AKEL, Kıbrıs Rum halkına mesajı açıktır: ‘Çözüm’ isteğini sık sık dile getirdiğimize bakmayın, aslında bizim de Hristodulidis’ten pek bir farkımız yoktur. Bizim yöntemlerimiz biraz farklıdır ama esasta aynı hedefe doğru ilerlemekteyiz. Kıbrıs, bir ‘Elen Cumhuriyeti’ olarak kalacaktır. Demek istedikleri tam da budur!

AKEL’in geçmişte enosis fikrini savunmuş olması zaman zaman tartışılmaktadır. AKEL’in enosisi savunmasının nedeni de Rum halkı ile ters düşmemek kaygısıydı sanıyorum. AKEL, kendine ‘solcu’ denen Kıbrıslı Rumların partisi olarak halkın isteklerinden uzaklaşmamaya ve aldığı oyları tehlikeye atmamaya çalışıyor. Bir zamanlar, “iktidarda olmayan en güçlü komünist partisi” olabilmesinin sırrı da bu tutumunda yatmaktadır. Annan Planı’na hayır demelerinin nedeni de çözüm için risk almak yerine liderlerini başkanlığa hazırlamayı tercih etmiş olmalarıdır.

AKEL, Kıbrıslı Türkler ile birlikte grev yapanların oluşturduğu bir partidir ama Yunanistan ile birleşmek için (enosis) silaha sarılmış olanların oluşturduğu Demokratik Seferberlik Partisi (DİSİ) ileri gelenleri, onlardan çok daha cesaretli çıkışlarla barış ve çözüm savunucusu olabilmişlerdir. Bunun en iyi örneği Glafkos Kleridis’tir.

Şimdiki DİSİ’nin ileri gelenlerinden eski maliye bakanı Haris Yeorgiadis’in “mevcut durumu kademli olarak iyileştirecek kısmi anlaşmalar yapılması hedefiyle farklı bir müzakere girişiminde bulunarak Türk tarafını masaya getirmeleri gerektiğini düşündüğünü” ifadeleri bana bunları düşündürdü.

Yeorgiadis, bu ifadeleri kullanarak Türk tarafındaki pek çok siyasi lider ile yakınlaşmış görünüyor. “Mevcut durumu kademeli olarak iyileştirmek” öncelikle Halkın Partisi Genel Başkanı Kudret Özersay tarafından ortaya atılan bir yaklaşımdı. Şimdiki durumda Cumhurbaşkanı Tatar da zaman zaman böyle bir iş birliğinden ve bu amaçla yapılabilecek görüşmelerden söz etmektedir. CTP Genel Başkanı Erhüman’ın, esas olarak bütünlüklü çözümden yana olduğu bilinmekle birlikte “kademli olarak iyileştirme sağlayacak kısmi anlaşmalar yapılmasına” karşı çıkacağı da düşünülemez. Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan bile böyle bir arayış içindedir denebilir.

Böyle bir politikanın sonuç vermesi bakımından kritik nokta, bu anlaşmalar yapılırken Rum tarafının “KKTC’nin statüsünü yükseltme”; Türk tarafının da “Kıbrıs Cumhuriyeti’nin parçası olma” telaşına kapılması veya kapılmamasıdır. Bu tür iş birliklerini engelleyen şey, bu telaş olmuştur ve olacaktır. Bu endişe ve onun yaratacağı telaştan kurtulurlarsa tarafların iş birliği yapabileceği pek çok alan ve konu bulunabilecek; bu da “mevcut durumu kademeli olarak iyileştirecektir”.

“Mevcut durumu kademeli olarak iyileştirme”, bizi kapsamlı ve bütünlüklü bir çözüme mi; yoksa “biz böyle de iyiyiz işte” denilerek mevcut durumun kabullenilmesine mi götürür bilinemez. Ama sonuç ne olacaksa olsun, adadaki hayat şimdikinden daha kolay bir şekilde yaşanacaksa siyasilerin bu hedefe odaklanması yararlı olacaktır.

Çoktan beridir, adadaki durumun nasıl değişebileceğini düşünüp duruyordum. Yeorgiadis’in maliye bakanı olarak yaptıkları da çok dikkat çekiciydi. Şimdiki pozisyonunun ne olduğunu da merak ediyordum. Haberler eş zamanlı geldi ve bana, “Belki gelecek seçimlerde Rum Yönetimi Başkanlığına Yeorgiadis aday olur” dedirtti.

Kıbrıs sorunundaki çıkmaz, ancak ve ancak, uluslararası baskının dayanılmaz bir şekilde artması veya Kıbrıs Rum aydınlarının gelecek tahayyüllerinde iş birliğine öncelik vermesi ile aşılabilecektir. Yeorgiadis’in Kıbrıs Rum aydınlarının çıkışına önderlik yapabilecek bir “başkan” olabileceğini düşünerek “iyimserlik dolu bir düşünceye” kapılmış olabilirim. İyimserliğimin nedeni ise bu çıkışı ile Rum tarafındaki hakim siyasi yapılara meydan okumuş olduğunu ve ciddi şekilde risk almaya hazır olduğunu göstermiş olmasıdır.

The post UMUDUMUZ YEORGİADİS: STATÜKOYA KARŞI TAVIR ALMASINI BEKLİYORUM! first appeared on Ve Kıbrıs.

AKEL çok hareketli… Güney Kıbrıs’ta Rum Yönetimi Başkanı Hristodulidis her şekilde eleştiriliyor. Kıbrıs sorunu ile ilgili müzakereleri başlatmayı başaramadığı için eleştiriliyor; Kosova’nın Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi’ne üyeliğini engelleyemediği için topa tutuluyor. AKEL Genel Sekreteri Stefanu, önceki günkü bir konuşmasında ise “işgale rıza göstermeyi, statükoya boyun eğmeyi ve Kıbrıs’ın yarısının kaybedilmesini” reddettiğini ilan etmiş… AKEL Kıbrıs’ı birleştirmek için mücadele ediyor yani!

AKEL Kıbrıs sorununun çözümlenmesine nasıl bir katkıda bulunacağını bir türlü söylemiyor ama…

AKEL ne yapacak ki Kıbrıs sorunu çözülecek? Ne olacak ki Kıbrıslı Türkler ile Kıbrıslı Rumlar ortak bir devlet çatısı altında yaşamaya başlayacak; Türkiye ile ilişkiler dostluk çerçevesinde sürdürülecek; Kıbrıs adası kalkınacak ve hepimiz mutlu-mesut yaşayabileceğiz? AKEL’in hedefi buysa, bunca zaman bu hedefe ulaşmak için ne yaptı; bundan sonra ne yapacak?

Bu soruların yanıtı ortada yoktur ama 2004 yılındaki referandumun gerçek kahramanlarından biri olan AB Komiseri Günter Verheugen, referandumun yıldönümü nedeniyle Kathimerini gazetesi ile yaptığı söyleşide, Klerides görevine devam edebilseydi Kıbrıs sorununun çözümlenebileceğini söyleyince benim aklıma Klerides’in Rum tarafının liderliğini nasıl kaybettiği geldi. Hemen ardından da Rum tarafının Annan Planı’na “hayır” demesinde AKEL’in rolünün ne olduğunu hatırladım.

Klerides, Kıbrıs sorununun uzayıp gitmemesi ve Kıbrıs’ın bir bütün olarak Avrupa Birliği üyesi olabilmesi için elinden geleni yapan Kıbrıslı Rumlardan biriydi ve üstüne üstlük “başkanlık” görevini de sürdürüyordu. Sanırım sürecin referanduma kadar ilerlemesinde de belirleyici bir rolü olmuştur. Verheugen, gazeteye demecinde, “Glafkos Klerides’e tam anlamıyla güvendiğini ve eğer Klerides iktidarda olsaydı Kıbrıs sorununda çözüme ulaşacaklarına inandığını” söylemiş…

Klerides iktidardan Tasos Papadopulos tarafından düşürüldü. Papadopulos, AKEL tarafından desteklendi ve kazandı. AKEL, kimin Kıbrıs sorununa çözüm bulmaya daha yatkın olduğuna bakmadı bile… AKEL’in Papadopulos’u destekleyeceği, 2001 yılında Hristofias’ın Papadopulos tarafından desteklenerek Meclis Başkanı yapılmasıyla ortaya çıkmıştı zaten. Planın ne olduğu ise, 2004 Nisan’ında Annan Planı referandumunda bir kez daha anlaşıldı. Kıbrıs sorununun çözümünü istediği ve referandumda “kuşkusuz evet” demesi beklenen AKEL, “hayır” dedi. Onlar plana sadık kaldılar; Kıbrıs sorunu da çözümlenmemiş oldu!

AKEL’in şimdiki lideri Stefanu, Hristofias’ın “iyi bir öğrencisi” olduğunu her fırsatta gösteriyor. Bir yanda Kıbrıs sorununun çözümünü ister görünüyor; diğer yandan Rum Yönetimi’ni Türkiye’ye karşı yeterince etkili olamamakla suçluyor. Bir yandan da CTP ile ortak etkinlikler yaparak Kıbrıs Rum halkına “istediğiniz türden çözümü CTP ile sağlayabiliriz” mesajları vermeye çalışıyor. Stefanu, hocasının izinden yürüyerek Kıbrıs Rum Yönetimi lideri olmaya hazırlanıyor. Daha önce istenen sonucu vermiş “başarılı bir plan” var ve bir kez daha uygulanması için çalışılıyor.

Kıbrıs Türk tarafında Stafanu’nun yoldaşlığını yapanlar ise Klerides’e kurulan tuzağın, 2004 referandumundaki “hayır” oyunun veya Talat-Hristofias görüşmelerinin sonuçsuz kalmasının hesabını sormayı bir türlü akıl edemiyorlar.

Yarın 24 Nisan… 24 Nisan 2004’te “evet” oyumuz karşılık bulmuş olsaydı, 20 yıldır görece bir barış ve huzur ortamında yaşıyor; bugün konuştuğumuz pek çok şeyi konuşmuyor ve geleceği daha iyi yaşamanın yollarını arıyor olacaktık.

Yanarım yanarım; bu fırsatı kaçırmış olmamıza yanarım!

Yanarım yanarım, bu fırsatı kaçırmamak için canını dişine takanların bu fırsatın nasıl kaçtığını araştırmamalarına ve bu deneyimi yeni kuşaklarla paylaşmamalarına yanarım!

The post KLERİDES İLE ÇÖZÜLEBİLECEĞİNİ, ÖNCELİKLE AKEL FARK ETMELİYDİ! first appeared on Ve Kıbrıs.