Devlet dairelerinde küçük veya büyük rüşvetler döndüğü devamlı söyleniyor. Kimilerine göre bu durum, şüpheden aridir; çok farklı şekillerde ve defalarca kanıtlanmıştır. Hatır veya siyasi çıkar için yandaşlarına küçüklü büyüklü menfaatler sağlamak için artık vaka-i adiyeden olmuştur; günlük hayatımızın ayrılmaz bir parçasıdırlar.

Meclis Başkanı Ziya Öztürkler’in bir kişiye sahte diploma temin edilmesi için girişimler yaptığı mahkeme kayıtlarına geçecek şekilde ifade edilmiştir. Bu şahadeti veren kişi sahte diploma düzenlemekten zaten mahkum olmuştur; mahkeme önünde yalan şahadet vermesi de beklenemez. Mahkemeyi yanıltmaya kalkışarak yeni bir suç işlemek hayatını büyük ölçüde zorlaştıracaktır. Belki de tam tersi olarak, sahte diploma olaylarının çözümlenmesine yardımcı olarak şartlı tahliye hakkı kazanmak gayretindedir. Sonuç olarak ortada “çok ciddi bir suçlama” vardır.

Bu suçlamayı çevreleyen daha başka olgular da var üstelik. Ziya Öztürkler’in akademik olarak “hırsızlık” anlamına giden intihal yaptığı veya İçişleri Bakanlığı döneminde sekreterliğini yapan bir kadının da sahte diploma edinerek tedavüle sürme suçlaması ile yargılandığı biliniyor.

Ama sorun zaten münferit değildir. Ortalık iyice kirlenmiştir…

Böyle bir ortamda, işlerini yürütmek zorunda olanlar “rüşvet vermeye açık” hale gelirler… Rüşvet vermeden iş olmuyorsa yapacak başka şeyleri olmadığını düşünür ve hayatta kalmak için düzene ayak uydurmaya çalışırlar.

Düzen tam da o düzendir! Siyasetteki kirlenme ve bunun hayatımıza yansımaları açıkça ortadadır. Buna karşı olan siyasiler bu ortamı değiştirecek önlemlerin ne olabileceği üzerinde çalışmak zorundadırlar.

• Rum tarafında dokunulmazlığın kaldırılması kararını Yüksek Mahkeme verir. Bizim de böyle bir düzenleme yapmamız gerekir.
• Üst kademe yöneticileri, ilgili bakanlar tarafından görevden alınabilecek olsa bile Kamu Hizmeti Komisyonu tarafından atanmalıdır. Bakanlar çalışamayacağı kişiyi belirler ama çalışacağı kişiyi seçemez duruma getirilmelidir.
• Herhangi bir amaçla kamu kurumlarına başvuran yurttaşların başvurularının zamanında ve yasalara uygun şekilde yanıtlanıp yanıtlanmadığını başka herhangi bir başvuruya gerek duymadan denetleyecek, dolayısı ile yurttaşları rüşvet vermekten koruyacak bir mekanizma kurulmalıdır.

Aklıma gelebilenler bunlar. Bunlar gibi önlemleri bir proje kapsamında uygulamaya koymayı düşünecek miyiz; yoksa, kimilerin ahlaklı, kimilerin ahlaksız olduğunu ayırt etmeyi bütünüyle seçmene mi bırakacağız?

Ben, yeni dönem için önümüze getirilmesi gereken en önemli projelerden birinin, “siyaseti yolsuzluklardan arındırma” projesi olması gerektiğini düşünüyorum.

The post KİRLENME AÇIK-SEÇİK ORTADADIR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Yolsuzluğa bilerek vurgu yapıyorum… Normal koşullarda da rüşvet vermeden iş yapamaz olduk. Bu nedenle rüşvet ile yolsuzluk her zaman ilişkili olmayabilir ama bu olayda öyle olmadığı izlenimi var. 40 asgari ücret tutarındaki ceza bir asgari ücrete indiriliyorsa bunu sadece rüşvet ile sağlayamazsınız. Ceza kesme ve indirme konusunda yetkili olan birilerin karar vermesi, imza atması, karar metni veya tutanak hazırlaması da gerekir. Bunları kimin yaptığını bulmak bana rüşvet olayını tespit etmekten de kolay görünüyor.

400 işçiye izin verme karşılığında 50 bin sterlin gibi bir meblağ ödeniyorsa, ödeyeni, neden ödediğini, bu izni verenlerin bu rüşvetten pay alıp almadığını saptamak da zor olmasa gerekir.

Bu durumda olay neden tek bir kişi etrafında dönüyor veya döndürülüyor?

Rüşvet aldığı iddiası ile soruşturulan kişi, görevden atandığı şekilde alındı. Üçlü kararnamede ilgili bakan olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Sadık Gardiyanoğlu, Başbakan Ünal Üstel ve Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ın imzaları var. Özellikle özel kalem müdürlerinin bakanların inisiyatifi ile atandığını biliyoruz. Muhalefet partileri, üçlü kararnamede imzası olanların sorumluluğuna dikkat çektikleri halde, rüşvete konu olan işlemleri yapan diğer kamu görevlilerinin durumunu ve özel kalem müdürünün her durumda ilk amiri olan ilgili bakanın tutumunu sorgulamakta çekinceli davranıyorlar galiba… Neden böyle olduğunu çok merak ediyorum!

Normal ülkelerden söz etmeyeceğim… Oralarda böyle bir skandal, bir kişinin üç günde bir mahkemeye çıkarılarak tutukluluğunun uzatılması ile sınırlı kalmazdı. İlgili olabilecek herkes sıraya dizilir, haklarında soruşturma yapılırken basın-yayın organları da olan-bitenin peşine düşerdi.

Oraları geçtim ama Kuzey Kıbrıs’ta ilaç yolsuzluğu denen olayda yüzlerce kişinin karakollarda sorgulandığını, kelepçelenip mahkemeye çıkarıldığını es geçemeyeceğim. Bir yanda onlar, diğer yanda Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’ndaki izin süreçlerinde yaşanan rüşvet ve yolsuzluk olayının tek bir kişinin sırtına yıkılması var. Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!

Neyse! Olayın geldiği bu aşamada muhalefetten ve basından beklentimiz hem bu rüşvet olayının perde gerisini aydınlatmaya çalışmaları, sistemin nasıl çalıştığını öğrenerek kamuoyunu bilgilendirmeleri; hem de bu soruşturmanın neden bu kadar “kısır kaldığının” peşine düşmeleridir.

Yıllardan beri devam eden yabancı işçi getirme süreçlerine rüşvet bulaştırmanın Oğuz Köse’nin göreve gelir gelmez keşfettiği bir olay olduğuna bir türlü inanasım gelmiyor. Soruşturmanın neden “kısır kaldığının” yanıtını aramaya çıkarsak daha büyük bir rüşvet çarkının içine düşmüş olacağız sanırım.

İşte o zaman KKTC bürokrasisinin çürümüşlüğü daha net olarak görülmüş de olacaktır.

The post RÜŞVETİ ALAN MAHKEMEDE! İŞİ YAPANLAR NEREDE? first appeared on Ve Kıbrıs.

Eylül-2023 ayında başlayan “sahte reçete” soruşturmaları da devam ediyor. Tamı tamına altı ay geçti… Biz de geçen hafta karakola çağrılıp aldığımız ilaçlar nedeniyle ifade verdik. Ortada bir yolsuzluk mu var; yoksa bir düzensizlik mi o bile henüz anlaşılamadı sanırım. Örneğin benim her ay aldığım çok sayıda ilaca karşılık soruşturma polisi, sadece iki ilacın yer aldığı bir işlem ile ilgili soru sordu; ben de yanıt verdim. Eleman yetersizliği ve işlem çokluğu yüzünden bu soruşturmanın ne zaman biteceği belli değil gibi görünüyor.

Şimdi “sahte diploma” krizi ile boğuşuyoruz. Olayın polise nasıl intikal ettiğine ilişkin farklı duyumlar var. Başlangıç nedeni ne olursa olsun ortada ciddi bulgular olmalıdır ki polis şüphelileri mahkemeye sevk edip tutukluluk kararı alabiliyor.

Soruşturma ile bazı başka olay ve rakamlar da ortaya çıktı. Ülkemizde iki yıllık eğitim veren 39 kurum varmış ve bunlar şimdiye kadar 10 bin kişinin adaya gelmesini sağlamışlar. Bu 10 bin kişiden altı bininin şu anda nerede olduğu ise bilinmiyormuş! Benim doğduğum köyde buna, “Vay guzzum vay” derlerdi! Bu ülke topraklarına ayak basan altı bin kişi kayboldu da bizim polisin haberi yok!

Bunlar popüler olanlar… Popüler olamayan yolsuzluk haberleri de var. 27 Şubat tarihli Meclis oturumunda Sami Özuslu’nun konuşmasını yanıtlayan Sadık Gardiyanoğlu, çalışma izinlerinde yolsuzluk yapıldığını doğruladı ve belgeleri polise ilettiklerini açıkladı. Polis bunu da soruşturacak herhalde.

Polis bunca yükün altından nasıl kalkacak anlayamıyorum. Yoksa bütün bunlar polisin zaten zamanında ve yeterince çalışmamasından mı kaynaklanıyor; onu da bilmiyorum! Belki de önce polisin neden yetersiz kaldığını soruşturmak gerekiyor.

Oysa biz başımızı kuma sokmayı tercih ediyoruz. Yoksa her şeyi az veya çok biliyoruz. Altı bin kişinin muhtemel Güney Kıbrıs’a geçtiğini biliyoruz. İlaç yolsuzluğunun bu kadar enerji harcanmadan yeni bir sistemle ortadan kolaylıkla kalkacağı da biliniyor olmalıdır. Okullardaki sahteliklerin “usulsüz diploma” ile sınırlı olmadığı, akademik yükseltmelerden usulüne uydurularak verilmiş diplomalara kadar pek çok “sahtelik” olduğu ise bu süre içinde herkes tarafından ifade edildi zaten.

Polis, bir hafta içinde casinolara giren KKTC yurttaşlarının sayısının onların yakalayıp ceza kestiklerinin en az bin katı olduğunu bilmiyor mu zannediyorsunuz?

İskele bölgesindeki imar planı tartışmalarını hatırlayın bir de… Yasal düzenlemeleri zamanında yapmayanlar, milyarlarca dolarlık inşaatlar yükselirken ortaya çıkan sorunların nasıl çözümlendiğini düşünüyorlar acaba? Bir paket çikolata ve bir şişe viski yasal boşlukları doldurmaya yeter mi?

Bir de devletten maaş alıp işe gitmemek var ama değil mi? Belki de en büyük yolsuzluk budur! Cezasının ne olduğu bile belli değildir. Soruştursak işe gitmeyenler mağdur duruma düşecek belki de… Polise sorsak neyi veya kimleri soruşturacağını bile anlayamayacaktır.

Sahtekarlık adeta paçamızdan akıyor!

İki değerli akademisyen, her yıl tekrarladıkları raporlarında iş insanlarının %90 kadarının yolsuzluk ve rüşvetin varlığını teyit ettiklerini ve her 10 iş insanından dördünün işlerini rüşvet vererek döndürdüğünü ortaya koyuyorlar. Koyuyorlar da ne oluyor? Bu bilgilerden hareketle rüşvetin veya yolsuzlukların kökünü kurutmak için harekete geçenimiz mi var?

Zemin de müsait aslında… İnsan tabiatına aykırı kanunları değiştirmeyerek insanları suça itiyor; sonra da kurtarıyor veya bu suçlara bedeli karşılığında göz yumuyoruz… Kimi zaman gerekli yasal düzenlemeleri yapmayarak sahtekarlık veya yolsuzluklara olanak tanıyor; payımızı kapmaya çalışıyoruz. Bu zeminden memnun olduğumuz gün gibi ortada!

Bu yolsuzluklardan hangisini ortaya çıkaracağımıza, hangisini görmezden geleceğime karar veren kimdir acaba? Benim asıl merak ettiğim işte budur!

The post YOLSUZLUK, ASLINDA HER YERDEDİR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Üstüne üstlük yorum da yapılır: Kuzey Kıbrıs dünyaya erişimi olmayan bir yerdir. Buraya yatırım yapmak aptallıktır! Demek ki ortada sadece rüşvet olayı yoktur; aynı zamanda kara para aklama da vardır!

Lapta Marina ihalesi gündeme geldiğinden beri aslında biz, kimin kimden rüşvet aldığını bilirmiş gibi yorum ve tartışma yapmaktayız. 

Bunun klasik örneklerinden biri Karpaz Gate Marina’dır. Bu proje Sıdıka Atalay tarafından geliştirilmiş ve pazarlanmıştır. Sonunda proje, dünyaca ünlü bir iş adamı olan David Lewis tarafından sahiplenilmiştir. İsrail’in başlıca turizm merkezi olan ve Orta Doğu’nun Las Vegas’ı olarak anılan Eilat’ın ortaya çıkmasında en büyük payın Lewis’in olduğu söylenmektedir.

Bu yatırımcıyı adamıza getiren Atalay, hala daha aldığı karşılıkla anılmaktadır. Aslında bizi içten içe yiyip bitiren bir kıskançlıktır bu: O aldı; biz niçin alamadık kıskançlığı! 

RÜŞVETTEN KURTULMA

Belki gerçektir, belki değildir… Belki bazı olaylar için geçerli; başka bazı olaylar için geçersizdir… Ama bu algı o kadar güçlüdür ki “şuuyu, vukuundan beter”(1) bir durum oluşturmaktadır ve gerçekmiş gibi hareket etmemizi zorunlu kılmaktadır.

Öncelikle bazı bedellerin verilen hizmetler karşılığı ödendiğini kabul etmemiz gerekir. Rüşvet dediğiniz şey, yaptığınız hizmetin karşılığı değil; görevinizi kötüye kullanarak elde ettiğiniz şeydir. Bu durumda rüşvet, özellikle kamusal yetkileri kullananların haksızca ve imtiyazlar dağıtmak için talep ettikleri ve aldıkları haksız kazançları tanımlamaktadır.

Rüşvetten kurtulmanın en güzel yolu; imtiyaz dağıtmamak, yatırımcılara eşit davranmak ve bunu açıklıkla yapmaktır. Yatırımcı dostu olmaktır.

Örnek verelim… 

• Sanal betting izinlerini kısıtlı tutmaz ve koşulları yerine getiren herkese internet üzerinden betting yapma izni verirseniz, bu izne sahip olmak isteyen kişiler kimseye rüşvet vermez.
• Sahillerinize marina yaptırmak isterseniz, uygun zamanı kollamanız ve bunu açık bir ihale ile yapmanız gerekir. Yatırımcılardan makul bir sürede elde edecekleri kazançtan daha fazlasını size peşinat veya başka bir isim altında vermelerini talep etmezseniz muteber yatırımcılara erişebilir; kara para aklanıyor söylentilerine olanak tanımamış olursunuz.

KKTC’den söz etmiyorum tabii… Bizim işlerimiz böyle değildir: Biz, işlerimizi gizli-kapalı yaparız… Kamu görevlilerimiz keyfi hareket ederler… Yatırımcıya düşmanlık yapanlarımız, yatırımcı dostu olanlarımızdan fazladır.

Bütün bu engelleri aşmak isteyen varsa, elinizi cebine atarak keyfimizin yerine gelmesini veya düşmanlığın dostluğa dönüşmesini sağlamak zorundadır.

Rüşvetin kaynağı işte budur! Rüşvetten kurtulmak isteyen varsa, önceliğini kamu düzeninin değişmesine vermek ve yatırımcı dostu bir düzen kurmak zorundadır.

Gerisi laga-luğa ve rüşvet suçunu başkalarının üstüne atarak düzenini devam ettirme çabasıdır…

Zaten bu memlekette en güzel rüşvet, kapağı kamu görevine atarak hiçbir iş yapmadan güzel bir aylık ve sonunda şahane bir ikramiye almaktır. Bunu, bolca veren de var; alan da! 

———————————————————————————————–

(1) Altan Öymen’den alıntı: ‘Şüyu’ da, ‘vuku’ da Arapça kelimeler… ‘Şüyu’ duyulma, işitilme demek. ‘Vuku’ için de ‘gerçekleşme’ denilebilir. Deyimin anlamı da şu:“Bazı olumsuz şeylerin kulaktan kulağa işitilmesi, yaşanmış olmasından daha beterdir.” (http://www.radikal.com.tr/yazarlar/altan-oymen/suyuu-vukuundan-beter-1182630/)

The post ‘RÜŞVET KISKANÇLIĞI’ YATIRIMLARI ENGELLİYOR first appeared on Ve Kıbrıs.