Buradaki esas soru, tetiği çekenler kadar çektirtenlerin tam olarak neleri amaçlandığının kamuoyunu tatmin edecek şekilde ortaya çıkartılmasıdır. Birden fazla sebebin koalisyonu sonucunda bu infaz yapılmış olma ihtimali vardır. Temenni ederiz ki olmaz ve açığa çıkar ama bir süre sonra “Başkan Kennedy suikastını yaptırtanlar bu infazı da yaptırdı” diye bir sonuca yönlendirilirsek şaşırmayın.

Suikast ile ilgili gelen haberler üzerinde yorum yapmayı şimdilik park edip bu infazın çerçeveye koyduğu başka bir boyuta bakalım.

***

Falyalı, adanın ezelden gelen ve “uçak gemisi” diye referans verilen stratejik öneminin farklı bir boyut daha kazandığını anlamamıza vesile oldu. Falyalı, bunun et ve kemiğe bürünmüş lokal haliydi.

Onu önemli kılan unsurlardan biri de uluslararası boyuta taşan çeşit türlü aktiviteler için adayı gerektiğinde sığınılacak pürüzsüz bir liman konumuna getirmesinde oynadığı roldü.

Siyasi varlığımızın havadaki tüy kadar ağrılığının olması, çeşit türlü aktiviteler için Kuzeyi tedarik zinciri silsilesinde rahat kontrol edilebilir unsura dönüşmesinin yolunu genişlettiği artık yadsınamayacak bir gerçektir. Bunu başarma motivasyonu iç siyasetimize son dönemde hoyratça yapılan müdahalelerin arka planda kalan ana sebebidir.

İç siyasete yapılan müdahaleler olsa olsa ana yemeğin mezesi olduğu bu infazla da bir yerde ortaya çıkmadı mı?

Ana yemek ne milliyetçilik ne Kıbrıs Türkünün laiklik anlayışı ne de Türkiye’deki Cumhurbaşkanlığı seçimine Kıbrıs davası üzerinden oy devşirme çabasıdır. Adı artık açık bir şekilde ortaya konmaya muhtaç başka bir şeydir. “Yapsak ne olacak” demeden siyaseten de karşılığı olacak şekilde somut öneriler dile getirilerek bu konunun üzerine gidilmelidir.

Kıbrıs sorununun çözümsüzlüğünün Kuzeyde uluslararası hukuk dışında yarattığı konjonktürün üzerine iç siyasetteki görülmemiş zafiyet iklimi ile şekillenen “stratejik ağırlığımız”, siyasi varlığımızın kat be kat üstüne çıktı. Son dönemde belirginleşen durum budur ve partiler üstü bir sorun olarak karşımıza çıkmıştır.

Kıbrıs sorununun çözümsüz kalması yalnızca siyasi ve bölgedeki askeri güç dengesiyle ilgili bir köşe kapmacanın ötesine geçmiştir. Adadaki çözümsüzlük, siyaset üstü bir fırsat olarak Kuzeyin uyuşturucu, yasadışı yakıt sevkiyatı ve kara para aklamaya köprü görevi görmesine zemin hazırlamıştır.

Bunun gibi sınır tanımayan konularla mücadele, ancak tanınmış ülke statüsünde uluslararası kurumlarla karşılıklı iş birliği ile yapılabilir. Bu çerçevede kalınması şartı ve bizim de bunu tanınma adına propaganda malzemesi olarak kullanmayacağımızı beyan ederek uluslararası kurumlardan destek çağrısı yapılmalı. Bunun karşılığında da etkin mücadele için uluslararası kurumlarla tam bir iş birliği içinde olunacağı da beyan edilmelidir.

Bunu iktidar partisinin yapmasını beklemeden ana muhalefet partisi bir an önce yapmalıdır.

Tabuttaki bayraklara daha da fazla takılmayın. Mesele “uçak gemisi” olmanın ötesine geçmiştir. “Köprü” benzetmesi çok daha yerinde olur.

Malumunuzdur “köprünün” üzerinden kesintisiz trafiğin akması kuruluş ve kullanımı için yegâne hedeftir.

Köprüler stratejik yapılardır ama üzerinde anlamlı, kalıcı bir hayat olmaz. Üstümüze giydirilen bu ortak tehlikeyi milliyetçiliğe atıfta bulunmadan açıkça ortaya koyarak işbirliğine dayalı siyaset üretme zamanıdır.

The post “STRATEJİK DEĞERİMİZ” first appeared on Ve Kıbrıs.

Hatırlatmakta fayda var, köprüler stratejik yapılar olmakla beraber üzerinde hayat olmaz. Üzerinden kesintisiz trafiğin akması kuruluş ve kullanımı için yegâne amaçtır. Bu çerçeveden baktığımızda siyasi varlığımızın havadaki tüy kadar ağrılığının olması, bu tür aktiviteler için Kuzeyi kontrol edilebilir unsur olarak kazanılıp muhafaza edilmek istenmesini cazip kılmaktadır. Siyasi iklim, medya, kamuoyu önderlerinin ve siyasetçilerin şantaj ya da korkutma yoluyla sindirilmiş olması bu tür aktivitelerin odak noktasında olanlar için kritik başarı faktörüdür. Bunu başarma motivasyonu dışarıdan iç siyasetimize müdahil olma arzusunun arka planda kalan ana sebebidir.

O kadar arka plandadır ki bunu seçim dönemlerinde sahada uygulayan yerli ve T.C. devletinin çıkarlarını temsil ettikleri algısını yayarak kraldan kralcı hareket edenlerin büyük bir kısmı da tam olarak neye hizmet ettiklerinden bihaberdirler. Tıpkı rahmetli Kutlu Adalı’yı katletmesi için PKK referansı ile onu ilişkilendirerek tetikçi motive edildiği gibi.

Tedavüle yüksek perdeden sokulan toplumu ayrıştırıcı dil ile plansız programsız Maraş açılımı ve iki devletli çözüm de bu arka planı karartma amacına yöneliktir. “İpteki cambaza bak” oyununun sahnelenmiş halidir. Yoksa hele hele pandemi koşullarında T.C devletine her açıdan bağımlı toplumun yapacağı Cumhurbaşkanı tercihinden başlayarak iktidar partisinin kongresine birinci dereceden müdahil olma isteğinin sebebi gerçekten başka ne olabilir? 

İç siyasete yapılan müdahaleler olsa olsa ana yemeğin mezesidir. Ana yemek ne bizim iç siyasetimizdir ne Kıbrıs Türkünün laiklik anlayışıdır ne de Türkiye’deki Cumhurbaşkanlığı seçimine Kıbrıs üzerinden oy devşirme çabasıdır. En temel diplomasi kurallarından uzak yürütülen siyaset devlet aklı ile yürütülen bir siyaset olmaktan çıkmıştır.  İçinde günden güne devlet ile iç içe geçtiği intibaını güçlendiren suç örgütü unsurlarını barındıran bu görüntünün adı yerli siyaset tarafından da artık açık bir şekilde ortaya koyulmaya muhtaçtır.

Bunun bir ucu uyuşturucu, diğer ucu sanal kumar diğer bir ucu da kayıt dışı yakıt satışına, insan ticaretine ve buralardan elde edilen gelirle de Libya’da, Suriye’de devam eden iç savaşta belli gruplara silah ile maddi destek sağlamaya kadar uzanmaktadır.

Mevzu adanın Kuzeyinin karanlık işlerin içinde olanlar tarafından nefes alacakları bir yer ve gerektiğinde de hiçbir engele ve uluslararası kurumun kontrolüne tabi olmadan her türlü sevkiyata ve para transferine hızlı bir şekilde köprü görevi görebilmesi ile ilgilidir.

Siyasi mücadele bu bakış açısını çok daha ön plana çıkarmalıdır.

Konuyu salt laiklik ve Kıbrıs Türkünün yaşam tarzına müdahale ve demokrasi ile izah etmenin ötesine taşıyıp suç örgütü unsurları ile muhatap olduğumuz tespitini muhalefet partileri siyasetin odak noktasına almalıdır. Toplumda partiler üstü sağlıklı siyaset üretmek için başlangıç noktası budur.

Kıbrıs sorununun çözümsüzlüğünün Kuzeyde uluslararası hukuk dışında yarattığı konjonktürün üzerine iç siyasetteki görülmemiş zafiyet iklimi hakimdir. Halkın ekonomik darboğaza girmesi ile başkaları için şekillenen yeni “stratejik ağırlığımız”, havadaki tüy kadar ağırlığı olan siyasi varlığımızın kat be kat üstünde olduğunun bilincinde olmalıyız.

Bu tespitten hareketle, KKTC tanınmamış olsa da illegal aktivitelerle ilgili uluslararası iş birliğine sonuna kadar açık olunduğunu ve bunu tanınma konusu yapılmayacağını ilan etmek ilk adım olmalıdır. Bu çağrıya paralel olarak ülke egemenliğini temsil eden siyaset-güvenlik-hukuk ağının kişi gözetmeksizin eşgüdüm içerisinde hareket etmesini sonuna kadar desteklediğinin teyit edilmesi de diğer bir adım olur.

Teşhis eksik olursa siyaset de ne kadar çaba ve efor sarf ederseniz edin sonuç vermez. Bu da hangi parti iktidara gelirse gelsin aynı olduğu algısının toplumda hâkim görüş olmasına sebep olur, ki esas tehlike ve amaçlanan siyasi iklim de budur.

Ne yazık ki UBP kurultayındaki görüntü bu açıdan baktığınızda hiç de umut vermemektedir. Bulundukları görevleri yerine getirme yetkinliğinden yoksun ve dışarıdan açık destek almadan bu görevlere gelemeyeceklerini bilen ve düşünen kişilerin yarışına sahne oldu UBP kurultayı.  Yeri geldiğinde siyaseti devletin üstüne hemen koymaya göre dizayn edilen biat kültürünün çavuşlarını seçme iklimi ve kriteri budur. Bilmeyenler için söylemiş ya da hatırlatmış olayım. Neyi niçin seyrettiğimizin bilincinde olalım.

The post STRATEJİK DEĞERİMİZ first appeared on Ve Kıbrıs.

Halbuki sınırları bekleyen o.

Bütçenin %50 sini veren o.

Su oradan geliyor.

Nüfusun %35 aynı zamanda T.C. vatandaşı.

Üniversitelere gelen öğrencinin %70 Türkiye’den geliyor.

İşçinin %80 Türkiye’den.

Turizmin %80 oradan geliyor.

Çıkış kapımız çok büyük ölçüde Türkiye üzerinden.

Tüm bunlar yeterli güvence değil mi?

Kendi halimize bırakıldığımızda bile herhangi bir güvensizliğe örnek olacak bir durum olmasa da belli ki yetmiyor.

Aklını kullanmakta özgüveni olan ülke bunlardan bir tanesi ile bile kimin seçildiğine takılmadan siyasi etkisini diplomasi yoluyla sessiz sedasız hayata geçirebilir.

Sahada karşılığı olan siyasi güç sokağa düşürülmeden yarattığı algı kadar güçlüdür.

Kafam, tam da bu noktada, Türkiye’nin siyasetini mantıkla açıklamakta zorlanıyor. Bu da bugünün konusu değil. Geçmişte de bunu anlamakta zorlandığım dönemler olduydu.

T.C. devleti ile ilgili ilişkimizde rahmetli babamın Kıbrıs Cumhuriyeti kurucu meclisine kadar uzanan 40 yıllı aşkın idari görevlerinden dolayı su yüzüne çıkmış ve çıkmamış çok anekdot dinledim. Bazılarına da şahit oldum. Belleğimi zorladığımda bunlardan ilki 74’ün hemen sonrasında Bellapais’a çıkış yolunda şahit olduğum bir vakadır ki bende iz bırakmıştır. Hatırlayanlar bilir tek şerit ve yılan gibi kıvrılan bu yolda karşıdan gelen T.C. elçiliğinde kıdemli diplomat olduğunu öğrendiğimiz kişinin kullanımında olan arabaya yolu tam olarak boşaltıp yol vermediğimiz iddiası ile “yeşil plakayı görmüyor musun niye yol vermiyorsun lan” diye çıkışmasına rahmetli babamın verdiği cevap ve sonrasında olanlar kafamda hep kazılı kaldı. Kafamda kalan da bu münferit olayın kendisi kadar olayın büyümemesi için T.C. elçiliği nezdinde gösterilen hassasiyet ve rahmetli Osman Örek’in takındığı tavırdı. Yine aynı dönemde babam devlet törenlerinin düzenlenmesinden sorumlu, yanılmıyorsam ismi “Protokol Müdürlüğü” olan bir görevi de yürütüyordu ve daha nelere şahit oldu! Neyse konumuz dedikodu yapmak değil ama bu ve buna benzer irili ufaklı olayların etkisiyle de olacak gün geldi, “batının” Türkiye’ye yaptığı muamelenin benzerini bize yapma temayülü devlet kademlerinde batıya karşı baskılanmış bir reaksiyonun bizim aracılığımızla kontrolsüz dışa vurumu mu diye düşündüm. Biz bir psikolojik boşalmaya aracılık ediyoruz da haberimiz mi yok? “70 sente” muhtaç duruma düşmenin ama soğuk savaş döneminin stratejik öneminden dolayı yine de yüzdürülmenin ezikliğinin aynisini bize mi yaşatmak istiyorlar diye düşünmekten kendimi alamadım.  

Gün geldi, toplumun bir kesimiyle aynı fikirde olmasa da olayların gidişatını farklı yorumlayan ve bunu aktif olarak dile getiren Kıbrıs Türkünün aydın insanlarının katledilmesinin arkasında Gladio’nun Türkiye’deki uzantısının ya da kalıntılarının gölgesinde neye hizmet ettiğini bilmeyen “milliyetçilerin” olduğu ortaya çıktı. Bugün de tarihin derinliklerinden hala daha çıkmaya da devam ediyor. “Üst akla” görüntü vermek ve aksiyon göstermek derdinde olan kraldan daha kralcı zihniyet milliyetçilik örtüsü altında Doğu Akdeniz’de komünizm ile mücadele etmek adına Kıbrıs Türkünü meze yaparak kim bilir ne çıkarlar elde etmek için kullanmıştır da biz anlamamışızdır diye de düşünür oldum. Yoksa biz neymişiz de haberimiz yok dedirtecek derecede bir avuç aydın Kıbrıs Türkü niye katledildiler?

2000’li yılların başında da Kıbrıs’ı Kemalizm’in arka bahçesi, yetiştirme alanı olarak gören zihniyetin hesaplaşmasının parçası olarak görülüp yılların birikimi olan büyük bir iç hesaplaşmanın içinde kendimizi bulup bundan nasibimizi alıyoruz diye düşündüm. Bu öyle bir hesaplaşmaydı ki yerli solcular ile dini siyasete alet edenleri bir araya getirdi.  

Yani Kıbrıs Türkü için hayati olan bu ilişki aslında kardeşlik ve stratejik olmaktan öte özünde farklı sebepler de olsa yıllar itibariyle bireyler nezdine indirgenebilen psikolojik bir mevhum mu acaba diye düşünür oldum.

Çok daha yakın dönemde yaşananlar ile farklı bir sebep daha yeşermeye başladı.

Kuzey Kıbrıs’ın uluslararası ölçeğe taşan birçok şaibeli ve gayri kanuni işlerin içerisinde “köprü” işlevi görüyor olması Türkiye devletine tarihten ve coğrafyadan gelen stratejik öneminin ötesine geçtiği günden güne belirginleşti.

Sedat Peker’in Kıbrıs ile ilişkili anlattıkları toplum arasında bilinenlerin bu tür işlerin döndüğü dünyanın parçası olan bir suç örgütü lideri tarafından teyit edilir nitelikte olması açısından önemlidir. Kuzey Kıbrıs üzerinde barındırdığı yerli ve T.C. vatandaşı kişiler, para transferleri ve illegal ticaretin akışındaki konumu ve işlevi itibariyle farklı bir stratejik önem kazandı. Tarihi, coğrafi ve askeri öneminin ötesinde siyaset ve devlet üstü bir köprü işlevi bu.

Malum “köprüler” stratejik yapılardır.

Bir yere ulaşmak ve daha da önemlisi engelsiz bir şekilde hızlı ulaşmak için önemli bir fonksiyonu yerine getirirler. En ufak bir tıkanıklık olmaması her zaman açık kalması çok kritiktir. Normal bir günde İstanbul’daki köprülerden birinin bir şeridi kısa bir süre tıkansa şehir trafiğinin tümünün tıkandığı gibi.

İşte tam da bu noktada bizim mantık çerçevesinde anlamakta zorlandığımız iç siyasetimize müdahale anlam kazanıyor.

“Kuzey Kıbrıs bizim vatanımız burada bizim değerlerimizi koruyacak şekilde bir hayat ve gelecek inşa etmek istiyoruz” dedikçe o köprü üzerinden geçip gitmesi gereken trafikte tıkanıklık olma riski bundan yararlananlar için artıyor. En ufak bir tereddüt ve tıkanmaya tahammül kalmıyor.

Bunun içindir ki Kıbrıs Türkü özünde kanun devleti değil, hukuk devletini tercih ettiğini söylemesi problem oluyor. Bundan dolayı “Türk usulü” ucube başkanlık sistemine karşı çıkıyor. Baskı ile iş yapmak değil de demokrasi içinde eşitler olarak tartışarak ikna olarak siyasi karar almayı tercih etmekteki hassasiyeti problem oluyor. Kendi içindeki toplumsal ve siyasi ilişkilerinde ötekileştirme değil de hoşgörü ısrarı problem oluyor.

Tüm bu değerlere olan inancımız ve ısrarımız bize yüklenen “köprü” işlevinin sekteye uğramasına sebep olabilir birer unsur olarak görülüyor.

Gözünüzün önüne getirirseniz daha da iyi anlayacaksınızdır; köprünün üzerinde hayat olmaz, gelecek de kurulmaz. Yalnızca trafik akar gider.

Problem de budur.

74’ten hemen sonra Bellapais yolunda “yeşil plakayı görüp niye tam olarak yolun dışına çekilip geçmemi beklemiyorsun” çıkışı siyasi iradeyi bugün de elinde tutan ve temsil edenlerin aracılığıyla yürürlükte olan siyasi anlayıştır.

Bunun karşısında canlı olup olmadığı bir kez daha test edilen de Kıbrıs Türkünün adanın “ev sahibi” olarak ayrı bir varlık olmak adına sürdürdüğü inadının ve sabrının direncidir. Yoksa Kıbrıs sorunu bizim “azınlık” ile “vilayet” olma arasında yapacağımız bir tercih ile çoktan ortadan kalkmış olurdu. Şu da bilinmelidir ki “ev sahibi” olarak bizim anne ve babalarımızda O sabır ve direnç olmasa Türkiye devletinin tüm desteğine rağmen 20 Temmuz’a giden süreç de olmazdı.

The post “YEŞİL PLAKAYA NİYE YOL VERMİYORSUN LAN!” first appeared on Ve Kıbrıs.