Aylar önce BM Genel Sekreteri’nin Kişisel Temsilcisi María Ángela Holguín yeniden görevlendirildi. Beklenti açıktı: Taraflarla yoğun temaslar kuracak, ortak bir zemin arayacak ve uygun koşullar oluştuğunda yeni bir gayriresmî beşli konferansın önünü açacaktı.

Holguín çok sayıda görüşme yaptı. İki tarafı da defalarca ziyaret etti. Garantör ülkelerle temaslarda bulundu. Ancak bütün bu diplomatik trafiğe rağmen tarafların temel tezlerinde herhangi bir değişiklik meydana gelmedi. Türkiye egemen eşitlik ve eşit uluslararası statü temelindeki yaklaşımını sürdürdü; Tufgan Erhürman dörtlü motodolojisinde ısrar ediyor. Rum tarafı ise federasyon dışındaki herhangi bir modeli müzakere etmeyeceğini yineleyip duruyor; Erhürman’ın yaklaşımına da prim vermedi.

Aylar süren bu temaslar sonunda yeni bir 5+1 konferansının toplanacağı yönünde güçlü bir beklenti de oluşmadı.

Tam da bu aşamada Antonio Guterres’in adaya gelme kararı ortaya çıktı.

Asıl soru da burada başlıyor.

Eğer kişisel temsilcinin yürüttüğü diplomasi beklenen siyasi zemini oluşturabilmiş olsaydı, BM Genel Sekreteri’nin bizzat devreye girmesine gerçekten ihtiyaç olur muydu?

Elbette bu soru, Holguín’in başarısız olduğu anlamına gelmiyor. Kıbrıs gibi onlarca yıldır çözülemeyen bir sorunda tek bir temsilcinin tarafların tezlerini değiştirmesi zaten gerçekçi bir beklenti değildir. Ne var ki kişisel temsilci düzeyindeki diplomasinin, süreci ileri taşıyacak noktaya ulaşamadığı gerçeğini de görmemiz gerekiyor. Belki de bu nedenle Guterres, en güçlü siyasi kozunu sahaya sürmüş; oyuna doğrudan kendisi dahil olmuştur.

Rumca gazeteler, Guterres’in ziyaretini “Holguín’in çalışmalarına siyasi ağırlık kazandıracak bir adım” olarak tanımlıyor. Haksız sayılmazlar… Hazırlıklar yapılmıştır; şimdi dosyanın ilerleyebilmesi için BM’nin en üst düzey siyasi otoritesinin devreye girmesi gerekmektedir.

Peki Guterres neyi değiştirebilir?

Gerçekçi olmak gerekirse, tarafların temel pozisyonlarında kısa vadede bir değişiklik beklemek için güçlü bir neden yoktur. Guterres’in hedefi, çözümü sağlamak değil; tarafları yeniden aynı masaya oturtabilecek asgari siyasi zemini oluşturmak olarak görülmelidir.

Asıl sınav ise bu ziyaretin temel amacı olarak ortaya çıkan Beşli Konferansın gerçekten toplanıp toplanamayacağı olacaktır. Çünkü Guterres’in başarısı, adaya gelmiş olmasıyla değil; tarafları yeniden anlamlı bir müzakere sürecine taşıyabilmesiyle ölçülecektir.

Elbette neler olacağını ancak zaman gösterecektir!

The post GUTERRES NEYİN PEŞİNDE OLABİLİR? first appeared on Ve Kıbrıs.

Rum basınına yansıyan bilgilere göre, Guterres’in ziyaret programı büyük ölçüde netleşmiş durumda. Her ne kadar programın ayrıntılarının, 2010 yılında Ban Ki-moon’un ziyareti sırasında yaşanan tartışmaların tekrarlanmaması amacıyla gizli tutulduğu belirtilse de, Rum gazetesi Politis programın önemli ayrıntılarını yayımladı. Haberde, Genel Sekreter’in ziyaretinin ilk gününde Cumhurbaşkanı Erhürman’ı makamında ziyaret edeceği de yer aldı.

Programın basına yansımasıyla birlikte Rum siyasetinde beklenen tartışma başladı. DİKO ve ELAM başta olmak üzere bazı partiler, Guterres’in Erhürman’ı makamında ziyaret etmesine karşı çıktı ve Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis’i bu ziyareti engellemesi için göreve çağırdı. Genel Sekreter adaya gelmeden, ziyaretin protokolü yeni bir siyasi krizin konusu haline geldi.

Aslında yaşananlar yeni değil.

2010 yılında dönemin BM Genel Sekreteri Ban Ki-moon da Kıbrıs’ta yürütülen müzakere sürecine ivme kazandırmak amacıyla adayı ziyaret etmiş, dönemin KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat’ı çalışma ofisinde ziyaret etmişti. Bu ziyaret Rum siyasetinde ciddi tepkiye yol açmış; bazı Rum partileri Ban Ki-moon onuruna verilen resepsiyonu boykot ederken resepsiyona katılan DİSİ ve AKEL ise Genel Sekreter’in Talat’ı makamında ziyaret etmesinden duydukları rahatsızlığı kamuoyu önünde dile getirmişti.

Aradan geçen yıllar içinde değişen pek bir şey olmadı. Tam tersine Rum tarafı pek çok yabancı devlet adamının Kıbrıs Türk yetkilileri ile temaslarını sınırlamayı başardı. Şimdi bundan aldığı gücü müzakere sürecine yansıtmaya çalışıyor. Hristodulidis, beşli görüşmelere Kıbrıs Cumhurbaşkanı olarak katıldığını bile söyleyebiliyor.

Rum tarafı, BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanı ile devlet başkanı sıfatıyla görüşmesini isterken Kıbrıs Türk tarafının lideriyle makamında görüşmesini, bu görüşme siyasi statü yaratıyormuş gibi değerlendirmeye devam ediyor.

BM’nin Kıbrıs’taki rolü, taraflardan birinin tezini teyit etmek değil, çözüm arayan iki taraf arasında kolaylaştırıcılık yapmaktır. Böyle bir görevin yerine getirilebilmesi için Genel Sekreter’in her iki liderle de doğrudan ve kurumsal düzeyde temas kurabilmesi diplomatik bir zorunluluktur. Rum tarafı, bir yandan BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs Türk liderini makamında ziyaret etmesine itiraz ediyor; diğer yandan aynı Genel Sekreter’den iki taraf arasında güven oluşturmasını, yeni bir müzakere süreci başlatmasını ve sonunda da kapsamlı bir çözüme ulaşmasını bekliyor.

Belki de Guterres’in ziyareti öncesinde sorulması gereken asıl soru budur: BM Genel Sekreteri, siyasi eşitlik temelinde yürütülmesi gereken bir müzakere sürecini, taraflardan biriyle kuracağı en sıradan diplomatik temasa dahi itiraz edilen bir ortamda nasıl ilerletebilir?

Bu soruya ikna edici bir cevap verilmeden Kıbrıs’ta yeni bir müzakere sürecinden söz etmek kolay görünmüyor. Diplomasi, taraflardan yalnızca birinin hassasiyetlerini esas alarak yürütülemez. Bir yandan BM Genel Sekreteri’nin Türk lideriyle makamında görüşmesine karşı çıkacak, diğer yandan aynı Genel Sekreter’den sizi istediğiniz çözüme ulaştırmasını bekleyeceksiniz.

Türkçede bunun için kullanılan eski ama çok isabetli bir söz vardır: Hem köpek tok olacak, hem de ekmek bütün kalacak…

İmkansız!

The post GUTERRES KRİZİ: TEMAS OLMAYACAK AMA ÇÖZÜM OLACAK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Kabaca bir bakış bile, Kıbrıs’ta “herkesin kabul ettiği hukuki bir durum” olmadığını
görmek için yeterlidir.

Kıbrıslı Rumlar Kıbrıs Cumhuriyeti’ni bütün Kıbrıs adasının egemen devleti olarak
görüyor; 1964 sonrasında yaptıkları tek taraflı düzenlemeleri de geçerli sayıyorlar.
Biz bunu kabul etmiyoruz; Türkiye de kabul etmiyor ve Kıbrıs adasının üçte birini
kontrol etmeye devam ediyoruz. Kıbrıs Rum Cumhuriyeti’ne dönüşmüş olan Kıbrıs
Cumhuriyeti, yarısına yakınını kontrol edemediği topraklarda “egemen devlet” rolü
oynamaya devam ediyor.

Rumlar bizimdir diyor ama Kuzey Kıbrıs’a giren ve çıkanları kontrol edemedikleri çok
açık. Bizimdir dedikleri kabristanlıkları temizlemek için bile bizimle iş birliği yapmak
zorunda olduklarını da biliyorlar. Bunun gibi onlarca örnek var ama onlar
hayallerinden vazgeçmiyorlar.

Kıbrıslı Türkler, Rumlardan daha hayalci olmalıdırlar. Kendilerini geçerli bir devlet
sahibi sayıyorlar ama Türkiye’nin desteği olmasa bu devletin bir gün bile var
olamayacağını da biliyorlar. Kendi bakanlarını tayin edemiyor; kendi kendilerini
savunamıyor, eğitim ve sağlık sistemlerini bile sürdüremiyorlar. Türkiye dışında hiçbir
devletle ilişki kuramıyorlar; Türkiye ile kurdukları ilişkinin “devletlerarası bir ilişki”
olmadığını da görmezden geliyorlar.

Bizimdir diyoruz ama bu toprakların statüsü böyle kaldığı sürece iyi bir gelecek inşa
edemeyeceğimizi öngörebiliyoruz. Geçerlidir diyoruz ama Garanti Anlaşması’nın
Rum tarafının etkili savunma anlaşmaları yapmasını engelleyemediğine de tanık
oluyoruz. Bütün bunların çocuklarımızın geleceklerini tehdit ettiğinin de bilincindeyiz
ama biz de hayallerimizden vazgeçmeyi bir türlü kabul etmiyoruz.
Bu durumu, görünen bir gelecekte herkesin kabul edebileceği hukuki bir duruma
dönüştürme olanağı yoktur. Türkiye, Rumların isteklerinin olmasını engelleyebiliyor.
Rumların dünya ile kurduğu ilişkiler de bizim isteklerimizin hayata geçmesini
engelliyor.

Rumlar, kendi yöntemleri ile Türkiye’yi adadan atmak ve Kıbrıslı Türkleri dışlayarak
Kıbrıs Cumhuriyeti’nin egemenliğini bütün ada üstünde tesis etmek için çalışıyorlar.
Biz, Kuzey’de kurduğumuzu iddia ettiğimiz devleti tanıtmak için uğraşıyoruz. İKİ
UMUTSUZ VAKA!
İş çözüm arayışlarına geldiği zaman onlar hayalini kurdukları gelecekten; biz ise,
bizim saydığımız topraklardan ve geçerli saydığımız Türkiye garantisinden taviz
vermek istemiyoruz.
Hukuken tartışmalı ama fiilen geçerli bir durumda yaşayıp gidiyoruz.

The post “FİİLİ DURUMDAN” MEMNUN DEĞİLİZ; DEĞİŞMESİNİ İSTEMİYORUZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Üç taraftan söz ediyor… Yunanistan’ı saymıyor… Türk tarafı dediği KKTC Cumhurbaşkanı Erhürman olmalı… Erhürman ile Türkiye’yi ayırıyor ve aynı tutumda olmadıklarını belirtiyor.

Dimtriu, aslında KKTC Dışişleri Bakanı Ertuğruloğlu’nu doğrulamış görünüyor: Erhürman başka, KKTC Hükümeti başka! KKTC Hükümeti’nin ve özellikle de Dışişleri Bakanı Ertuğruloğlu’nun Erhürman’a karşı tutumu dikkat çekiyor. Ertuğruloğlu da aynen Dimitriu gibi Erhürman’ın Türkiye tarafından desteklenmediğini ileri sürüyor. Erhüman başka, Ankara başka diye konuşuyor.

Bizim de dikkatimiz bu noktada yoğunlaşıyor: “Türkiye ne derse onu yapma” siyaseti izleyen KKTC Hükümeti ve Dışişleri Bakanı Tahsin Ertuğruloğlu, her dönemeçte Cumhurbaşkanı Erhürman’ın tutumunu onaylamadıklarını açıkça ortaya koyarken Erhürman, her adımı Türkiye ile istişare ederek attığını söylüyor. Yabancı diplomatlar da bunu teyit etmiş olmalılar ki Erhürman’ın ziyaretçileri arttı; süreçteki rolü büyüdü. Türkiye’nin destek vermediği bir KKTC Cumhurbaşkanı bu kadar ilgi görebilir miydi?

Bu farklılığı, hükümet ve özellikle de Ertuğruloğlu üzerindeki MHP etkisi ile açıklamaya çalışanlar var. Ertuğruloğlu’nun Dışişleri Bakanı olmasını özellikle MHP’nin istediği ve MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ve danışmanı Şenkal Atasagun’un onayı olmadan görevden bile ayrılamayacağını belirten çevreler, Ertuğruloğlu’nun onların desteği ile ve onların istediklerini söylediğini belirtiyorlar. Nitekim, Ertuğruloğlu’nun son demeci ile Bahçeli’nin son demeci birbiri ile eş zamanlı ve uyumlu oldu.

Buna karşılık, Tahsin Ertuğruloğlu’nun Türkiye Dışişleri Bakanlığı ile uyumlu çalıştığını hatırlatanlar da var. Ertuğruloğlu’nun “devlet hizmeti” anlayışına dikkat çeken bu çevreler Türkiye Dışişleri Bakanlığı’ndan onay almadığı demeçleri vermeyeceğini ısrarla belirtiyorlar. Bu durumda işler biraz daha “anlaşılması zor” bir hal alıyor tabii… “Türkiye Dışişleri Bakanlığı hem nala vuruyor, hem de mıha mı” diye sormak kaçınılmaz oluyor.

KKTC Dışişleri Bakanı üzerinden giderek Ankara’da neler olduğunu ve Kıbrıs sorununda bir farklılaşma yaşanıp yaşanmadığını anlamaya çalışmak umutsuz bir çaba olarak görülse bile Dimitriu’nun açıklaması, Erhürman ile Ankara arasındaki farklılıkları anlamlandırmak zorunda olduğumuzu ortaya koyuyor. Bellidir ki bu farklılıkları anlamlı bir şekilde çözümlemeden Kıbrıs sorununda neler olduğunu anlamak da mümkün olamayacak ve bu “anlamsız farklılaşma” süreci daha fazla etkisi altına alabilecek.

Bir süreç var; başladı ve devam ediyor. Belli ki bu da “eskilerden farklı” olacak!

The post ERHÜRMAN İLE ANKARA ÇATIŞIYOR MU? first appeared on Ve Kıbrıs.

Rapor, gözümüzün önünde olanları, her akşam TV ekranlarından oturma odanıza dolanları anlatıyor. Gerçekliklerinden kuşku duyan olduğunu sanmıyorum. Olan biten bunlar.

Türkiye Dışişleri Bakanlığı raporun kabul edilmesinin ardından yaptığı açıklamada, belgenin “Türkiye karşıtı çevrelerin temelsiz iddialarına ve yanlış bilgilere dayandığını” belirtti. Açıklamada, raporun, “bazı AP üyelerinin ideolojik ezberlerini yansıtacak şekilde kasıtlı bir siyasi gündem çerçevesinde hazırlandığı” savunularak, Türkiye-AB ilişkilerinin stratejik öneminin giderek arttığı bir dönemde, “mevcut olumlu gündemi gölgelemeyi amaçladığının açık” olduğu ifade edildi.

İdeolojik ezber… Yanlış bilgiler… Terör örgütlerine zemin… Bunların ne demek olduğunu anlayabilen olduğunu sanmıyorum… Geçmiş yıllarda bu gibi söylemlerle PKK’nın ima edildiğini düşünürdük… Şimdi herhangi bir anlam yüklemekte zorlanıyoruz!

Türkiye’den yükselen tepkilerin yine de bir anlamı olmalı… Benim anladığım Türkiye bu rapora karşılık hiçbir şey yapmayacak. “Bizi böyle kabul etmek zorundasınız” anlamında bir duruş sergileyecek; gümrük birliği anlaşmasının yenilenmesini, yurttaşlarına vize kolaylıkları sağlanmasını ve savunma iş birliği programlarına kabul edilmesini bekleyecek.

Zaten tavsiye niteliğinde olan bu raporun Almanya, Fransa veya İspanya gibi devletlerin hükümetleri tarafından dikkate alınmamasını ve kendisi ile her türlü işbirliğinin yapılmasını bekleyecek. Hükümet liderlerinin, seçim kaybetmek uğruna Türkiye ile işbirliği yapmasını bile bekleyecekler… Bekleyecekler ki, bu iş birliğini yapacak olan hükümetlerin başındaki liderler seçime girsinler, kazansınlar ve kendileri ile iş birliğine de devam etsinler!

Türkiye, Avrupa halkları ve kanaat önderleri tarafından iş birliği yapılabilecek bir ülke olarak algılanmak için hiçbir şey yapmayacak ama kendisi ile iş birliği yapılmasını, kapıların yurttaşlarına sonuna kadak açık olmasını bekleyecek!

Rusya Avrupa’ya açıkça saldırana kadar bekleyecek!

Biz de bekleyeceğiz. Türkiye ile Avrupa Birliği’nin yakınlaşmasını ve Kıbrıs’ta çözüm bulunmasını hayal edip bekleyeceğiz!

The post TÜRKİYE BEKLEYECEK! RUSYA SALDIRANA KADAR BEKLEYECEK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Erhürman’in istediği olacak ve dört maddenin dördüncü maddesinde belirttiği gibi müzakerelerin bir kez daha Rum tarafınca çökertilmesi halinde Kıbrıs Türk tarafına çeşitli kazanımlar sunulacak ve eski statükoya dönülmeyecekse bunun gereklerini de öncelikle Avrupa Birliği yapacak. Kıbrıs Türk tarafına uygulanan izolasyonlar hafifletilecekse AB’nin bir zamanlar vaat ettiği Doğrudan Ticaret Tüzüğü uygulamaya alınacak ve buna benzer yeni önlemlerin yolu açılmış olacak.

Rum Yönetimi Başkanı Hristodulidis de gözünü Türkiye-AB ilişkilerine dikti zaten. “Kıbrıs sorununu TC-AB ilişkileriyle hizalamaya çalışıyoruz” diye konuşuyor. Türkiye, Avrupa Birliği ile ilişkilerine geliştirmeye çalıştıkça karşısında Kıbrıs sorununu bulacak; Rum tarafı da bundan kazanç elde etmek için uğraşacak.

BM Genel Sekreteri de Özel Temsilci Holguin, bu gerçekliği kavramış görünüyorlar. Holguin, Ankara ve Atina’dan sonra Brüksel’de temaslar yapacak; AB-Türkiye ilişkileri ve Kıbrıslı Türklere yönelik AB politikalarını değerlendirecek. AB’nin ne yapmaya hazır olduğunu saptamaya çalışacak.

Soruna bu çerçevede bakanlar, hem Kıbrıs sorununda hem de Türkiye-AB ilişkilerinde ilerleme hayal ediyorlar. Oysa işin bir de Avrupa tarafı var… Avrupa ve Avrupa Birliği, sanıldığı kadar “gerçekçi” değil. Al-ver süreçlerine mesafeli duran ve belli değerleri savunmakta ısrar eden siyasetçileri ve herşeyden önemlisi başka ülkelerde fazla dikkate alınmasa bile Avrupa’da hala etkili olabilen bir “kamuoyu” var!

Türkiye’deki demokrasi ve hukuk dışı uygulamalar, son haftalarda Avrupa’nın gündeminde daha önemli bir yer tutmaya başladı. İsrail’in Gazze’deki tutumuna karşı çıkışı ile Türk kamuoyunda da ilgi odağı haline gelen İspanya Başbakanı Sanchez, mutlak butlan kararını “demokrasiye indirilmiş darbe” olarak niteledi. Avrupa Parlamentosu’nun Türkiye raporunun zehir-zemberek ifadelerin yanında Adalet Bakanı Gürlek için yaptırım önerisi içermesi de kesinleşmiş görünüyor. Rapora gösterilecek tepkiler, ilişkilerin giderek sertleşmesine ve parlamento üyelerinin kendi kamuoylarına yönelik olarak daha sert söylemler geliştirmelerine neden olacak.

Türkiye-AB ilişkileri, yumuşama değil sertleşme eğilimindedir. Karşılıklı ihtiyaçların varlığı, yumuşama yerine kriz doğuracak! Elbette bu krizler de, AB’nin rolünü bir kez daha anlamamıza katkıda bulunacaktır.

Bu arada NATO çerçevesinde yeni rol dağılımları gerçekleşmez ve Kıbrıs sorunu o çerçeve içinde ele alınmaya başlamazsa bu yeni süreçten herhangi bir sonuç beklememek en gerçekçi “tahmin” olacaktır.

The post AB; BEKLENEN KATKIYI YAPAMAYACAK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Ulusal Birlik Partisi, seçim kampanyasının yükünü ve yönetimini, Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın görevlendirdiği bir kişiye bıraktı. KKTC’yi daha önce de tecrübe etmiş olan bu görevli, bayram öncesinden beri adaya gelip gidiyor. Birinci görev olarak UBP içindeki yaraları sarmayı üstlendi. Hasan Taçoy, Faiz Sucuoğlu gibi isimlerle görüşerek parti içindeki çatlakları ortadan kaldırmaya çalışıyor. İlk belirlemelere göre bunu büyük ölçüde başardı.

İyi haber alan gazetecilerimizden Levent Özadam, ekip desteği kadar önemli olan seçim finansmanının da UBP’nin sırtından alındığını yazdı. Özadam’a göre, “UBP seçimlerde neredeyse kuruş para harcamayacak!”

UBP’deki sıkıntılar tam da bu noktada başlayacak: Gönülsüz bir şekilde birlik olmaya zorlananlar fırsat buldukça listedeki arkadaşlarını kötüleyecek; yapılmak istenen her iş için piyasa fiyatının üstünde harcama yapmak gerekecek. Para alan mutlu olacak; olmayan küsecek! Güçlülük sayılan bu kaynak, zaafiyet haline gelecek.

CTP farklı toplum kesimleri ile kucaklaşmaya çalışıyor. Uzun zamandan beri devam eden bu buluşma ve konuşmalarda herkese isteklerinin karşılanacağı sözü veriliyor sanırım. Birbiri ile çatışma halinde olan gruplarla bile iletişim kurulabilmesi önemlidir ama bu politikanın inandırıcı olmak gibi bir sorunu var. Kamu görevlilerine hayat pahalılığını eksiksiz yansıtacaksınız ama esnaftan ve işletmelerden daha makul oranlarda vergi alacaksınız… Canlı hayvan fiyatları yükselecek ama et fiyatları düşecek… Bu gibi projelerin inandırıcı olabilmesi nasıl sağlanacak?

Halkın Partisi, partiye katılımları sosyal medyada paylaşmaya özen gösteriyor. KKTC bürokrasisinde üst kademelere tırmanmanın yolları belliyken üst kademeden emekli olanları partiye katmak ve aday göstermek halktan ne kadar ilgi görecek, bilmiyorum. Emeklilikte “ikinci bir yüksek maaş peşinde koşulduğu” kanaatini oluşursa ne olacak?

Halkın Partisi’nin “Türkiye’nin aradığı garanti” olduğuna ilişkin değerlendirmelere ses çıkarmamak ve bu iddiları kabullenmiş görünmek de ayrı bir sorun. Türkiye ile uyumlu çalışmak gayretinde olmak başka; muhtemel hükümetler içinde “Türkiye’nin aradığı güvence olunacağı” mesajı vermek bambaşka… Bu ikinci mesaj, bir partinin oy toplamasını kolaylaştırabileceği gibi zorlaştırabilir de… Bunu deneyip görmek gerekecek!

Bu partiler dışındaki siyasi partilerimizin de kendilerine göre güçlü yanları var ama onların da bunları soruna dönüştürmeme becerisini göstermeleri gerekecek.

Zayıflığınız gücünüz; en güçlü yanınız zayıf noktanızdır. Hüner, bunları başarı ile yönetebilmektedir.

The post “ÜSTÜNLÜK” GÖRÜLEN ZAYIF NOKTALAR! first appeared on Ve Kıbrıs.

Holguin, iki liderle yeniden bir araya gelecek. Belli ki Cumartesi günü gerçekleşmesi beklenen bu görüşmelerde liderler kendi tutumlarını Holguin ile paylaşmaya öncelik verecekler. Ardından Türkiye, Yunanistan ve AB ile temaslar yapılacak.

Süreç böyle ilerleyecek.

Ortada ciddi bir hazırlık süreci var. Guterres, 5’li konferansı toplamak istiyor. Erhürman, böyle bir toplantıda ciddi şeyler olmasını talep ediyor. Beşli konferansta, kapı açmayı konuşmak istemiyor. Bu nedenle ciddi bir hazırlık süreci yaşanması gerekiyor.

Bizim bakımımızdan önemli hususlardan biri Erhürman tarafından ortaya konulan dört maddelik metodolojinin bu süreçte ne ölçüde ele alındığıdır. KKTC Cumhurbaşkanı’nın buna ilişkin sorulara verdiği yanıtlardan bu metodolojinin ciddi şekilde değerlendirilmekte olduğunu anlıyoruz. “Aksi takdirde 5+1’in gerçekleşmesi mümkün değil” diye konuşabiliyor. “En başta açıkladığımız o dört maddenin herhangi birinden vazgeçmem söz konusu değil. Takvimsiz olan, bir zaman sınırlaması olmayan çerçevede olmayacağız. Takvim olmadığında bir süreç içinde yer almayacağımızı BM de çok net olarak biliyor.”

Yıldız Yazıcıoğlu’nun haberine göre bir esneklik payı bırakarak, “O dört maddelik metodolojinin öyle ya da böyle süreç ile uyumlu hale getirilmesi gerekiyor. Öyle ya da böyle dememizin sebebi diplomasinin yaratıcılığı vardır. Diplomasi farklı adlandırmalarla, farklı şekilde bu dört maddeyi süreçle uyumlu hale getirmeli ki bizim açımızdan müzakere masasında oturmayı kabul edelim” diye konuşuyor.

Bu arada beşli konferanstan önce güven yaratıcı önlemler konusunda iyi bir iş çıkarmak gerektiğinin altını da çiziyor.

Son günlerdeki yoğun çalışmalarımızda öğrendik ki Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan da Erhürman’ın bu tutumuna tam destek veriyor. Kıbrıslı Rum lider sürekli olarak Erdoğan’ın yeni sürece verdiği destekten söz ediyor ya; o destek, işte bu destek olmalıdır!

Bu arada Hristodulidis’in daha önce önerdiği beş maddelik yol haritasını da başlangıç olarak masaya koymuş olması gerekir. Ciddiye alınacak şeyler değillerdi ama önerilerine sahip çıkacağını da düşünmek gerekiyor.

Bu süreç, Erhürman’ın metodolojisinin uluslararası güçler tarafından nasıl karşılandığı ekseninde yürütülecek tartışma ile şekillenecek gibi görünüyor. Bire bir aynı olmasa bile aynı mantığı içinde taşıyacak bir yol haritası ortaya çıkabilirse ciddi bir süreç de başlamış olacak.

The post HOLGUIN ADADA; METODOLOJİ MASADA! first appeared on Ve Kıbrıs.

Geldi, görüşecek ve gidecek. Bu görüşmeler, ateşi söndürmemeyi amaçlıyor. “Kıbrıs ateşi” sönmesin yeter; harlama zamanı geldiğinde ateşin yanıyor durumda olması gerekiyor. Şimdiki amaç bu!

Bu ateş, NATO’ya ve bölgeye yeni bir şekil vermek zamanı geldiğinde harlanacak.

NATO, tartışmalı bir dönemden geçiyor. ABD memnun değil. NATO devletlerinin hem daha fazla silah üretmesini hem de NATO kuruluş amaçları dışında ABD’nin küresel egemenliğini devam ettirmeye yönelik operasyonlara katılmasını istiyor. ABD Başkanı Trump, İran savaşının faturasını da Avrupalı müttefiklerine çıkarmaya çalışıyor.

Böylesi kritik bir durumda bulunan NATO’nun ne olacağı Ankara’da 7-8 Temmuz tarihlerinde toplanacak olan zirvede ele alınacak. Trump katılacak. AB de davet edildi; Van der Leyen de orada olacak.

Ankara’da Kıbrıs da konuşulacak diyemeyiz ama NATO’nun birlikteliğinin ve hedeflerinin güncellenmesi halinde Kıbrıs’ın rolü önümüzdeki aylarda daha bir ciddiyetle ele alınacak. İran savaşı, Kıbrıs’ın jeostratejik önemini bir kez daha gösterdi. Uçak gemileri adanın rolünü üstlenebilir diye düşünmeye başlamıştık ama öyle olmadı; herkes adaya üşüştü.

NATO, yoluna Trump’ın istediği gibi devam edecekse Kıbrıs’ın NATO’ya katılması bir söylem olmaktan çıkıp bir proje haline gelebilir. NATO, ABD ile Avrupa arasında ikiye bölünecekse Avrupalılar Kıbrıs’ı ABD’ye kaptırmamak için kendi güvenlik sistemlerine dahil etme konusunda atağa kalkabilir. Türkiye’nin rolü hem tartışmalı hem de önemli… Türkiye’yi yanına çekmek isteyen Kıbrıs politikasını Türkiye ile uyumlu hale getirmek zorunda kalabilir.

Sorununa çözüm araya ekip içinde olan BM diplomatları bile çözümle birlikte Kıbrıs’ın NATO üyeliğinin gündeme geleceğini söylüyorlar zaten. Hristodulidis hevesli ama çözüm olmadan üye olması zaten mümkün değil. Çözüm ve NATO üyeliği iyice ilişkilenmiş durumda.

Ankara’da ise Kuzey Kıbrıs’ın otonom bir bölge olarak Türkiye’ye bırakılırken Güney Kıbrıs’ın NATO’ya alınması ve böylece sorunun “modern taksim” ile sona erdirilmesi konuşmaları yapılıyor. “İki devlet çözümü” buna evrildi!

Nereden baksak karşımıza NATO çıkıyor.

Unutmamak gerekir ki Kıbrıs Cumhuriyeti’nin kurulması da bir NATO çözümüydü. Tarih tekerrür edecek gibi görünüyor!

The post “NATOCU ÇÖZÜM”, ÇÖZÜM ARAYIŞLARININ ANAHTARI OLACAK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Cypfruvex, tüccara kaptırmak istemediği Mandora ve Valancia’ya beklenenin üstünde fiyat verdi. Kesimin başladığı günlerde sözleşme imzalayan üreticilere peşinat bile ödedi. Şimdiyse, üreticiler gibi kesim ekiplerini ve kamyoncuları da ödeyemez duruma geldi.

Anlaşıldığına göre Cypfruvex, sezon başında, narenciye pazarlama alanında Türkiye’nin en iyi firması olan Uçaklar Gıda ile anlaştı. Uçaklar Gıda, web sayfalarından da görülebileceği gibi önemli başarılara imza atmış güçlü bir şirkettir. Narenciye ürününü hedef pazarlara ulaştıracak 120 adet soğutuculu TIR’ın da sahibidir.

Bu önemli ilişki, Uçaklar Gıda’nın alacağı ürüne karşılık verdiği ileri tarihli çeklerle taçlandırıldı. Cypfruvex yönetimi, bu özgüven ile narenciye ürününe yüksek bir fiyat açıkladı. Seçim yılı ya; bu hareket hükümet tarafından da coşku ile karşılandı. Ziraat Bankası’nın açtığı kredi kullanılarak ödeme yapılmaya başlanınca iş daha da tatlanmış oldu. Güzelyurtlular mutlu; UBP umutlu!

Ama pazar acımasızdır! Türkiye’ye sevk edilen Mandora ürünü alıcı bulamıyor; soğuk hava depolarında bekletiliyor. Hallerde satılan Valencia ürününün fiyatı yerlerde sürünüyor. Denizli halinde, sıkmalık portakalın fiyat 10 TL’ye kadar düştü. Antalya’da bu fiyat 15 TL dolaylarında. Sofralık portakalın fiyatı 20-40 TL arasında değişiyor. İran savaşından daha başka nedenler de var mı bilmiyorum ama Türkiye’deki narenciye pazarı çökmüş durumdadır.

Bu fiyatlar Cypfruvex’i kurtarmadığı gibi Uçaklar Gıda’nın da zarar etmesine neden olacak.

Bu arada Cypfruvex, üreticileri bırakın, gün kazanıp gün yiyen kesim ekipleri ile kamyonculara yaptığı ödemeleri bile yapamaz duruma geldi. Bayram öncesinde kesim ekiplerinin iş bırakması sonrasında Maliye Bakanlığı kaynaklarından ödeme yapılmaya başlandı ama bu durum işin sarpa sardığının da göstergesi oldu.

Elimizdeki bilgilere göre, Uçaklar Gıda’dan alınan çekler günleri geçtiği halde bozulmuyor. Uçaklar, biraz daha vade istiyorlar. Uçaklara tanınacak vade, üreticinin, kesim ekiplerinin ve kamyoncuların beklediği ödemelerin gecikmesi demektir ki bu da büyük bir huzursuzluğa neden olacak. Seçime gidiyoruz; hükümet böyle bir huzursuzluk yaşanmasını istemiyor.

Hükümetin böyle bir huzursuzluğu önleyebilmesinin en etkili yolu, Cypfruvex’in 800 milyon TL kadar olduğu hesaplanan nakit ihtiyacının karşılanması olacak.

Narenciye buzluklarda, satılamazsa büyük bir zarar olacak! Bu zararı kim ödeyecek?

Göreceğiz bakalım daha neler ne olacak?

The post CYPRUVEX’İN DENEYİ TUTMADI; BÜYÜK BİR ZARAR BEKLENİYOR! first appeared on Ve Kıbrıs.