“Düşünür” olunca bunu savunmak kolaydır ama Wilson’a kadarki ABD Başkanları da genel olarak bu düşüncedeydiler. Kurucu babalardan Thomas Jefferson “büyük ve daimi ordulara” kuşku ile bakıyordu.

ABD Başkanı Wilson, Birinci Dünya Harbi’ne girerken geleceği şekillendirecek 14 ilke açıklamıştı. Bunlardan birinde, “Ulusal silahlanmalar, iç güvenlik için gerekli en düşük düzeye indirilecektir” deniyordu.

Nihayet İkinci Dünya Harbi’nden sonra dünyayı şekillendirecek prensiplere dayalı olarak oluşturulan Birleşmiş Milletler Şartı’nın 2’nci maddesinde “Tüm üyeler, uluslararası barış ve güvenliğin ve adaletin tehlikeye atılmayacağı şekilde, uluslararası anlaşmazlıklarını barışçıl yollarla çözeceklerdir” diye yazılmıştır. Diğer bazı meddelerde de “savunma hakkından” söz edilir; saldırmak caiz değildir!

Zaman değişti tabii! Amerika Birleşik Devletleri, ne kuruluş zamanının ne de Birinci Dünya Harbi’nin devletidir. 21’nci yüzyılda, dünyanın her ordusunu rahatlıkla yenebilecek güçte bir orduya sahip tek devlettir. Dünyanın her yerinde büyük ordular beslemektedir ve bu orduların elinde niteliklerine çok yabancı olduğumuz gelişmiş silahlar vardır. Ünlü yazar Anton Cehov, yakın bir dostuna, “Eğer ilk perdede duvarda bir silah asılıysa, bir sonraki perdede o silah mutlaka ateşlenmelidir. Aksi takdirde onu oraya koymayın” diye yazarlık tavsiyesinde bulunmuştu.

Silah varsa patlar! Zaten patlayacak diye konulmuş; patlasın diye yapılmıştır!

Bugünkü dünyada önde gelen devlet başkanları güçlü ordulara sahip olmakla övünüyorlar. Oysa bu bir gurur vesilesi olmaktan ziyade bir saldırganlık belirtisi ve kaynak israfı olarak değerlendirilmelidir.

Ordu varsa, hele hele de kendini güçlü hisseden bir ordu varsa mutlaka savaşacaktır. İnsanlar ölecek, kaynaklar heba olacaktır.

Dikkati çeken bir diğer unsur ise savaşçı orduların önyargılar veya saplantılarla beslenen ruh durumuna sahip askerlerle donatılmakta olmasıdır. İsrail’li savaşçıların kadın ve çocukları acımasızca öldürebilmesi kökdendinci düşünsel altyapıya sahip olmaları sayesinde mümkün olabilmektedir. Hitler ordularını Almanların “üstün ve ari ırk” oldukları ve bütün dünyayı ari ırkla kaplamakla yükümlü oldukları tezi ile güçlendirmişti. Türklük için veya İslam için savaşmak da bunlar gibi bir şey olmalıdır.

Günümüz savaşlarını ele alırken bu temel unsurları dikkatten kaçırmamak gerekir.

Aralarındaki sorunlar ne olursa olsun güçlü ordulara sahip olmayan devletler bu sorunları savaş dışında yöntemlerle çözmek zorunda kalacaklardır. Bilemediniz lokal ve sınırlı çatışmalarla yetinecek ve sonunda uzlaşmak zorunda olacaklardır. Zaten hiçbir sorun, uğrunda ölmeye ve öldürmeye değmeyecek kadar dünyalıdır!

Dünyanın sorunlarının ölerek ve öldürerek çözümlendiği de görülmüş şey değildir.

The post SİLAH VARSA PATLAR! SAVAŞ İSTEMEYEN SİLAH YAPMAZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Günümüzde Amerika Birleşik Devletleri’nin kurduğu hegemonya “çağdaş imparatorluk” olarak görülebilir. Son yıllardaki saldırganlığından önce bu imparatorluk liberal değerlerin kalesiydi. Devlet, karışması zorunlu olmayan işlere asla karışmazdı; bankalar kendi paralarını (banknot) basabilir ve piyasaya sunabilirdi. Önemli olan başlıca şey, özgürlüktü…

Özgürlük tutkusu, milyonlarca Avrupalıyı Amerika’ya göç ettirdi. Avrupa’daki tartışmalar orada hayat buluyordu. İngiltere’deki yeni haklar, kralın otokrat yönetimine karşılık parlamentonun üstünlüğünü sağlamayı amaçlarken Amerika’da yurttaşların hakları ön plana çıktı ve insanları kendine doğru çekti. Özgürlük arayışı, Amerika’yı Amerika yaptı!

Amerika Birleşik Devletleri’ni iki dünya savaşına sokmak için İngilizler tarafından yapılan çalışmalar da ABD Başkanlarının çekinceleri ve özgürlüğün yaygınlaştırılmasına ilişkin talepleri ile karşılandı. Wilson’un birinci savaşa katılmayı meşrulaştırmak için ortaya koyduğu 14 ilke, hiçbir zaman tam olarak uygulanmasa bile gerçekte yeni uluslararası düzenin de özgürlüğü esas alması gerektiğini anlatıyordu.

Bu prensiplerin bazıları özellikle dikkat çekicidir:

• Açık diplomasi: Gizli antlaşmalar olmayacak, uluslararası ilişkiler açık yürütülecek.
• Denizlerin serbestliği: Barış ve savaş zamanında seyir özgürlüğü sağlanacak.
• Ekonomik engellerin kaldırılması: Gümrükler ve ticaret engelleri azaltılacak.
• Silahlanmanın sınırlandırılması: Ulusal güvenlik için gerekli asgari silahlanma esas alınacak.
• Sömürgelerin tasfiyesi: Sömürge halklarının çıkarları da dikkate almayı öngören bu madde, self-determinasyon (ulusların kendi kaderini tayin hakkı) fikrinin temelini oluşturdu.

Şimdi bu değerlerden eser kalmadı. ABD silahlandıkça silahlanıyor. Başkan Trump, özellikle ve öncelikle ordusu ile övünüyor. Trump her sıkıştığında gümrük tarifelerini yükseltmeyi ve ekonomik cezalandırmayı konuşuyor. Bu davranışlar, sadece ve sadece, Amerikan değerler sisteminin çöktüğünü anlatıyor.

Ve tarih, devletlerin kurucu ideolojisi zayıfladığı, meşrutiyet kaynakları tükendiği, halkı birarada tutan ortak anlatılar anlamsızlaştığı zaman dev imparatorlukların bile “kağıttan kaplana” dönüştüğünü anlatır. Trump, “Amerika’yı yeniden büyük yapacağız” diyor ama değerlerini darmadağın etti; O’nu kağıttan bir kaplana dönüştürdü. Bu Amerika, eski Amerika değildir; cazibesi kalmamıştır. Trump’ın temsil ettiği değerlerle yoluna devam edemeyecektir!

The post DEĞERLER ANLAMSIZLAŞIRSA HER İMPARATORLUK ÇÖKER! first appeared on Ve Kıbrıs.