Güney Kıbrıs’ın Schengen bölgesine katılım süreci Rum basınında geniş yer buldu. Kathimerini gazetesi, “Schengen Sürecinde Kıbrıs İçin İki Pürüz” başlıklı haberinde, Rum yönetiminin tam katılım hedefinin önünde iki temel engelin bulunduğunu yazdı. Pürüzlerden birinin Kıbrıs sorununun çözümsüzlüğünden kaynaklı olarak Yeşil Hat üzerindeki kişilerin geçiş rejimi, diğerinin ise İngiliz Üsleri bölgesinde yer alan iki sınır kapısındaki denetimlerin geliştirilmesi ihtiyacı olduğu belirtildi.

Haberde, Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis’in eşi Filippa Karsera Hristodulidi başkanlığındaki Dışişleri Bakanlığı teknokratlar grubunun, 15 Eylül tarihinde AB Konseyi “Schengen Matters” grubuyla ilk resmi temasını gerçekleştirdiği aktarıldı. Avrupa Komisyonu’nun, söz konusu gruba Güney Kıbrıs’ın teknik hazırlık sürecine dair son derece olumlu bir tablo sunduğu ve Rum tarafının kriterleri karşılama yönündeki çabalarını övdüğü kaydedildi. Dışişleri Bakanlığı heyetinin temasları neticesinde sekiz AB üyesi ülkeden olumlu görüş alındığı bildirildi.

YEŞİL HAT’TA KATI SINIR RİSKİ VE AB ÜYELERİNİN EK GARANTİ TALEPLERİ

Kathimerini gazetesi, “Yeşil Hatta Katı Sınır Yaratılması Gri Bölge” alt başlığıyla verdiği detaylarda, Rum Yönetimi’nin Schengen katılımının Yeşil Hat üzerindeki geçiş prosedürlerinde sahada bir değişiklik yaratmayacağına ikna olmuş göründüğünü yazdı. Ancak gazeteye konuşan bir AB kaynağı, AB Konseyi’ndeki müzakereler derinleştikçe üye ülkelerin takınacağı tutumun net olarak öngörülemeyeceğini ifade etti.

Söz konusu AB kaynağı, bazı üye ülkelerin Kıbrıs’ın kendine özgü siyasi durumunun liman ve havalimanları üzerinden Schengen bölgesine düzensiz göçmen akınına yol açmayacağına dair Rum yönetiminden ek teyit ve güvenceler isteyebileceğine dikkat çekti. Bu ek güvencelerin riskler barındırdığını vurgulayan gazete, düzensiz göçü engellemek adına Yeşil Hat üzerinde daha sıkı denetim koşullarının dayatılabileceği ihtimalini aktardı. Rum yönetiminin ise Yeşil Hat’tın teknolojik sistemlerle gözetlenmesinde sağlanan başarıyı, adanın Avrupa’nın geri kalanıyla doğrudan kara sınırının bulunmamasını ve coğrafi mesafesini katılım sürecinde birer avantaj olarak değerlendirdiği kaydedildi.