S. Frederik Starr’ın “Kayıp Aydınlanma” isimli kitabından öğrendiğimize göre, Samani parası Vikinglerin tarafından bile “biriktirme aracı” olarak kullanılırmış… Yine Starr’dan öğrendiğimize göre Büyük Selçuklu Devleti’nin ünlü veziri Nizamülmülk’ün de en önemli marifeti, ticareti kolaylaştıracak kervansarayların yapılmasına ve paranın değerinin sabit tutulmasına önem vermesiymiş… Şimdiki TV dizilerinin Alpsalan ve Melikşah’ı basit ama güçlü birer savaşçı olarak göstermesine bakmayın; ne yapmışlarsa kervanlardan bu kıymetli para ile toplanan vergiler sayesinde yapmışlar. Bu sayede orduları finanse edilmiş ve sultanlar fetihlerine devam edebilmişmiş…

Türkiye’nin sultanı ise, paranın değeri ile oynamayı marifet veya akıllılık saydı. Erdoğan’ın seçim kampanyası, bir bütün olarak kamu kaynakları ile finanse ediliyor: Kamu kaynakları ile mitingler yapılıyor; belediyelerin kaynakları ile meydanlar doldurulmaya çalışıyor… Kamu kaynakları harcanarak yoksulluğa itilmiş insanlara yardım edilmeye ve oyları devşirilmeye çalışılıyor.

Bu kampanya, bir buçuk yıl kadar önce planlanmış olmalıdır. Erdoğan ve arkadaşları bu olanağı, 2021 yılının son aylarından itibaren TC Merkez Bankası’nın duraksamadan para basması ile akıl almaz bir şekilde körüklenen enflasyon sayesinde yakaladı. Basılan para Erdoğan’ın kontrolüne verilirken halk iyice yoksullaştırıldı ve devlet yardımlarına muhtaç edildi. Devlet adına Erdoğan onlara yardım elini uzattı; karşılığında oy talep etti.

Bu kadar “kötücül” bir planın kurulup uygulamaya sokulması, Türkiye’deki iktidarın niye değiştirilmesi gerektiğini anlatmaya yeter de artar bile!

Bin yıl öncenin tarihini yazanlar nasıl ki paraya dikkat etmişlerse, bugünü anlamaya çalışan bizler de paraya ne olduğuna veya para ile ne yapıldığına dikkat etmek zorundayız. Türk Lirası, Türkiye halkına kötülük yapmak için kullanılmaktadır. Değersizleştirilmiş; halkın parasının bir miktarı bu yolla çalınmış ve seçim kazanmak maksadıyla kullanılmıştır. Türk Lirası’nın değersizleştirilmesi planı, Türkiye halkının acı çekmesine yol açacağı bilindiği halde, bilerek ve isteyerek uygulamaya sokulmuştur.

Bugünlerde yaşananların özü işte budur!

The post PARAYI KULLANARAK “KÖTÜLÜK” SAÇIYORLAR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Dünkü Meclis grubu toplantısında Lefkoşa Milletvekili Olgun Amcaoğlu başkanlığındaki bir ekibin Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu’na giderek maliyetler konusunda inceleme yapması ve bir çıkış yolu bulmaya çalışması kararlaştırıldı.

PROTOKOL NE ZAMAN?

Başbakan Sucuoğlu ise dün yaptığı bazı açıklamalarda Türkiye ile imzalanması beklenen ekonomik ve mali iş birliği protokolünün çevrim içi olarak hazırlandığını ve dün Türkiye Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay’a sunulmasının beklendiğini duyurdu. Başbakan, Türkiye yetkilileri bu konuda temas halinde olduklarını belirttiği halde bu temasların siyasi düzeyde mi, yoksa teknik düzeyde mi olduğuna açıklık getirmedi.

Başbakan, davet alıp Ankara’ya gideceklerini söylerken Ankara’dan alınan bilgiler bu konuda bir çalışma olduğunu doğrulamıyor.

BORÇLANMA LİMİTİ

Maliye Bakanı Sunat Atun’un dünkü Meclis oturumunda KKTC’nin borçlanma limitinin dolduğunu ifade etmesi de dikkatlerden kaçmadı. Bankacılık çevreleri, “limiti dolan sadece devlet değildir. KKTC bankalarının devlet kefaleti ile borç vermesinin yasal bir sınırı vardır. Bazı bankalarımız devlete borç vermiyor ama verenlerin yasal sınırı da dolmuş bulunuyor” açıklamasını yapıyorlar.

Bankacılık Yasası, KKTC bankalarının devlete verebilecekleri borçları öz kaynakları ile sınırlandırmış bulunuyor.

The post HÜKÜMET PARAYA SIKIŞTI first appeared on Ve Kıbrıs.

The post SAHTEKARLIKLA PARA TEMİNİ first appeared on Ve Kıbrıs.

“Dijital Para ile Kripto para birbirine karıştırılıyor. Dijital Paralar (sanal paralar) devletlerin merkez bankaları tarafından oluşturulabilecek ögedirler. Bugün kağıt para haricinde kullandığımız kredi kartının çipteki sayısal değer bile bir dijital para aslında. Bunun Visa, Master gibi bir sahibi var. Aynı şekilde işlem gören mudi bankaları var. Bunlar merkezi paralar, devletlerin kontrolü içinde.

Bir de kripto paralar var. 2009 senesinde satışa ‘anonim’ bir beyefendinin  ortaya çıkardığı. ‘White paper’ dediğimiz, bu işin anayasasının yazılı olduğu bir blogda ortaya çıkan ‘şu şekilde yapılırsa işlevsellik kazanır’ diye tanımladığı bir Bitcoin gerçeği var. Bu Kripto para elle tutulmuyor, şifreleme bilimini kullanan bir altyapı.”

“Bunun üzerinde kurulduğu ‘blockchain’ ve ‘kripto para’ da birbirine çok karıştırılıyor. Bockchain, masa gibi bir platform. Bitcoin ise, masa’nın üzerindeki finansal enstrüman diyebiliriz.

Asıl önemli olan ‘Kripto Paralar’dan ziyade üzerinde kurgulandığı blockchain altyapısı. Çok kısa bir zamanda hayatımızın her alanında görebileceğimiz merkeziyetsiz bir yapı. Şu anda Estonya gibi küçük Avrupa ülkelerinde, teknolojinin gelişme atmosferi bulduğu ülkelerde bütün devletlerin blockchain üzerinde olduğunu gözlemleyebiliyoruz. Kimlik kayıtları, vatandaşlık işlemleri, herşey blockchain üzerinde yapılabiliyor.”

“Kripto para birimleri bu işin en ufak noktası ama bu işi bulan ‘üst akıl’ kişiler. Çok akıllı insanlar. Para gibi herkesin üzerine titrediği, herkesin bir değer yüklediği bu masa, 10 senedir heacklenmeden çaldırmadan koruyabiliyorsa, sorunsuz bir şekilde taşıyabiliyorsa bu blockchain platformunun güvenliğini kripto varlık noktasında sağlamış oluyor.” “Bundan sonra blockchain üzerinde ne koyarsanız koyun kimsenin sorgulayamayacağı bir yapı oluşmuş durumda. Teknoloji bunun üzerine yapay zeka koyduğunda; acaba bu yapay zeka bize dönük zarar verebilir mi diye kimsenin bir derdi olmayacak. Para yerine konmuş bir emtia 10 seneden beri test edilmiş durumdadır.”

The post “BITCOIN 10 SENEDEN BERİ TEST EDİLMİŞ DURUMDADIR” first appeared on Ve Kıbrıs.

En popüler konumuz kapanmanın kendisidir. Sosyal medyada şöyle bir dolaşmamız, çoğu kullanıcının, Bulaşıcı Hastalıklar Üst Komitesi’nin uzun bir süreden beri yaptığı “kapanma” önerisinin daha önce kabul görmemesini “aptallık” olarak değerlendirdiğini görmemiz için yeterlidir. Demek ki, Bulaşıcı Hastalıklar Üst Komitesi’ndekiler “cinius”; Başbakan Saner “aptal”!

Aptal bir başbakanımız olmasaydı, bir ay önceden kapanır, Covid-19’un bu denli yaygınlaşmasına olanak vermezdik… Olayı açıklığa kavuşturduk işte! Ne güzel!

APTALLIK BULAŞICI MI?

Aptallık bulaşıcıdır derler; ben bilmiyorum!

Ama aptallığın, davranışlarımızın nedenleri konusunda sorgulayıcı olmamaktan kaynaklanıyor olabileceğini düşünüyorum. Başbakan ve arkadaşları, komiteden gelen “kapanma” önerilerine direnç göstermişlerse bunun nedenleri üzerinde biraz düşünmek gerektiğini biliyorum.

Yılbaşı gününe doğru gittiğimiz günleri hatırlıyorum. 25 Aralık gecesi toplanan Bakanlar Kurulu, çoğumuza yetersiz görünen kararlar almıştı. Yılbaşı eğlenceleri neredeyse yasaklanırken, alış-verişe olanak sağlanmış, otellerde konaklama ve dolayısı ile casinolarda eğlenme açık kalmıştı.

Ama bir gün öncesini de hatırlamakta yarar var: 24 Aralık günü tartıştıklarımız, 13 maaş ödemesi, esnafın 13’ncü maaşı beklediği ve üniversite öğrencilerinin adaya gelmesinin nasıl organize edileceği gibi şeylerdi. Mart’tan beri devam eden salgının yarattığı ekonomik çıkmaz hepimizin gündeminde birinci sırayı tutuyordu.

Demokrasi böyle bir şeydir: Hükümetler, ayakta kalmak isterlerse halkın beklentilerini dikkate almak zorundadırlar. 13’ncü maaşı ödemeden ayakta durabilecek bir KKTC hükümeti düşünebilmek zordur. 25 Aralık günü 6.5 milyon Euro’sunu aldığınız casinolu otelleri 2-3 saat sonraki bir karar ile kapatmak da zordur.

Aslında aptallık, kararların hangi koşullarda alındığını dikkate almamaktır. Aptallık, gözünüzü bir noktaya dikip etrafını görmekten kaçınmaktır.

KAYNAK ZORUNU

KKTC hükümeti, günlük vaka sayısının 50’yi aştığı, vakaların daha tehlikeli olarak seyretmeye başladığı bugünlerde bile tam bir kapatma kararı alamıyor; kapatma süresini kısa tutmaya çalışıyor.

Hükümetin kapatılan işyerlerine destek verecek kaynağı yok! Para yok; para!

Paran yoksa karar almaya hakkın ve yetkin de yoktur.

Kapanabilmek için, kapanma şampiyonlarının “üstün zekalarına” ihtiyaç vardır! Kapanmanın nasıl finanse edileceğini de düşünüp çare bulmalı ve bu çareyi hükümetle de paylaşmalıdırlar!

Daha başka bazıları gibi benim de aklıma, yarım-yamalak dönen ekonomiden devlete düşen payın ve Türkiye’den sağlanabilecek kaynağın hane halkına eşit olarak paylaştırılması gelmektedir. Başka şey düşünemedim doğrusu; sadece bu!

Başbakan Saner, bazı bakanların bugün (29 Ocak) bu konuyu ele alacaklarını açıklamıştı.

Yalvarmanın işe yaradığı bir ülkede yaşıyoruz. Ben de “çok zeki” olanlarımıza yalvarıyorum: Ne olur bu konuda birşeyler düşünün ve Başbakan’ı haberdar edin! Ne olur bunu bizden esirgemeyin! Belki bir yol bulursunuz da aşılama tamamlanana, hepimiz Arıklı kadar antikor geliştirene kadar evlerimizde kapalı kalabiliriz.

The post NEDEN KAPANAMADIK; AKLIMIZ MI YOKTU; PARAMIZ MI? first appeared on Ve Kıbrıs.

Önce kimlerin hükümet kuramayacağının ortaya çıkması; arkasından yamalı-bohça da olsa bir hükümet kurarak güven oyu alması ve göstermelik de olsa bir kurultay toplayarak UBP Genel Başkanı olması gerekiyordu.

Bunların hepsini bir tamam yaptı: Şimdi, Başbakan ve UBP Genel Başkanı’dır…

Kurultay’ın kapanış konuşmasında, resmen genel başkan olabildikten sonra kamuoyuna da açıkladı zaten: Bunlardan sonra sıranın, “Ankara’ya giderek para almaya geleceğini” biliyordu.

Nitekim öyle oldu: Gitti, aldı ve geldi!

SİSTEMİMİZ BU!

Sık sık yazıyoruz; söylüyoruz: Covid-19 salgını, yönetimimizi test etti ve ortada yönetim diye birşey olmadığını gösterdi.

Ama birşey daha göstermiş olmalıdır: Toplum geniş bir kesimi, bu “yönetimsizlikten” memnundur. Bu yönetimsizlik ve bazı hallerde “çaresizlik görünümü” sayesinde, zor günleri başka topluluklara kıyasla daha rahat atlattığımız izlenimi vardır. Nasıl olmasa birileri yardıma koşacak ve biz herhangi bir fedakarlık yapmak durumunda kalmadan hayatımıza devam edebileceğiz.

Belki de buna “işte bizim yönetim şeklimiz bu” diyecek olanlar da vardır. Ama “yönetim” denemese bile “sistem” diyebiliriz. Bizim “sistemimiz” bu: Birşey yapma, bekle; nasıl olmasa çevreden duyanlar yardıma gelecektir!

SANER’İN GÖREVİ

Son dönemde toplum içinde ve Ulusal Birlik Partisi’nde yaşanan gelişmeler bu sistemi güçlendirmiştir. Toplumdaki kaynakları harekete geçirerek adil ve etkili kullanma; dayanışmayı yükseltme gibi prensiplere dayanacak bir yönetim kuramayacağımız bir kez daha belli olduğuna göre, “en iyi S.O.S. işaretcilerinden” bir hükümet kurmak en yararlı yol olarak karşımıza çıkmıştır.

Sayın Saner, bu işi başarı ile yerine getirebileceğini Ankara ziyareti ile net bir şekilde ortaya koydu. 2021 yılına ilişkin verdiği mesajlar da bunu gösteriyor.

Artık kimse sistem tartışması yapmasın; erken seçim arayışında olmasın…

Nasıl olmasa bugünkü karmaşa, Türkiye’deki hükümetin de işine yaramakta; yılda 2-3 milyar TL ile bizi idare ederek “güven vermeyen muhtemel yönetimlerin ortaya çıkmasına” engel olabilmektedir.

Belli oldu ki bu sistem, bizi bir süre daha götürecektir!

The post GÖREV BELLİ; İŞ BELLİ: GİDECEN, ALACAN VE GELECEN! first appeared on Ve Kıbrıs.

Demokratik olduğu iddia edilen parti içi bir yarıştan sonra “çekip gitmek” partili olmanın şanından değildir herhalde… Genel Başkanlık yarışını kaybettiği için partiden istifa mı edecekti? Kendi istifa edince, arkasına düşüp gidecekler mi vardı?

Taçoy’un bir de icraat vurgusu var: “Önemli olan makam ve koltuk değil, UBP’nin yapabileceği işlerdir.”

İşte burası daha önemli: Yapılacak işler…

NE YAPACAKLAR Kİ?

Yıllardan beri bekleyip duruyoruz; birileri gelsin de “icraat” yapsın.

Ne yapacaklarmış gerçekten?

Gökten dolar yağdıramazlar herhalde… Olsa olsa Türkiye’den kamu maliyesine destek gelecek, onlar maaş olup çarşıya akacak.

Ciddiyetle düşündüğüm zaman, “yapılacak iş” olarak bir tek bunu anlıyorum: Türkiye’den para almak ve memurlara maaş vermek. Memurların aldığı maaşın çarşıda da canlılık yaratması için dua etmek.

Bunun için Hasan Taçoy’un “siyaset yapar gibi görünmesine” ve maaşların en iyisini almasına ihtiyaç var mı?

Bunun için bir Cumhurbaşkanı, yanında bir başbakan, onun yanında bunca bakan ve milletvekili olması gerek var mı? Yoktur… Onlar olduğu zaman çıkan kavgalar, maaş dağıtımını da zorlaştırmaktadır. Ne onlara ihtiyaç var; ne de kavgalarına…

BUGÜNKÜ KKTC’NİN SONU

UBP Kurultayı nedeni ile yaşananlar, bugünkü KKTC’nin sonuna geldiğimizi gösteriyor.

The end! Bitti!

Türkiye’den maaş alarak yaşamak ama bu arada bir “demokrasi oyunu” sahnelemek buraya kadarmış. Bilinen kurallar devreye girdi: “Parayı veren düdüğü çalar”! Parayı kim veriyorsa, mutemetleri de o tayin eder!

Bu saatten sonra KKTC’de ne iktidar vardır; ne de muhalefet!

İktidar dediğiniz, öngördüğü şeyleri yapabilmek için seçmenden onay alan kişilerden oluşur. Bazen bir kişidir; bazen bir parti!

Muhalefet dediğiniz, iktidarı beğenmeyen, yapılacak başka şeyler olduğunu ileri süren ve halkı ikna ederek iktidarı değiştirmeye çalışanlardır.

İktidarın halini gördük zaten… Yapacak işleri varmış diye başkan bile seçemediler. Bu durumda kim neye muhalefet edecek? Yapılması gereken şeyleri kime söyleyeceksiniz? Söyleseniz ne olacak; söylemeseniz ne olacak?

Bu düzeni değiştirmeksek, ne iktidar sahibi olabileceğiz, ne de muhalefet…

MAAŞ DÜZENİ

Demokrasimizi geri kazanmak istiyorsak “maaş düzenine” son vermek zorundayız.

Bu devlet, insanlarının çalışmalarını ve toplum yaşamını organize etmek temelinde yeniden yapılanmak zorundadır. Zaten ancak o zaman “devlet” olabilecektir.

Parayı veren düdüğü çaldığına göre, bu yeni devletin yaşaması için gerekli kaynak, vatandaşları tarafından sağlanmalıdır. Şimdiki durumda çalışan az, maaş alan çoktur. Bu yapı ters yüz edilmek; kamu görevi de, kamu görevlilileri de, kamu görevlilerinin maaşları da yaratılabilecek kaynak ile sınırlı olmak zorundadır.

Taçoy’un “yapmak istediği iş” bu olamaz. Demokrasi istiyorsanız, KKTC’de bundan başka yapacak “iş” yoktur. Var gibi görünen işleri, görünmeyen birileri zaten yapmaktadır.

The post YENİ BİR DEVLET İNŞA ETMEKTEN BAŞKA ‘İŞ’ YOKTUR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Dr. Mete Feridun, vekibris.com’un sorularına şu yanıtları verdi:

Türk Lirasi yabancı paralar karşısında niye değer kaybediyor? Bu sık sık tekrarlanan bir olaya dönüştü. Nedenleri nedir?

TL’nin değer kaybetmesinin ve zaman zaman kurlarda dalgalanmalar yaşanmasının çeşitli ekonomik veya siyasi sebepleri olabilir. Temelde en büyük sebep, son yıllarda piyasalarla sürekli olarak inatlaşılması ve Türkiye’deki yatırım ikliminin yıllar içerisinde uluslararası yatırımcıları giderek daha fazla tedirgin etmesidir. Türkiye son 10 yılda, çeşitli siyasi ve ekonomik sebeplerle, giderek yabancı yatırımcılar açısından cazibesini yitirmiştir. Bu konuda fazla derin bir analize gerek dahi yoktur. Çevresindeki bütün ülkelerle -haklı veya haksız – çeşitli sorunlar yaşayan, içte birçok siyasi çalkantı ve tartışmaların sürekli gündemde olduğu, para ve mali politikaların doğru yönetilmediğine yönelik sürekli olarak olumsuz yorumların gündem geldiği bir ülkenin parasının mevcut küresel ekonomik konjonktürde değerini yitirmesi şaşırılacak bir gelişme değildir. Ancak, TL’nin özellikle son zamanlardaki değer kaybının nedenleri TL cinsinden reel faizlerin çok düşük hatta negatif olması, kurları koruma amacıyla sürdürülen döviz satış operasyonlarının sürdürülebilir olmaması, beklenen swap anlaşmalarının gerçekleşmemesi, ve Türkiye’nin kredi iflas takası (CDS) priminin oldukça yüksek olması, yani TL cinsinden yatırımların giderek çok daha riskli hale gelmesidir.

KKTC’nin bu tekrarlanan olaylardan etkilenmemesi için ne yapmak gerekiyor?

TL kullanıldığı sürece KKTC’nin bu gelişmelerden kendisini koruması mümkün değildir. Bakanlar Kurlu’nun gündemine gelmiş olduğu açıklanan ve hafta resmi olarak karara bağlanacağı söylenen sınırlı sayıda tedbirin pek fazla işe yaramayacağını tahmin etmek güç değildir. Açıkçası, böyle durumlarla her karşılaştığımız dönemde olduğu gibi birkaç göstermelik karar ve etkisi düşük kalacağı bilinmesine rağmen çok önemli kararlarmış gibi lanse edilmeye çalışılacak olan birkaç palyatif uygulama dışında yapılabilecek fazla birşey yoktur. Olması da mevcut koşullarda, yani TL kullanıldığı sürece, pek de mümkün değildir.

KKTC’de Euro kullanmak mümkün mü?

Bunun dünyada örnekleri mevcuttur. Örneğin, AB üyesi olmamalarına rağmen Andora, Kosova ve Karadağ de facto olarak euro kullanmaktadır. Bu ülkelerin AB ile bu konuda herhangi resmi bir anlaşmaları mevcut değildir. Öte yandan, yine AB üyesi olmayan Monako, San Marino ve Vatikan’ın ise AB ile yapmış oldukları anlaşmalar uyarınca banknot olmasa da sınırlı miktarda sadece madeni euro basmalarına izin verilmektedir. Yapılması gereken bu ve benzeri örneklerin teknik düzeyde kapsamlı bir şekilde incelenmesi, ve gerek Güney Kıbrıs, gerekse AB ile bu konularda hem siyasi hem de teknik düzeyde görüş alış-verişinde bulunulmasıdır. AB toprağı kabul edilen Kuzey Kıbrıs’ta euroya geçilmesine yönelik bir girişimde bulunulması hiç kuşkusuz AB’den de gerekli desteği görecektir. Ancak, elbette ki bu girişimin gerek Türkiye’de gerekse KKTC’de çeşitli kesimler tarafından farklı şekile yorumlanacağı, çeşitli tepkilere yol açacağı veya suistimal edileceği kesindir. Bu konuda içte ve dışta gündeme gelebilecek siyasi zorluklar, teknik düzeyde ortaya çıkabilecek potansiyel zorlukların çok ötesindedir. Bu nedenle öncelikle Türkiye yetkilileri ile görüşülmeli ve bu adımın siyasi değil ekonomik nedenlere dayandığı izah edilmelidir. Bu, son derece yüksek siyasi irade, cesaret, diplomatik ikna kabiliyeti ve dik duruş gerektiren bir konudur. Bana göre mevcut siyasi konjonktürde bu durum açıkçası pek olası görünmemektedir.

YARIN: KKTC’nin kendi parasını çıkarması ve en azından KKTC içinde bu parayı kullanabilmesi için hangi koşulların yerine gelmesi gerekiyor?

The post “TÜRKİYE CAZİBESİNİ YİTİRDİ” first appeared on Ve Kıbrıs.

Bu kaynağın doğrudan doğruya Türkiye tarafından sağlandığı söylenemez tabii… Bu yıl cari harcamalara katkı yapılacağı da açıklandı ama gerçekte TC yardımlarının daha esaslı işler için harcandığı biliniyor.

HESAP SORMA VE HESAP VERME

Yine de birşey değişmez ama: Türkiye’den gelen kaynak olmasaydı, KKTC maliyesi bütün yerel gelirlerini maaş nitelikli harcamalar için kullanamazdı. İstese de, istemese de okulları tamir etmek; yollara yama yapmak; yeni su kaynakları bulmak için kuyu kazmak zorunda kalacaktı. Bu zorunluluk, parsonel harcamalarının kısıtlanmasına da yol açacaktı; ister istemez!

Türkiye’den para gelmese, vergileri ile KKTC Bütçesini oluşturan yurttaşlar, verdikleri paraların nereye harcandığı konusunda daha titiz olacaklardı. Kaynaklar sınırlı, ihtiyaçlar sınırsız olduğuna göre sınırlı kamu kaynaklarının hangi amaçlar için kullanıldığı daha etkili tartışmalara konu olacaktı.

Türkiye’den ister alt yapı, isterse cari harcamalar için olsun gelen para, işte bu tartışmayı engelliyor. Herkes, Türkiye’nin yardımları ile semiren bütçeden nasıl bir pay koparabileceğine bakıyor; başkalarının aldığı payları sadece ‘kıskançlık’ nedeniyle sorguluyor. Kendi aldığı payı yeterli gördüğü anda susuyor; her şey sütliman oluveriyor!

Demokrasi denilen sistem, vergi verenlerin sorgulaması; yönetenlerin ise vergi verenlere hesap vermesi üzerine kuruludur. KKTC bu sistem, Türkiye yardımları nedeniyle çalışmıyor; parayı alanlar hesap sormaktan vazgeçiyor!

TÜRKİYE’NİN GERÇEK DESTEĞİ

Türkiye yardımları KKTC demokrasisini çalışamaz hale getiriyor, bu bir! Ama daha önemlisi de var: Türkiye’nin parası,Kıbrıs Türk halkının Türkiye’nin “gerçek desteğinin” ne olduğunu algılamasına engel olarak Türkiye’nin çıkarlarına da zarar veriyor.

Borell geldi ve denizlerde inceleme yaptı. Türkiye ile Rum tarafı arasında “normalleşme” sağlamaya çalışacağını bizzat kendisi açıkladı. Gelin sizi anlaştıralım! Doğal gazın bölüşün, kavga bitsin!

Türkiye hemen tepki gösterdi. Rumların muhatabı biz değiliz, dedi. Kıbrıs sorunu çözümlenmeden sizinle hiçbir şey görüşmeyiz diyerek kestirip attı.

Borell’in yapmaya çalıştığını 40 yıldır yapmaya çalışıyorlar. Hepsinde hüsrana uğradılar. Türkiye, Kıbrıslı Türkleri satmadı.

Biz, Türkiye söz konusu olduğunda paradan başka şey görmüyoruz ama Türkiye’nin bize verdiği gerçek destek işte budur: Bizi, bir siyasi aktör haline getiriyor.

PARASAL İLİŞKİ KAMUFLAJI

Türkiye-KKTC ilişkilerinin parasal bir ilişki olarak tartışılması, bu çok önemli desteği görünmez hale getiriyor: Türkiye ile ilişkileri geliştirmek isteyenler bunu parasal ilişkiler üstünden savunuyor; bu ilişkilere karşı çıkanlar Türkiye’nin para vererek bizi köleleştirdiğini ileri sürüyorlar.

Para, para, para! Türkiye-KKTC ilişkileri bir para ilişkisine indirgenerek önemsizleştiriliyor. O kadar ki, kimileri çıkıp Rum tarafına yamanmamız halinde “daha rahat yaşayacağımızı” bile ileri sürebiliyor. Sorun para ise, para Rumlarda da var, Avrupa Birliği’nde de… 

PARANLA REZİL OLMAK!

“Paranla rezil olmak” diye bir şey var! 

Türkiye’nin hali biraz da onlara benziyor. Çuvalla para gönderiyor ama ne İsa’ya yaranıyor; ne de Musa’ya… 

Gönderdiği paranın ne işe yaradığı ise zaten ortada: Temelsiz bir zenginleşme yaşıyoruz! Bu arada gerçek tehlikenin nereden geldiğini; tehlikeleri savuşturmak için neler yapılması gerektiğini, çok ama çok güzel gizleyebiliyor.

The post TÜRKİYE’NİN PARASI NE İŞE YARIYOR? first appeared on Ve Kıbrıs.