Aylar önce BM Genel Sekreteri’nin Kişisel Temsilcisi María Ángela Holguín yeniden görevlendirildi. Beklenti açıktı: Taraflarla yoğun temaslar kuracak, ortak bir zemin arayacak ve uygun koşullar oluştuğunda yeni bir gayriresmî beşli konferansın önünü açacaktı.

Holguín çok sayıda görüşme yaptı. İki tarafı da defalarca ziyaret etti. Garantör ülkelerle temaslarda bulundu. Ancak bütün bu diplomatik trafiğe rağmen tarafların temel tezlerinde herhangi bir değişiklik meydana gelmedi. Türkiye egemen eşitlik ve eşit uluslararası statü temelindeki yaklaşımını sürdürdü; Tufgan Erhürman dörtlü motodolojisinde ısrar ediyor. Rum tarafı ise federasyon dışındaki herhangi bir modeli müzakere etmeyeceğini yineleyip duruyor; Erhürman’ın yaklaşımına da prim vermedi.

Aylar süren bu temaslar sonunda yeni bir 5+1 konferansının toplanacağı yönünde güçlü bir beklenti de oluşmadı.

Tam da bu aşamada Antonio Guterres’in adaya gelme kararı ortaya çıktı.

Asıl soru da burada başlıyor.

Eğer kişisel temsilcinin yürüttüğü diplomasi beklenen siyasi zemini oluşturabilmiş olsaydı, BM Genel Sekreteri’nin bizzat devreye girmesine gerçekten ihtiyaç olur muydu?

Elbette bu soru, Holguín’in başarısız olduğu anlamına gelmiyor. Kıbrıs gibi onlarca yıldır çözülemeyen bir sorunda tek bir temsilcinin tarafların tezlerini değiştirmesi zaten gerçekçi bir beklenti değildir. Ne var ki kişisel temsilci düzeyindeki diplomasinin, süreci ileri taşıyacak noktaya ulaşamadığı gerçeğini de görmemiz gerekiyor. Belki de bu nedenle Guterres, en güçlü siyasi kozunu sahaya sürmüş; oyuna doğrudan kendisi dahil olmuştur.

Rumca gazeteler, Guterres’in ziyaretini “Holguín’in çalışmalarına siyasi ağırlık kazandıracak bir adım” olarak tanımlıyor. Haksız sayılmazlar… Hazırlıklar yapılmıştır; şimdi dosyanın ilerleyebilmesi için BM’nin en üst düzey siyasi otoritesinin devreye girmesi gerekmektedir.

Peki Guterres neyi değiştirebilir?

Gerçekçi olmak gerekirse, tarafların temel pozisyonlarında kısa vadede bir değişiklik beklemek için güçlü bir neden yoktur. Guterres’in hedefi, çözümü sağlamak değil; tarafları yeniden aynı masaya oturtabilecek asgari siyasi zemini oluşturmak olarak görülmelidir.

Asıl sınav ise bu ziyaretin temel amacı olarak ortaya çıkan Beşli Konferansın gerçekten toplanıp toplanamayacağı olacaktır. Çünkü Guterres’in başarısı, adaya gelmiş olmasıyla değil; tarafları yeniden anlamlı bir müzakere sürecine taşıyabilmesiyle ölçülecektir.

Elbette neler olacağını ancak zaman gösterecektir!

The post GUTERRES NEYİN PEŞİNDE OLABİLİR? first appeared on Ve Kıbrıs.

Rum gazetelerine göre ziyaretin temel amacı, Eylül ayında yapılması planlanan gayriresmî genişletilmiş konferans öncesinde tarafların tutumlarını doğrudan değerlendirmek ve olası müzakere sürecine siyasi ivme kazandırmak.

Haberlere göre BM Genel Sekreteri’nin Kişisel Temsilcisi María Ángela Holguín’in aylardır sürdürdüğü temaslar, taraflar arasında diyaloğun devamını sağlamakla birlikte, yeni bir konferansın toplanmasını mümkün kılacak düzeyde bir yakınlaşma yaratamadı. Özellikle tarafların çözüm modeline ilişkin temel pozisyonlarını koruması nedeniyle müzakerelerin yeniden başlaması konusunda somut ilerleme sağlanamadığı belirtiliyor.

Bu çerçevede Rum basını, Guterres’in adaya gelmesini, BM’nin süreci daha üst düzeyde sahiplenme kararı olarak yorumluyor. Değerlendirmelerde, Holguín’in teknik ve hazırlık niteliğindeki çalışmalarının, Genel Sekreter’in doğrudan devreye girmesiyle siyasi destek kazanacağı görüşü öne çıkıyor.

Diplomatik çevreler ise bu gelişmeyi farklı bir açıdan değerlendiriyor. Buna göre, BM Genel Sekreteri’nin bizzat adaya gelme kararı, temsilci düzeyindeki girişimlerin tek başına beklenen sonucu üretmekte yetersiz kaldığını ve sürecin ilerleyebilmesi için BM’nin en üst düzey siyasi ağırlığının devreye sokulduğunu gösteriyor.

Uzmanlar, bunun Holguín’in misyonunun başarısız olduğu anlamına gelmediğini, ancak bugüne kadar yürütülen mekik diplomasisinin tarafları ortak bir zemine yaklaştırmakta sınırlı kaldığını ifade ediyor. Bu nedenle Guterres’in, iki liderle doğrudan temas kurarak özellikle Eylül ayında yapılması planlanan genişletilmiş toplantının gerçekleşmesi için gerekli siyasi ortamı oluşturmaya çalışacağı değerlendiriliyor.

Rum basınında yer alan yorumlarda ayrıca, ziyaretin Rum Yönetimi lideri Nikos Hristodulidis’in son dönemde BM ve Avrupa Birliği nezdinde yürüttüğü diplomatik girişimlerin bir sonucu olduğu görüşüne de yer veriliyor. Ancak aynı yorumlarda, Türk tarafının egemen eşitlik ve iki devlet tezini, Rum tarafının ise iki toplumlu iki bölgeli federasyon hedefini korumaya devam ettiği hatırlatılarak, Guterres’in ziyaretinden doğrudan bir çözüm çıkmasının beklenmediği vurgulanıyor.

Genel değerlendirme ise, BM Genel Sekreteri’nin ziyaretinin mevcut görüş ayrılıklarını ortadan kaldırmaktan çok, uzun süredir durgun seyreden diplomatik süreci yeniden canlandırmayı ve Eylül ayında yapılması planlanan gayriresmî genişletilmiş konferansın önünü açmayı amaçladığı yönünde birleşiyor.

The post GUTERRES SÜRECE BİZZAT MÜDAHİL OLACAK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Kabaca bir bakış bile, Kıbrıs’ta “herkesin kabul ettiği hukuki bir durum” olmadığını
görmek için yeterlidir.

Kıbrıslı Rumlar Kıbrıs Cumhuriyeti’ni bütün Kıbrıs adasının egemen devleti olarak
görüyor; 1964 sonrasında yaptıkları tek taraflı düzenlemeleri de geçerli sayıyorlar.
Biz bunu kabul etmiyoruz; Türkiye de kabul etmiyor ve Kıbrıs adasının üçte birini
kontrol etmeye devam ediyoruz. Kıbrıs Rum Cumhuriyeti’ne dönüşmüş olan Kıbrıs
Cumhuriyeti, yarısına yakınını kontrol edemediği topraklarda “egemen devlet” rolü
oynamaya devam ediyor.

Rumlar bizimdir diyor ama Kuzey Kıbrıs’a giren ve çıkanları kontrol edemedikleri çok
açık. Bizimdir dedikleri kabristanlıkları temizlemek için bile bizimle iş birliği yapmak
zorunda olduklarını da biliyorlar. Bunun gibi onlarca örnek var ama onlar
hayallerinden vazgeçmiyorlar.

Kıbrıslı Türkler, Rumlardan daha hayalci olmalıdırlar. Kendilerini geçerli bir devlet
sahibi sayıyorlar ama Türkiye’nin desteği olmasa bu devletin bir gün bile var
olamayacağını da biliyorlar. Kendi bakanlarını tayin edemiyor; kendi kendilerini
savunamıyor, eğitim ve sağlık sistemlerini bile sürdüremiyorlar. Türkiye dışında hiçbir
devletle ilişki kuramıyorlar; Türkiye ile kurdukları ilişkinin “devletlerarası bir ilişki”
olmadığını da görmezden geliyorlar.

Bizimdir diyoruz ama bu toprakların statüsü böyle kaldığı sürece iyi bir gelecek inşa
edemeyeceğimizi öngörebiliyoruz. Geçerlidir diyoruz ama Garanti Anlaşması’nın
Rum tarafının etkili savunma anlaşmaları yapmasını engelleyemediğine de tanık
oluyoruz. Bütün bunların çocuklarımızın geleceklerini tehdit ettiğinin de bilincindeyiz
ama biz de hayallerimizden vazgeçmeyi bir türlü kabul etmiyoruz.
Bu durumu, görünen bir gelecekte herkesin kabul edebileceği hukuki bir duruma
dönüştürme olanağı yoktur. Türkiye, Rumların isteklerinin olmasını engelleyebiliyor.
Rumların dünya ile kurduğu ilişkiler de bizim isteklerimizin hayata geçmesini
engelliyor.

Rumlar, kendi yöntemleri ile Türkiye’yi adadan atmak ve Kıbrıslı Türkleri dışlayarak
Kıbrıs Cumhuriyeti’nin egemenliğini bütün ada üstünde tesis etmek için çalışıyorlar.
Biz, Kuzey’de kurduğumuzu iddia ettiğimiz devleti tanıtmak için uğraşıyoruz. İKİ
UMUTSUZ VAKA!
İş çözüm arayışlarına geldiği zaman onlar hayalini kurdukları gelecekten; biz ise,
bizim saydığımız topraklardan ve geçerli saydığımız Türkiye garantisinden taviz
vermek istemiyoruz.
Hukuken tartışmalı ama fiilen geçerli bir durumda yaşayıp gidiyoruz.

The post “FİİLİ DURUMDAN” MEMNUN DEĞİLİZ; DEĞİŞMESİNİ İSTEMİYORUZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Üç taraftan söz ediyor… Yunanistan’ı saymıyor… Türk tarafı dediği KKTC Cumhurbaşkanı Erhürman olmalı… Erhürman ile Türkiye’yi ayırıyor ve aynı tutumda olmadıklarını belirtiyor.

Dimtriu, aslında KKTC Dışişleri Bakanı Ertuğruloğlu’nu doğrulamış görünüyor: Erhürman başka, KKTC Hükümeti başka! KKTC Hükümeti’nin ve özellikle de Dışişleri Bakanı Ertuğruloğlu’nun Erhürman’a karşı tutumu dikkat çekiyor. Ertuğruloğlu da aynen Dimitriu gibi Erhürman’ın Türkiye tarafından desteklenmediğini ileri sürüyor. Erhüman başka, Ankara başka diye konuşuyor.

Bizim de dikkatimiz bu noktada yoğunlaşıyor: “Türkiye ne derse onu yapma” siyaseti izleyen KKTC Hükümeti ve Dışişleri Bakanı Tahsin Ertuğruloğlu, her dönemeçte Cumhurbaşkanı Erhürman’ın tutumunu onaylamadıklarını açıkça ortaya koyarken Erhürman, her adımı Türkiye ile istişare ederek attığını söylüyor. Yabancı diplomatlar da bunu teyit etmiş olmalılar ki Erhürman’ın ziyaretçileri arttı; süreçteki rolü büyüdü. Türkiye’nin destek vermediği bir KKTC Cumhurbaşkanı bu kadar ilgi görebilir miydi?

Bu farklılığı, hükümet ve özellikle de Ertuğruloğlu üzerindeki MHP etkisi ile açıklamaya çalışanlar var. Ertuğruloğlu’nun Dışişleri Bakanı olmasını özellikle MHP’nin istediği ve MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ve danışmanı Şenkal Atasagun’un onayı olmadan görevden bile ayrılamayacağını belirten çevreler, Ertuğruloğlu’nun onların desteği ile ve onların istediklerini söylediğini belirtiyorlar. Nitekim, Ertuğruloğlu’nun son demeci ile Bahçeli’nin son demeci birbiri ile eş zamanlı ve uyumlu oldu.

Buna karşılık, Tahsin Ertuğruloğlu’nun Türkiye Dışişleri Bakanlığı ile uyumlu çalıştığını hatırlatanlar da var. Ertuğruloğlu’nun “devlet hizmeti” anlayışına dikkat çeken bu çevreler Türkiye Dışişleri Bakanlığı’ndan onay almadığı demeçleri vermeyeceğini ısrarla belirtiyorlar. Bu durumda işler biraz daha “anlaşılması zor” bir hal alıyor tabii… “Türkiye Dışişleri Bakanlığı hem nala vuruyor, hem de mıha mı” diye sormak kaçınılmaz oluyor.

KKTC Dışişleri Bakanı üzerinden giderek Ankara’da neler olduğunu ve Kıbrıs sorununda bir farklılaşma yaşanıp yaşanmadığını anlamaya çalışmak umutsuz bir çaba olarak görülse bile Dimitriu’nun açıklaması, Erhürman ile Ankara arasındaki farklılıkları anlamlandırmak zorunda olduğumuzu ortaya koyuyor. Bellidir ki bu farklılıkları anlamlı bir şekilde çözümlemeden Kıbrıs sorununda neler olduğunu anlamak da mümkün olamayacak ve bu “anlamsız farklılaşma” süreci daha fazla etkisi altına alabilecek.

Bir süreç var; başladı ve devam ediyor. Belli ki bu da “eskilerden farklı” olacak!

The post ERHÜRMAN İLE ANKARA ÇATIŞIYOR MU? first appeared on Ve Kıbrıs.

Politis gazetesi: “AB İçerisinde Gevşek Çözüm İçin Plan – Holguin’in Görüştüğü Gevşek Çözüm Planı Ne” başlıkları altında manşet ve iç sayfalarından geniş yer verdiği haberinde, BM’nin, gerçekleştirilmesi öngörülen uluslararası konferansta yeni bir plan sunmaya hazırlandığını, BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs Kişisel Temsilcisi Maria Angela Holguin Cuellar’ın görüşmelerini de bu çerçevede gerçekleştirdiğini iddia etti.

Gazete yazarlarından Dionisis Dionisu’nun kaleme aldığı yazıda, şu andaki gündemin bir beşli veya genişletilmiş konferans gerçekleştirilmesinden ziyade BM Genel Sekreteri’nin bu konferansa hangi içerikle gideceğinin olduğunu iddia etti.

Dionisu elde ettiği bilgilere dayandırarak kaleme aldığı yazısında, Holguin’in temaslarında gündeme gelen çözümün, önceki yıllarda görüşülen “Ağır federasyon” çözümüne dönüş yerine AB’de yer alacak, Kıbrıslı Rumların federasyon ve Kıbrıslı Türklerin ise konfederasyon olarak adlandırabilecekleri “Gevşek bir federasyon” olduğunu öne sürdü.

Bu çözüm modelinin, Kıbrıs Rum tarafının; iki toplumlu iki kesimli federasyon tezi ile Kıbrıs Türk tarafının egemen eşitlik ve devlet siyasi varlığının tanınması tezi arasında “Yaratıcı belirsizlikle bir bağ kurulmasını” amaçladığı belirtilirken, devam eden  temasların merkezinde ise eski ancak belirleyici bir alışverişin, toprak iadesine karşılık tanınma unsurunun bulunduğunu savundu.

Toprak unsurunun, “Varoşi (Maraş), Morfu (Güzelyurt) ve Mesaoria (Mesarya)” bölgelerinin iadesini içeren Crans Montana’daki haritaya “Dokunduğu” belirtilirken, bunun karşılığında Kıbrıs Türk tarafının ise siyasi eşitliğinin, sadece sözel değil, devlet içinde  fonksiyonel bir şekilde tanınmasının talep edileceği vurgulandı.

Yazıda, görüşülen modelin; “İki kurucu devletçik arasında gevşek ilişki bulunan bir devlet” şeklinde tanımlandığı, Kıbrıs sorununun daha önceki aşamalarında görüşülen ve 120 ortak yetki içeren ağır bir federal modelden söz edilmediği belirtilirken, “Mevcut mantığın, ortak yetkilerin ciddi şekilde azaltılması, günlük yönetimin büyük bir bölümünün iki kurucu devletçiğe aktarılması” şeklinde olduğu ifade edildi.

Merkezi yapının ise, yeni devletin gündelik çıkmazlar yaratmayacak şekilde uluslararası alanda ve AB içerisinde fonksiyonel olabilmesi öngörülüyor.

Elde edilen bilgilere göre, söz konusu modelde, “İki kurucu devletçik, iki meclis ve federal konular için ise daha ziyade gözetmen şeklinde çalışacak bir birim” öngörülürken “Seçilmiş federal meclisin olmayacağı, meclisin daha ziyade Avrupa Konseyi’ni anımsatan şekilde, Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk milletvekillerinden oluşacağı” iddia edildi.

Yazıya göre bu “birim”, sadece iki devletçiğin kararına bırakılamayacak ortak konuları üstlenecek. Bu yapı, Kıbrıs Rum tarafının Kıbrıslı Türklerin vetosu sebebiyle işlevsizlik yaşanacağı endişesini Kıbrıs Türk tarafının ise, Kıbrıslı Rum milletvekillerin sayısal üstünlüğüne dair endişelerini ortadan kaldırmayı hedefliyor.

BAŞKANLIK KONSEYİ

Yürütme yetkisi düzeyinde ise görüşülen senaryo, başkanlığının, Kıbrıs Rum tarafının lehine olacak şekilde 2’ye 1 veya 3’e 1 oranıyla dönüşümlü sürdürüleceği bir başkanlık konseyi oluşturulması şeklinde. Bu formülün, klasik dönüşümlü başkanlıktan daha esnek bir şekilde siyasi eşitliği getirmeyi amaçladığı öne sürüldü.

Yazıda, Rum Yönetimi Lideri Nikos Hristodulidis’in “Dönüşümlü başkanlığı, federal ancak daha ziyade simgesel bir Cumhurbaşkanı olması, gerçek yürütme yetkisinin Kıbrıslı Rum bir başbakana verilmesi durumunda görüşmeye hazır olduğunu dile getirdiği” iddia edilirken, bu fikrin Kıbrıs Rum tarafına “İşlevselliği sağlama unsuru” olarak sunulabileceğini ancak Kıbrıs Türk tarafınca kabul görmesinin çok zor olduğu yorumunda bulunuldu.

Bu aşamada devreye giren en büyük zorluğun, Bakanlar Kurulu’ndan en az bir Kıbrıslı Türk’ün onay oyunun Kıbrıs Türk tarafınca gerekli görülmesi olduğu, Kıbrıslı Türklerin, bu unsur olmadan gerçek bir siyasi eşitliğin sağlanamayacağını öngördükleri, Kıbrıslı Rumların ise bu unsurun “günlük engelleme mekanizmasına” dönüşmesi endişesini taşıdıkları belirtilirken, bu durumun aşılması için “hayati unsurların oylanmasında kullanılmasıyla sınırlandırılması veya çıkmazların çözülmesi mekanizmasının oluşturulması” gibi bir formülün bulunması gerekeceği ifade edildi.

Yazıda, Holguin’in, bakanlar kurulunun oluşumunun beş ya da altı bakanlığı geçmemesi gerektiği düşüncesinde olduğunu ve görüşülen bakanlıkların ise; dışişleri, savunma, ağırlıklı olarak vatandaşlık işleriyle ilgilenecek içişleri, ekonomi ve AB bakanlıkları olduğu öne sürüldü.

Diğer bir deyişle ortak devletin sadece uluslararası temsiliyet, güvenlik, AB’yle ilişkiler ve temel ekonomik uyum için gerekli asgari unsurlarla ilgileneceği belirtilirken, diğer tüm unsurların ise kurucu devletçiklere ait olacağı vurgulandı.

Her iki toplumun kesin bir şekilde AB müktesebatını uygulayacaklarını, bu sebeple de Kıbrıs Türk tarafının müktesebatla uyum sürecine girmesinin gerekeceğini belirten yazar, Bakanlar Kurulu’na turizm ve inovasyon gibi konularda “teknik komitelerin” eşlik etmesi, “birlikte yaşam” konusunda da bir “bilgeler grubunun” oluşturulması fikirlerinin de bulunduğunu aktardı.

GÜVENLİK NATO’YA HAVALE

Garantörler konusuna da değinilen yazıda, Kıbrıs Rum tarafının 1960 garantilerinin kaldırılmasını, Kıbrıs Türk tarafının ise bunların kalması veya Türk askerlerinin Kıbrıs’tan çekilmesi öncesinde uzun bir sürenin verilmesini istedikleri belirtilirken, bu sorunun çözümü konusunda BM’nin ise NATO’ya sıcak baktığı iddia edildi.

Holguin’in Ankara temaslarında konunun gündeme geldiği, Türkiye’nin konuyu “dışlamadığı” da öne sürüldü.

2-3 YILLIK GEÇİŞ DÖNEMİ

Yazının devamında ise, çözümün uygulanması için 2 ya da 3 yıllık bir geçiş döneminin görüşüldüğü, bu geçiş döneminde, Maraş gibi ilk toprak iadelerinin yapılması ve Kıbrıslı Türklerin “3D” olarak adlandırdığı doğrudan ticaret, doğrudan temaslar ve direkt uçuşların da aşamalı olarak benimsenmesinin öngörüldüğü iddia edildi.

Yine aynı dönemde “Kıbrıs uçaklarına Türkiye FIR alanları yasağının kaldırılabileceği ve Kıbrıs gemilerine Türk limanlarına girişine izin verilebileceği” belirtilirken “Böylece çözümün kağıt üzerinde kalmamasının sağlanacağı” öne sürüldü.

DOGAL GAZ

Yazıda, yine bu dönemde doğal gazın kullanılması görüşmelerinin başlayabileceği belirtilirken, elde edilen bilgilere göre Türkiye’nin “Mısır’la görüşülen fiyatlardan çok da yüksek fiyata Kıbrıs’tan doğal gaz satın alma niyetiyle Kıbrıs’a doğal gaz boru hattı döşemeye hazır olduğunu dile getirdiği” öne sürüldü.

Yazıda, en büyük soru işaretinin ise liderlerin bu tür bir müzakereye girmeye hazır olup olmadıkları olduğunu, yapılan görüşmelerden çıkan sonuca göre, Tufan Erhürman’ın bu tür bir çerçeveyi görüşmeye çok daha hazır görünmesine karşın Hristodulidis’in “Daha tereddütlü göründüğü” iddia edildi.

BM’den bir kaynağın, Hristodulidis konusunda “Görüşme sürecinin başlamasının gerekli olması ile iç siyasetteki baskıları nasıl dengeleyeceği karmaşasından” bahsettiği öne sürülürken, Hristodulidis’in Kıbrıs Rum toplumuna, kısıtlı ortak yetkiler ve güçlü Kıbrıs Türk katılımının olduğu gevşek bir federasyonun konfederasyona kayma olmadığını nasıl izah edeceği unsurunun da bulunduğuna dikkat çekildi.

Yazıda, Türkiye’nin; özellikle de gümrük birliği başta olmak üzere AB’den ciddi karışıklar verilmesi durumunda diyaloga girmeye veya beşli konferansa katılmaya hazır olduğu mesajını verdiği öne sürülürken bu durumun, Kıbrıs sorununun artık iki toplumlu veya Kıbrıslı Rum-Türk sorunu olarak ele alınmadığını gösterdiği iddiası dile getirildi.

Yazıda ayrıca, Holguin’in üzerinde çalıştığının özünde siyasi gerçekçiliğe sahip bir plan olduğu, yapıcı belirsizliği bir araca çevirmeye, Kıbrıslı Rumlara ihtiyaç duydukları federal devamlılığı, Kıbrıslı Türklere ise istedikleri siyasi eşitliği ve tanınmayı sağlamaya çalıştığı yorumunda da bulunuldu.

The post HOLGUIN, “GEVŞEK ÇÖZÜM” ÜZERİNDE ÇALIŞIYOR first appeared on Ve Kıbrıs.

Erhürman’in istediği olacak ve dört maddenin dördüncü maddesinde belirttiği gibi müzakerelerin bir kez daha Rum tarafınca çökertilmesi halinde Kıbrıs Türk tarafına çeşitli kazanımlar sunulacak ve eski statükoya dönülmeyecekse bunun gereklerini de öncelikle Avrupa Birliği yapacak. Kıbrıs Türk tarafına uygulanan izolasyonlar hafifletilecekse AB’nin bir zamanlar vaat ettiği Doğrudan Ticaret Tüzüğü uygulamaya alınacak ve buna benzer yeni önlemlerin yolu açılmış olacak.

Rum Yönetimi Başkanı Hristodulidis de gözünü Türkiye-AB ilişkilerine dikti zaten. “Kıbrıs sorununu TC-AB ilişkileriyle hizalamaya çalışıyoruz” diye konuşuyor. Türkiye, Avrupa Birliği ile ilişkilerine geliştirmeye çalıştıkça karşısında Kıbrıs sorununu bulacak; Rum tarafı da bundan kazanç elde etmek için uğraşacak.

BM Genel Sekreteri de Özel Temsilci Holguin, bu gerçekliği kavramış görünüyorlar. Holguin, Ankara ve Atina’dan sonra Brüksel’de temaslar yapacak; AB-Türkiye ilişkileri ve Kıbrıslı Türklere yönelik AB politikalarını değerlendirecek. AB’nin ne yapmaya hazır olduğunu saptamaya çalışacak.

Soruna bu çerçevede bakanlar, hem Kıbrıs sorununda hem de Türkiye-AB ilişkilerinde ilerleme hayal ediyorlar. Oysa işin bir de Avrupa tarafı var… Avrupa ve Avrupa Birliği, sanıldığı kadar “gerçekçi” değil. Al-ver süreçlerine mesafeli duran ve belli değerleri savunmakta ısrar eden siyasetçileri ve herşeyden önemlisi başka ülkelerde fazla dikkate alınmasa bile Avrupa’da hala etkili olabilen bir “kamuoyu” var!

Türkiye’deki demokrasi ve hukuk dışı uygulamalar, son haftalarda Avrupa’nın gündeminde daha önemli bir yer tutmaya başladı. İsrail’in Gazze’deki tutumuna karşı çıkışı ile Türk kamuoyunda da ilgi odağı haline gelen İspanya Başbakanı Sanchez, mutlak butlan kararını “demokrasiye indirilmiş darbe” olarak niteledi. Avrupa Parlamentosu’nun Türkiye raporunun zehir-zemberek ifadelerin yanında Adalet Bakanı Gürlek için yaptırım önerisi içermesi de kesinleşmiş görünüyor. Rapora gösterilecek tepkiler, ilişkilerin giderek sertleşmesine ve parlamento üyelerinin kendi kamuoylarına yönelik olarak daha sert söylemler geliştirmelerine neden olacak.

Türkiye-AB ilişkileri, yumuşama değil sertleşme eğilimindedir. Karşılıklı ihtiyaçların varlığı, yumuşama yerine kriz doğuracak! Elbette bu krizler de, AB’nin rolünü bir kez daha anlamamıza katkıda bulunacaktır.

Bu arada NATO çerçevesinde yeni rol dağılımları gerçekleşmez ve Kıbrıs sorunu o çerçeve içinde ele alınmaya başlamazsa bu yeni süreçten herhangi bir sonuç beklememek en gerçekçi “tahmin” olacaktır.

The post AB; BEKLENEN KATKIYI YAPAMAYACAK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Çözüm arayışlarının devam etmesi ve son olarak BM Genel Sekreteri’nin Temmuz’da yeni bir girişim başlatacağına ilişkin haberler, bizi Kıbrıs sorunun geleceğine ilişkin tahminlerde bulunmaya ve ilgili aktörlerin niyetlerini okuma çabası içine girmeye itiyor.

Kıbrıslı Türklerin yeni lideri olarak sahnedeki yerini alan Tufan Erhürman’ın çözüm isteği konusunda kuşkulu olmamızı sağlayacak herhangi bir neden yoktur. Erken bir çözüm, Kıbrıslı Türkleri pek çok dertten kurtaracağı gibi Erhürman’ın daha etkili uluslararası politik bir figür haline gelmesine neden olacaktır. Çözüm için çalışmak, Erhürman’ın yapacağı en akıllıca iştir. Hem kendine hem de halkına yararı olacaktır!

Aynı şeyleri, Hristodulidis için de söyleyemeyiz ama… Kıbrıslı Türkleri Kıbrıs Cumhuriyeti’ne yeniden ortak etmeye kalkışmak, Kıbrıslı Rumların destekleyeceği bir şey değil gibi görünüyor. Hristodulidis’in böyle bir tutum takınması, politik hayatının sonu olabilir. Buna karşılık, yükselen milliyetçiliğe ve uluslararası alandaki etkisine tutunarak bir dönem daha seçilmeyi denemesi gerekiyor. O’nun için “normal” olan budur!

Hristodulidis, Kıbrıs adasını kullanmak amacında olan devletlerle çok sayıda savunma anlaşması imzaladı. Bu çaba, Kıbrıs sorununun çözümlenmesi için yeni engeller yaratmak ve çözümsüzlük yanlısı tutumuna uluslararası destek sağlamak çabası olarak görülmelidir. Bu anlaşmalara imza atan devletler, Kıbrıs sorununun çözümlenmesini istemek yerine mevcut durumun devamını tercih edeceklerdir. Çözüm durumunda, adada elde ettikleri konumları yitirme olasılıkları varken çözümsüzlüğün arkasında durmalarından daha normal ne olabilir ki? Çözümsüzlük onların da “normali” haline getirilmiştir!

Tarafsız gözlemciler, gazeteciler ve akademisyenler, Kıbrıs sorununun çözümlenmesi için uluslararası bir baskı gerektiğini söyleyerek ve yazarak koca bir ömür geçirdiler. Uluslararası aktörlerin bizim kara kaşımız ve kara gözümüz için çözüm istemeyeceklerini bilecek kadar deneyim sahibi olmuşlardır herhalde…

Hristodulidis bu aktörlere, “çözümü boş verin ve bana ne istediğinizi söyleyin” diyor ve istediklerini veriyor! Bugünkü durumu, kendisiyle birlikte savunacak yeni güçler oluşturuyor. Adadaki görece sakinliği tehlikeye attığını bildiğine de kuşku duymamak gerekiyor ama çözümsüzlük öylesine büyük bir ödüldür ki bunun için her türlü tehlikeyi göze alabiliyor.

Hristodulidis, bugünkü durumun devamına yatırım yapıyor; yatırımını korumak için harıl harıl çalışıyor!

The post HRİSTODULİDİS, ÇÖZÜMSÜZLÜĞÜ KORUMAYA ÇALIŞIYOR! first appeared on Ve Kıbrıs.

AB’yi Kıbrıs sorunundan uzak tutmak bizim için bir gereklilik olarak görülmektedir ama bizim bu çabamızın AB’yi tam manası ile Rum yanlısı bir tutum takınmaya ittiğini de görmek gerekiyor. Bu sorunun çözümüne katkıda bulunma olanağı olmayacak ve sorumluluk almayacaksa böyle kalmaya da devam edecektir.

Belki de tam tersini yapmalıyız. Bu sorunu, Rum tarafı ile olduğu kadar doğrudan AB ile de görüşmeliyiz. Yaşadıkları bölgesel sorunlarda Kıbrıs’ın ve Türkiye’nin katkısını artırmak istiyorlarsa bu sorunu da çözmek zorunda olduklarını ve sorunun çözümlenmemesindeki sorumluluklarını idrak etmelerini sağlamaya çalışmalıyız.

“AB’yi Kıbrıs sorunundan uzak tutma” politikamız bir işe yaramadı. Referandum sonrası böyle bir tavır takınılması neredeyse kaçınılmazdı ama şimdiki durum öyle görünmüyor…

O zaman konu, AB’nin Doğu Avrupa’ya doğru genişlemesiydi… Türkiye ile gümrük birliği çalışıyor ve NATO hiçbir zafiyet göstermiyordu. Şimdi durum değişti. Avrupa, ekonomik bir dönüşüm yaşamak ve güvenliğini ABD yardımına ihtiyaç duymadan sağlamayı başarmak zorundadır. Avrupa devletleri gerek güvenlik gerekse ekonomik dönüşüm için Türkiye’nin katkısını önemsiyorlar. Şimdi konu, doğrudan “Türkiye’nin katkısı” ile ilgilidir.

“Hadi anlaşalım” diyeceklerse bu anlaşmanın içinde Kıbrıs da olmak zorundadır. Kıbrıs sorunundaki iki esas taraftan biri olan Rum tarafının tutumu bu anlaşmaya engel olacaksa bu engeli ortadan kaldırmak da Avrupa’nın üstlenmesi gereken bir sorumluluk olmalıdır.

Böyle bir stratejinin başarılı olabileceğinin ilk işareti, Rum Dışişleri Bakanı Kombos’un Avrupa Parlamentosu Dışişleri Komisyonu’nda sorguya çekilmesi oldu. Kombos’a, Türkiye’nin SAFE savunma girişimine katılımının neden engellendiği soruldu. Belli ki Rum tarafı Avrupa’nın ihtiyaçlarının karşılanmasını engellediği sürece bu sorgulamalar devam edecek ve belli bir noktada bir tavır değişikliğine neden olabilecektir.

Türk tarafının politik tutumunun bugünkü gibi “çözümü aramak” olarak devam etmesi önemlidir ama bu aşamadan sonra Avrupa Birliği ile İngiltere’yi Kıbrıs sorununun içine çekmek de önemlidir. Kendi sorunlarını çözmek için Türkiye’nin desteğine ihtiyaç duyuyorlarsa onlar da Kıbrıs sorununun çözülmesine katkıda bulunsunlar!

The post KIBRIS, AVRUPA SORUNU İMİŞ; VARSIN OLSUN! first appeared on Ve Kıbrıs.

Rum Yönetimi Başkanı Hristodulidis, bu işe büyük önem veriyor. Bunun iki temel nedeni var:

1. Kıbrıs Cumhuriyeti’nin “özürsüz bir şekilde” AB üyesi olduğunu kanıtlamak istiyor. 2012’deki dönem başkanlığı bu amaca yeterince hizmet etmemişti; eksikliği tamamlamaya çalışacak.
2. Kendi siyasi profilini hem Kıbrıs Rum halkı hem de uluslararası platformlarda yükseltmek istiyor. Kendini “Kıbrıs Rum halkının bir dönemlik başkanı” olarak sınırlamak yerine Avrupa konularına hakim uluslararası nitelikte bir lider olarak konumlandırmak için bu fırsatı kullanmayı amaçlıyor.

Hristodulidis, AB’nin ve Kıbrıs Rum Yönetimi’nin kaynaklarını bu amaçla seferber etmek için uğraşıyor. Bunlar, onun penceresinden bakıldığında çok anlaşılır şeyler…

Konuya bir de Kıbrıs Türk halkı açısından bakmak lazım ama…

Avrupa Birliği, Kıbrıs Cumhuriyeti’nin bir bütün olarak üye olduğu ve “sorunlu” olması nedeniyle AB müktesebatının Kuzey Kıbrıs’taki geçerliliğini askıya aldığını varsayıyor. Bütün politikası bu temel üzerinde şekilleniyor ama 2004 yılında üyeliğe başlayan Kıbrıs’taki sorunun çözümlenmesi için hiçbir şey yapmıyor. Sorunun özüne hakim olduğu söylenemez ancak bu özü kavramak çabası da bulunmuyor! Başka dertleri var ve onlarla ilgilenmeyi tercih ediyorlar.

Kıbrıs sorunun en büyük mağduru biziz; Kıbrıs Türk halkı… Çözüm bulmaya çalışan da biz olmalıyız. Bu gibi hassas dönemleri değerlendirmek ve varlığımızı duyurmaya çalışmak ise başlıca işimiz olmalı.

Hristodulidis, dönem başkanlığını 21 Aralık’ta Lefkara’da düzenlediği etkinlikle başlattı ve dönem başkanlığı logosu ile programını tanıttı. Biraz abartırsak, 21 Aralık’ı Kıbrıs Cumhuriyeti’nin “yıkıldığı tarih” olarak düşünebiliriz. Lefkara ise, Aralık 1963 karanlığını en korkunç şekilde yaşayan köylerden biridir. Köyde yaşayan 400 kadar Türk, Rumların katliam tehlikesini enselerinde hissettiklerinden 2 Ocak 1964’te özellikle planlanmış kaçışla köyü bir gecede terk ettiler ve Geçitkale’ye yerleştiler.

Bütün bunları hatırlatmanın Kıbrıs’ta çözüm çabalarına destek olacağını düşünüyorsak böyle bir hatırlatmanın yapılabileceği uygun bir dönemden geçtiğimizi belirtmek istiyorum. Böyle bir hatırlatmanın Kıbrıs sorununa çözüm bulma çabalarını baltalayacağını düşünenlerin ise bir şey yapmasına gerek yoktur tabii…

Tercih sizin…

Asılı tercihi ise kamu kaynaklarımızı kontrol edenler yapacak: Bu işe zaman ve kaynak ayırmak gerekip gerekmediği kararını onlar verecek!

The post AB DÖNEM BAŞKANLIĞI FIRSATI KAÇMASIN! first appeared on Ve Kıbrıs.

Eğer bir siyasetçiyseniz, sizin göreviniz haberleri tekrar etmek değil, bu haberlere bağlı olarak “farklı bir tutum” açıklamak veya muhataplarınızın tutumuna destek vermektir. Siyasetçiler tehditleri görüyorlarsa nasıl gerileteceklerine ilişkin öneriler de yaparak halkın desteğini almaya, güç sahibi olmaya ve sonuçta bu tehditlerin geriletilmesinde görev almaya da talip olmalıdırlar.

Ne yazı ki, “boş konuşma”, siyasetçilerin önemli bir kesimi tarafından marifet sayılıyor. “Konuşayım, görünürlüğüm artsın ama öneri yaparak risk almayayım” anlayışı statükocu siyasetçilerin ortak özelliğidir herhalde…

Kıbrıslı Türklerin en önemli sorunlarından biri çözüm arayışlarına karşılık bulamamaları olmuştur. Annan Planı döneminde Türk ekonomisinin gelişiminden ilham alan özellikle DİSİ eğilimli iş insanları ile insancıl yanı ağır bastığı için AKEL’den dışlanmış olan solcular güçlerini evet yönünde birleştirdiler ama sonuç alamadılar. Kıbrıs Türk solunun “çözüm ortağı” olacağını umudunu daima canlı tutmaya çalıştığı AKEL ise tam bir hayal kırıklığı oldu.

Uzun bir süreden beri izliyorum. AKEL liderliği neredeyse her konuda “boş konuşma stratejisi”  izliyor. Genel Sekreter Stefanu’nun açıklamalarını dikkatle okuyorum ama ne dediğini anlamıyorum.

Stefanu, Kıbrıs sorununda yaşanan hareketliliğin fırsatlar yarattığını belirtmiş… Bu fırsatların ne olduğunu merak ettim ama hiçbir ip ucu bulamadım!

Stefanu liderliğindeki AKEL, KKTC Cumhurbaşkanı Erhürman tarafından önerilen dört maddelik metodolojiden bir yıldan beri haberdardır. Biz de onların bu metodolojiye onay vermediklerinden haberdarız. Bu durumda bekledikleri fırsat, Hristodulidis’in bu metdolojiyi kabul etmesi ve kendilerine saldırı olanağı tanıması mı; yoksa Erhürman’ın geri adım atmaya zorlaması ama başaramaması mı? Hristodulidis bu metodolojiyi kabul etmez ve Erhürman da ısrar etmeye devam ederse ortaya çıkacak fırsat ne olacak?

Bugünlerde esas tartışma konusu budur. AKEL’in ve Genel Sekreter olarak Stefanu’nun bu konuda söyleyecekleri olmayacak mı?

AKEL sözcüleri “Rum tarafının yeni gelişmeler için uygun şekilde hazırlanmasından” veya “müzakerelerin 2017 yılında kaldığı yerden yeniden başlamasına dair hedefe nasıl ulaşılabileceği konusunda da net olmasından ve bir yol haritası oluşturmasından” söz ediyorlar.

Bir sürü laf! Laf-ü güzaf ve anlamsız bir muhalefet!

Kıbrıslı Türklere çözüm sürecinde birlikte çalışacakları Kırbıslı Rum siyasiler ve liderler lazımdır ama AKEL, her kritik aşamada Kıbrıs sorununun çözümsüz kalmasından yana ağırlık koymuştur. Tarihi gerçek budur…

AKEL, bugünkü tutumu ile de çözüm arayışlarına katkı koymamaktadır. Aslında ne istediği veya yaptığı belli değildir. Günümüzün gerçeği de budur!

The post BOŞ KONUŞMA ÖRNEĞİ OLARAK STEFANU! first appeared on Ve Kıbrıs.