Bu durumda yapılabilen tek şey bazı vergilerden vazgeçmek olduğuna göre bu önlemler paketi, devletten beklenmesi gereken tek şeyin, kendi harcamalarını kısarak yurttaşlarına daha az yüklenmesi olduğunu da kanıtlamıştır. Bunun dışında KKTC devletinin yapacağı hiç ama hiçbir şey yoktur! Ama geriye bir soru kalmaktadır: Böylesi bir durumda yapılan fedakarlıklar neden devamlı olarak yapılmıyor?

Son paketteki bu esası yakalamışsak, bırakın kriz dönemlerini, kriz olmayan dönemlerde de devletin minimum harcama ile bazı temel hizmetleri üretmeye yoğunlaşması ve yurttaşların kazançlarını yurttaşlara bırakması gerektiğini de kolaylıkla kavrayabiliriz. Böylece yurttaşlar, görece olarak daha iyi günlerinde kazandıklarını daha kötü günleri için tasarruf etmeyi; işletmeler ise kazançlı dönemlerinde rekabet güçlerini artıracak ve kötü günleri nispeten daha rahat geçmelerini sağlayacak yatırımları gerçekleştirmeyi öğreneceklerdir. İyi günde kazandığını kötü güne hazırlanmak için kullananlar yollarına devam edecek, bol kazançlı günlerinin devam edeceğini düşünerek har vurup harman savuranlar zorluklar yaşayacak, belki de piyasadan çekilmek zorunda kalacaklardır.

“Acımasız” gibi gelebilir ama sanırım oldukça adil bir süreçten söz ediyorum. Hayat zaten bunun üzerine kurulu değil midir? İhtiyatlı hareket edenlerin daha huzurlu yaşaması, savurganların krizler içinde boğuşması adil bir yaklaşım olmaz mı? Üstelik ihtiyatlı bir yaşam sürersek, hayatımızı devam ettirmek için vergisiz paluzeye mahkum olmak zorunda da kalmayız!

Devletimiz bizden almadan yaşayamaz; kriz anında tek yapabildiği ise aldığının birazını bize geri vermekten başka şey olamaz. Bize mutlu ve refah bir hayat vaat etmekten vazgeçsin; her işimize karışmaya da kalkmasın!

Pakete bakarken bunları düşündüm işte… Bir de bu paketteki önlemleri kimin uygulayacağını merak ettim… Ev sahiplerinin yatırdığı stopajın % 3’ü, kiracılara devlet tarafından iade edilecekmiş… KKTC devleti bunu başarabilirse, ben bütün olumsuz düşüncelerimden vazgeçeceğim. Yeni bürokrasi yaratarak pahalılıkla mücadele edeceğini düşünenler aslında sorunu kavramamış olduklarını yeniden kanıtlamış oldular. Zaten bu nedenle bize, “vergisiz paluze” yedirmeye kalkıştılar!

The post VERGİSİZ PALUZE DÖNEMİNE DE GİRDİK HAYIRLISIYLA! first appeared on Ve Kıbrıs.

ASIL SORUN: NE YAPACAĞIZ?

Başbakan’ın farklı kesimler ile başlattığı diyalog elbette iyi niyetli bir çabadır… Başbakan’ın iş dünyasının örgütleri ile oldukça yakın ilişkiler kurmaya çalışırken kamu görevlilerinin oluşturduğu sendikaları ihmal etmemesi de güzel bir gelişme olmuş… Bu çabayı Cumhuriyetçi Türk Partisi ile Halkın Partisi’ni de içine çekecek şekilde geliştirmeye çalışırsa daha iyi olacak…

Ama yine ortada çok ciddi bir sorun var: Bütün bu çabaların sonunda ne olacak? Göstermelik iş birliği girişimleri toplumsal gerçeklere uygun bir program ortaya çıkmasına neden olabilecek mi?

Çoğumuz, devletin her derdimize derman olabileceğini zannediyoruz.

Sendika liderleri, alım güçlerinin devlet tarafından korunabilmesi için hayat pahalılığı oranının altı yer yerine iki ayda maaşlara yansıtılmasını istediler. Maaşları ödemekte zorlanan devletin, iki ayda bir artışlı maaş ödemesini bekliyorlar!

İş insanlarımız ve özel sektör çalışanlarımız, çiftçimiz ve hayvancımız, destek istiyorlar. Mazot pahalı oldu, devlet ödesin… İşletmelere elektrik ucuza satılsın; aradaki farkı devlet karşılasın. Sosyal sigorta primleri devlet tarafından ödensin…

Devlet bunları yapabilecek durumda olsaydı, zaten KRİZ OLMAYACAKTI! Kriz, devlet dediğimiz aygıt bütün bunları yapamadığı için vardır! Ve biz, şimdi söylediklerimizi söylemiş olmakla; aslında hiçbir şey söylememiş olmaktayız!

SORU HALA DAHA YANITSIZDIR

Bu durumda, “ne yapacağız” sorusu yanıtsız halini devam ettiriyor. Ortada, “ne yapacağız” sorusuna verilmiş doyurucu, akıl-çelici, üstünde düşündürücü veya başka fikirleri caydırıcı bir yanıt yoktur!

Kıbrıs Türk halkının başlıca sorunu işte budur: Kıbrıslı Türkler refah istiyor ama DEVLET OLMAYI BİLMİYORLAR. İstemeye devam edebiliriz ama BİLMEDİĞİMİZ ŞEYDEN refah üretemeyiz!

Bilmediğiniz şeyi elbette yapamazsınız! Hep beraber olmanız, sonucu değiştirmeyecektir. Yapamadığınız şeyden refah üretemezsiniz!

The post BİLMEDİĞİNİZ ŞEYİ, HEP BERABER OLSANIZ BİLE YAPAMAZSINIZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Şöyle anlatayım: Diyelim ki devlet hazinesinde100 dolarlık altın rezervi vardı ve o gün dolar kuru 10 TL idi. Bu, 100 dolar karşılığı piyasada dolaşacak 1000 TL’lik emisyon hacminiz olabilir demektir. Çünkü piyasada dolaşan para ancak ve ancak altın rezervinizin karşılığı kadar olabilir.

Pandemi döneminde devlet ödemeler konusunda zora girince, geçici çözüm olarak Merkez Bankası para bastı. Diyelim ki 500 TL fazladan emisyon oluşturdu ve piyasada dolaşan parayı 1500 TL’ye çıkarttı. Bu durumda doğal olarak hazinedeki 100 dolar karşılığı altın, piyasadaki emisyonun 3’te 2’sini karşılar hale geldi. Normal şartlarda enflasyon yaratan bu durumdan kurtulmak için 10 liralık kura göre hazinedeki altın rezvini 50 dolar karşılığı (500tl) altın olarak arttırmanız gerekir. Ancak devlet, kısa vadede 50 doları tasarruf edip altın alamayacağı veya alacak gücü olmadığın için geçici çözüm olarak paranın %50 değerini düşürüp dolar kurunu 15 liraya çıkartmak zorunda kaldı. Böylece piyasada dolaşan 1500 liralık emisyonun karşılığı yine 100 dolarlık altın rezervine eşitlenmiş oldu. Tabi bu durum geçici olarak GSMH’nın düşmesine, vatandaşın fakirleşmesine, çalışan kesim ezilmesine neden oldu. Ancak ciddi bir asgari ücret artışı gibi önlemler mutlaka alınacağı muhakkaktır.

Tüm bu olup bitenler karşısında devlet, kalıcı çözüm olarak tasarrufa gidip altın rezervini arttıracaktır ki piyasada dolaşan para yeniden %50 değer kazansın ve insanların alım gücü artsın. Bu tassarruf için belirlenen politik metod, yüksek döviz kurunu fırsata çevirip turizmi ve ihracatı arttırıp dış ticaret açığını kapatacak ve döviz birikimi sağlanacak önlemler almak olarak belirlenmiştir. Dış ticaret fazlası dövizi hazineye aktarıp, altın rezervine dönüştürecektir.

Şu an Türkiye’de işleyen süreç budur. Israrlı faiz indirimi politikası ise, kasten  bu teoriyi destekleme adına döviz kurunu bir müddet daha yüksek tutabilmek için yapılmaktadır. Ben inanıyorum ki gereken rezerv, Ağustos 2022’ye kadar tamamlanacaktır. İstenen turizm ve ihracat gelirleri elde edilip kur yeniden aşağı çekildiğinde ise, şimdi yükseltilecek asgari ücretin döviz karşısındaki değerinin artmasına bağlı olarak refah artışı yeniden sağlanmış olacaktır. Yani şimdi 4200 lira yapılacak asgari ücret, 13,5 lira kurdan 300 dolara denk gelirken kur 10 liraya çekilince 420 dolara çıkacak ve bu da milli gelirin yeniden artmasına, insanların refahının yükselmesine neden olacaktır. Benim Türkiye’de uygulanan politikalar ve ekonominin genel gidişatı hakkındaki düşüncem budur.

The post İYİMSER BİR YAZI: REFAH, YENİDEN GELECEKTİR! first appeared on Ve Kıbrıs.