özersay’ın Sibel Tatar ile görüşmesi, medyanın ilgi odağı oldu. Sibel Tatar, Haber Kıbrıs ekibine “Özersay’dan adaylık teklifi aldığını ve elini taşın altına koymayı düşündüğünü” söyledi.

Akabinde bir “yalanlama” geldi ama neyin yalanlandığı tam olarak anlaşılamadı. HP Genel Sekreteri, Sibel Tatar’ın yerine haberin kendisini hedef aldı ama sanırım pek de dikkate alınmadı. Konu, ilk günkü canlılığı ele yoluna devam ediyor.

Partiler, seçmenin karşısına farklı adaylarla çıkmak istiyor olsalar bile aradıkları adayları bulmaları hiç de kolay olmayacak. Yöneldikleri her adayın, artıları kadar eksileri de olacak. Öyle günlerden geçirdik ki, çok “suçlama” biriktirdik; herkese göre bir “ayıbımız” mutlaka vardır!

Bürokraside üst basamaklara kadar tırmanmış olanlar şimdi siyasete soyunuyor ama bürokrasi merdivenlerini nasıl tırmandıklarını izah edemiyorlar. İşini büyütmeyi başarmış iş insanları, her yıl düzenlenen anketlerde “rüşvetle iş görmekte olduklarını” bizzat kendileri ifade ediyorlar. Akademisyenler zaten sus-pus olmuş ve köşelerine çekilmiştir ama diploma skandalları veya kalitesiz yüksek öğretim onları da bezdirmiş olmalıdır. Kendi köşesinde sanatla uğraşan insanlarımız, politika denildiği zaman zaten tiksinme işaretleri veriyorlar.

Gerçekten zor; partilerin “etkili adaylar” bulmaları hiç de kolay olmayacak!

Ulusal Birlik Partisi içinde, aday saptanma yetkisinin Genel Başkan Üstel’e bırakılması görüşü giderek ağırlık kazanıyor. UBP organlarının bu haftadan konuyu ele almaya başlaması bekleniyor. Üstel’in işi zor olacak! Ortada çok sayıda milletvekili var; Hasan Tosunoğlu bile UBP’den aday olma hesapları yapıyor. 25 milletvekilinin tümünü listeye koyacaksanız yeni adaylara ne önereceksiniz?

Benzer bir zorluk CTP’de de var tabii… 18 milletvekilinin yanı sıra, Jale Refik ve belki Ayşegül Baybars’a da yer açmak gerekirse ne olacak? Kamuoyunda etki yaratacak yeni adaylar, listeye nasıl konacak?

Barajı geçeceklerine kuşku ile bakılan “küçük partilerin” sorunu biraz daha farklı…

Halkın Partisi Genel Başkanı Özersay, partinin kapısını çalanları içeri davet ediyor ama adaylık sözü vermekten de uzak duruyor. Sibel Tatar olayından anladığımız da bu oldu. Bu durumda seçilebilecekleri bir sıralardan aday yapılma garantisi olmayanların HP saflarına katılmaya devam edeceklerini sanmıyorum. Tam tersine, yaşanabilecek sorunlar, partinin kan kaybetmesine bile neden olabilir.

Yeniden Doğuş Partisi, kendine özgü yapısı ile belli bir çerçeveye oturdu ama bu çerçeve içinde “kanlı bir adaylık savaşı” yaşanmayacağının garantisi yoktur. Bu savaşı önleyebilirlerse seçimden önemli bir kazanımla çıkacaklarından kuşku duymamak gerekiyor.

TDP’nin milletvekili yok ama parti yöneticileri var. Liste başlarını kendilerine ayırmaları halinde sadece onların milletvekili seçilme şansı olacak. TDP’ye katılımlarıyla partinin büyüdüğü algısını güçlendirecek ve ilgi çekecek aday adayları, seçilemeyecekleri yerlerden listeye girmeye itiraz ediyorlar. Sonuç ne olacak, göreceğiz!

Bütün partiler, “vay be; bu da mı aday” dedirtecek milletvekili adayları bulmak istiyorlar ama bu adaylara bekledikleri yerleri vermek konusunda sıkıntı yaşıyorlar.

“Bizim parti herkesi kucaklamak istiyor” demek kolaydır; “kucaklamak” zordur!