Çeler yazılı açıklamasında son dönemde Kuzey Kıbrıs’ta haber dosyaları yayınlayan gazetecilerin “tehdit altında olduğunu”,  Bugün Kıbrıs Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ayşemden Akın ve Genel Yayın Koordinatörü Emine Yüksel’in “sosyal medya hesaplarının siber saldırıya maruz kaldığını” kaydetti; bunların  “kaygı verici” olduğu değerlendirmesinde bulundu. 

-“Gazetecilerin güvenliğinin sağlanması devletin sorumluluğudur” 

Genelde tüm basına özelde Akın ve Yüksel’e yönelik saldırıların ciddiyetle ele alınması  gerektiğini belirten Çeler,  gazetecilerin güvenliğinin sağlanmasının devletin sorumluluğu olduğunu vurguladı.

Saldırıları kınayan Çeler,  can ve mal güvenliği ile ilgili bir tehdit söz konusu ise ivedilikle polis koruması tahsis edilmesi gerektiğini de kaydetti.

The post Çeler: “Demokratik bir düzende, basın özgürlüğünden taviz verilmesi söz konusu değil” first appeared on Ve Kıbrıs.

Şahali yazılı açıklamasında Bugün Kıbrıs gazetesinin kamuoyuna kaynak göstererek bilgi verme misyonunu yerine getirdiğini ve gazetecilik ilkeleri ile mutlak uyum içinde yayınlar yaptığını belirtti.

Demokrasi ve ifade özgürlüğünün önemine işaret eden Şahali, “Ortaya konan tavırlar Bugün Kıbrıs’ın yayınlarının ciddi, güvenilir ve şüpheden ari olduğuna dair çok güçlü birer gösterge niteliğindedir. ‘Halil Falyalı Yaşıyor’ adı altında devam eden yazı dizisindeki iddialar, yok sayılmayacak ve görmezden gelmeyi imkansız kılacak ölçüde ciddidir. Bu iddialarla ilgili, kamuoyunu tatmin edecek nitelikte bilgilerle açıklama hakkı ortadayken, bunun yerine inkarın, hakaretin ve hatta tehdidin tercih edilmiş olması ayrıca yayınlara erişimi önlemeye yönelik saldırıda bulunulması, yayınların güvenilirliğine ilişkin ciddi bir pekiştirici etki yapmaktadır.” görüşünü ifade etti.

Özgür basının toplumun özgürlüğünün, şeffaflığın ve demokrasinin teminatı olduğunu kaydeden Şahali, Bugün Kıbrıs ve Genel Yayın Yönetmeni Ayşemden Akın imzasıyla devam eden “röportajların okunması ve muhataplarından inandırıcı yanıtların talep edilmesinin  şart” olduğunu kaydetti.

The post Şahali: “Özgür basın demokrasinin teminatıdır” first appeared on Ve Kıbrıs.

Gerçekten soruyorum… Ortada siyasi bir kriz olduğuna dair en önemli işaret, herkesin bir krizi çözmeye çalışıyor olmasıdır… Çalışıyor gibi yapıyor ama çözmeye de yanaşmıyorlar.

UBP’lilere sorsak kriz, “Meclis başkanı seçilen Ziya Öztürkler’in koltuğuna oturtulmaması” olarak tanımlanacaktır. Oysa Öztürkler’in başkanlığına gelene kadar çok daha önemli şeyler yaşandı ve hala daha da unutulmadı.

Zaten Öztürkler’i meclis başkanı yapmak istiyor olsalardı 29 oyla arkasında dururlar, kimse de itiraz etmezdi. Üstelik bu yol hala açıktır.İsterlerse  Öztürkler’e bir istifa mektubu imzalatırlar, sonra yeniden aday gösterip 29 oyla Meclis Başkanlığına gönderirler, dünya-aleme ne olduklarını gösterirler.

Kıbrıs Türk halkına yakışmayan görüntülerin ortaya çıkmasına neden olan bir kargaşanın içinden geçmekte olduğumuz açık-seçik ortadadır ama sonuçlandırılmak istenen ve sonuçlandırılamayan bir kriz içinde olduğumuz söylenemez. Bitirmek istemiyorlar… “Kriz” denilen bu şeyi bitirmemek için ellerinden geleni yapıyorlar.

Meclis’in çoğunluğu sonlandırmak istemediğine göre bir “kriz” yerine bir “oyundan” söz etmek daha doğru olacaktır.

29 milletvekilinin hepsini bu senaryonun oyuncuları olmakla suçlayamasak bile önemli bir kısmı bu oyunun parçasıdır. Kimisi, oyunu gördüğü halde sürüden ayrılmaya cesaret edemeyerek, kimisi oyun olduğunu bile anlayamadığı bir aymazlık sergileyerek milletvekilliğine yakışmayan bir tutum içerisindedirler.

Bu oyun, haftalardır devam ettirilebildiğine ve 29 milletvekili bir ufak çatlak dışında ser verip sır vermemekte direndiğine göre “onların üzerinde güç ve otorite sahibi olan” biri veya birileri tarafından da yönetiliyor olmalıdırlar. Öyle olmasaydı Yasemin Öztürk tek başına kalmaz veya bir atımdan sonra geri çekilmezdi. Öyle olmasaydı, “hayır” oyu kullanan milletvekillerinden bir veya ikisi ortaya çıkar, hayır oylarının gerekçesini açıklar ve “kriz” denen bu oyunun niteliğini anlamamıza yardımcı olurdu.

Bu oyunun en önemli özelliği, sağlam bir senaryoya ve “suskunluk yemini” yapmış güçlü bir oyuncu kadrosuna sahip olmasıdır. Omerta denen suskunluk yemini, ortada güçlü bir otorite veya yönetmen varsa işe yaramaktadır. Böyle bir otoriteden yoksun her çete çöker ve çete üyeleri, baskılar karşısında bülbül gibi şakımaya başlar.

Neresinden bakarsanız bakın, bu “oyun kurucuyu” belirlemeden ve onu deşifre etmeden bu oyundan veya krizden kurtulmamız mümkün değildir.

Birileri bizimle oynuyor. Kimdir bilmiyoruz!

Şimdilik!

The post KARIŞTIRANI BULMADAN BU OYUNDAN KURTULAMAYIZ! first appeared on Ve Kıbrıs.

Cumhurbaşkanı Ersin Tatar, 19 Ekim Muhtarlar Günü dolayısıyla mesaj yayımladı. Tatar mesajında, muhtarların kamu ve yerel yönetimler arasında köprü vazifesi gördüğünü ve mahalle ile köylerde halkla birebir ilişki kurarak, yerel yönetimlerin en önemli parçalarından biri olduklarını vurguladı.

Fırsat buldukça muhtarlarla bir araya geldiğini, onların görüş ve önerilerinin kendisi için büyük önem taşıdığını ifade eden Tatar, özverili çalışmalarından dolayı muhtarlara teşekkür ederek Muhtarlar Günü’nü kutladı.

The post Cumhurbaşkanı Tatar’dan Muhtarlar Günü mesajı first appeared on Ve Kıbrıs.

Taçoy’un ofisinden yapılan açıklamaya göre, Taçoy, konuyla ilgili açıklamasında, şunları kaydetti:

“UBP için yarışan birbirinden değerli tüm adaylarımızı tüm içtenliğimle kucaklıyor ve başarılar diliyorum. Unutulmamalıdır ki bugün yaşanan bir demokrasi yarışıdır. Belli isimlerin farklı emelleri için inşa edilen bir yol değildir ve asla olamaz. Buna en başta ben ve benim gibi yüreği UBP sevdasıyla çarpan partililerimiz izin vermez. Bu hatırlatmayı yaptıktan sonra, yarın sabah hepimizin yine aynı partide olacağımızı ve bu parti çatısı altında ülkemizin daha güzel yarınlara ulaşması için çalışacağımızın altını çizmek isterim. Ne yazık ki, yaptığımız tüm uyarılara rağmen, hala bazı isimlerin UBP’ye hiç yakışmayan davranışlarında ısrarlı olduklarını ve demokrasiyi rafa kaldırmaya niyetlendiklerini görmekteyim.

Bu duruma çok üzülüyorum. Ama üzülmek tek başına çare değil. O nedenle de bu duruma karşı mücadele veren her kardeşimizin ve büyüğümüzün yanında olmaya devam edeceğim. Ne mutlu ki, yaptığımız uyarıları tavandaki isimler tam olarak anlamıyorken, partimizi oluşturan tabanımızda bu yönde ciddi bir bilinç ve karşı duruş oluştuğunu görmekteyim. Şunu vurgulamak isterim ki, ‘Kişilerin doğruluktan bahsedebilmeleri için öncelikle kendilerinin doğru olması gerekmektedir’ Önce biz doğru olacağız ve sonra da yanlışlara karşı doğruları savunacağız. Bugün gerçek iradenin hakim geleceğine olan inancım tamdır. İrade hakim gelecek, UBP kazanacak…”

The post Taçoy: “Demokrasi iradesi kazanacak” first appeared on Ve Kıbrıs.

Şimdiye kadar gördüğümüz diktatörlükler ile pek çok benzer yanı bulunuyor ama tam anlamı ile bir diktatörlük dememizi engelleyen birçok özelliği de vardır. Demokrasi demek ise, hiçbir şekilde mümkün değildir. Ne seçimlerine güvenebilirsiniz ne seçim sonuçlarına… Ne sivil toplumunda iş vardır ne de basın gerçek anlamda dördüncü kuvvettir. Yargı tam anlamı ile Cumhurbaşkanı’nın kontrolünde çalışıyor. Güçler ayrımının olmadığı yerde demokrasi olmaz zaten; demokrasiden daha çok diktatörlüğe yakındır.

Sadece son günlerde yaşananlar bile Türkiye’nin demokratik bir rejime sahip olmadığını ama olması gerektiğini yeterince kanıtlıyor. Yerel seçimlerin üzerinden çok kısa bir süre geçtiği halde Hakkari Belediye Başkanı, İçişleri Bakanı tarafından görevden alınmış ve yerine kayyum atanmıştır. Bölgedeki diğer belediyelere daha önce atanan kayyumların belediyeleri borç batağına ittiği ortaya çıkmışken, Türkiye “normalleşme” peşine düşmüşken ve Erdoğan ikide bir “sivil anayasa” yapmaktan söz ederken atılan bu adım, aslında bütün yumuşama, sivilleşme veya demokrasi söylemlerinin bir yalandan ibaret olduğunu göstermektedir.

Anayasa Mahkemesi, geçtiğimiz günlerde Cumhurbaşkanı’nın rektör atama ve Merkez Bankası başkanını değiştirme yetkilerini iptal etmiş… Göreceksiniz ki bu karar uygulanmayacaktır ama Erdoğan “sivil” anayasadan bahsetmeye devam edecektir.

Kavala ile Demirtaş gibi binlerce insanının haksız ve hukuksuz şekilde hapislerde çürütülmek istenmesinden hiç bahsetmeyeceğim. Bunlar sadece demokrasiye değil, akla hayale gelebilecek her şeye aykırıdır!

Bütün bunlar zaten yazılıp söyleniyor ama Türkiye’de gerçek bir demokrasi mücadelesi veriliyor mu emin değilim… Cumhuriyet Halk Partisi bu konuda daha duyarlı olmak; farklı siyasi gruplar demokrasi asgari müştereğinde buluşmak zorundadır galiba… Demokrasi ve hukukun üstünlüğü sağlanamadığı takdirde ne Kürt sorunu akıllıca ele alınabilecek ne kadın hakları hayata geçebilecektir. Çevre talanı önlenemeyecek; farklı yaşam tarzlarına saygı beklemek boşuna olacaktır.

Demokrasi ve hukukun üstünlüğü yerleşmezse, kalıcı yatırımlar olmayacak; yabancılar sıcak ve her an geri kaçabilecek kaynakla kamu maliyesini soyup soğana çevirecektir. İnanmayın; demokrasi ve hukukun üstünlüğü yerleşmeden enflasyon ve yoksulluk sona ermeyecektir! Enflasyon ile mücadele ettiklerine inanmak için hiçbir neden yoktur ama etseler bile 3 yıl kadar sonra seçimler yaklaşınca, popülist uygulamalarla birlikte Türkiye halkına yeni enflasyon patlamaları yaşatacaklardır.

Gelelim Kıbrıs’a… Türkiye’de demokrasi ve hukukun üstünlüğü yerleşmeden yabancıların karşısına çıkacak temsilcilerimizi; hakkımızda karar verecek yöneticilerimizi seçmek mümkün olmayacağı için ne ticaretimiz kalacak ne de itibarımız… Ne siyaset, siyaset olabilecek; ne de ticaret, ticaret!

Farklı olaylar vesilesi ile defalarca görülmüş ve vurgulanmıştır: İyi veya kötü; Türkiye’de ne varsa burada da o olacaktır.

Bir de bölgemiz var tabii… Suriye’deki sorunlar, Filistin’deki savaş, bölgeden geçen veya geçecek olan boru hatları ile ticaret yolları… Demokrasi ve hukukun üstünlüğü olmadan Türkiye, bu sorunların çözümünde hiçbir olumlu rol oynayamaz. Olsa olsa askeri gücü oranında bir tehdit oluşturarak korku salabilir ve gelişmeleri yavaşlatabilir.

Sorunu bu dar çerçevede ele aldığıma da bakmayın: Türkiye’de demokrasi ve hukukun üstünlüğünün yeniden tesis edilmesi, aslında bölgeyi de aşan bir dünya sorunu haline gelmiştir. Ne yazık ki bu durum, her gün yeniden yaşadığımız ve kimilerine göre “Türkiye’nin gücünü ve önemini” yansıtan bir gerçektir.

Acı; ama gerçek!

The post TÜRKİYE’DE DEMOKRASİ, HEPİMİZE LAZIM! first appeared on Ve Kıbrıs.

Demokrasi değil! Demokrasiler seçimlere dayanır. Devletin yetkili organları genel seçimlerle belirlenir. Herkesin bir oyu vardır ve kapalı olarak kullanır. Oylar açık olarak sayılır. Yetkili makamlar belirlendikten sonra kararları almakla sorumlu olurlar.

Sağlıklı demokrasiler güçler ayrılığına dayanır. Yasama veya yürütmede alınan kararlar yargıda sorgulanabilir. Böyle bir düzende alınan kararların genel olarak halkın yararına ve kapsayıcı olması beklenir. Olmadığı iddiasını ileri sürecek olanlar fikir özgürlüğü haklarından yararlanır, eleştirilerini yaparlar; siyasal sistemin bir parçası olarak ilk seçimde karar alıcı konumuna gelmek için çalışırlar. Sistem böyle çalışır…

KKTC’de demokrasi yoktur! KKTC’de “yeni feodalizm” de denen “paydaşlık sistemi” vardır. Bir çıkmaz oluştuğu anda, “ilgili paydaşların” uzlaşması ve sorunu çözmesi beklenir.

Doğu Akdeniz Üniversitesi darboğaza girdi; gelirleri giderlerini karşılayamaz oldu. “Paydaş” da denen YARARLANICILAR hemen devreye girdiler. Kamu kaynaklarından para aktararak sorunun çözülmesini talep ettiler. Bu kaynak halkın vergilerinden oluşmuştur ama halk paydaş değildir. Paydaş, çalışanlar adına sendikalar, belki öğrenciler ve kaynağı kontrol eden hükümettir. Hükümet, halk adına hareket etmezse fazla şey kaybetmez ama paydaşların baskısı altında ezilmemek için kaynaktan ayıracağı bir parçayı diğer paydaşların önüne atar ve kurtulur. DAÜ’de de öyle oldu.

Savaş oldu, hastalık vurdu ve narenciye ürünü dalında mı kaldı? Paydaşlar hemen devreye girer… Ürün satılsın veya satılmasın, kamu kaynaklarından bir pay ayrılır ve paydaşlara dağıtılır.

Kamu görevlileri için de durum aynıdır. Onlar kendilerini toplanan vergilerin paydaşı görüyor ve haklarını alıyorlar. Geneli kapsayan sendikalardan memnun kalmadılar ki, her daire için ayrı sendikalar kurarak “doğrudan paydaş” olmanın yolunu da buldular.

Şimdi et sorununa da, “paydaşlar bir araya gelsin ve sorunu çözsün” diye yaklaşanlar var. Paydaşlar vurup-kırmasınlar diyalog yapsınlar! Kasaplar karkas et istiyor; hayvancılar kuzularını değerinden fazlaya satmaya çalışıyor. Eh, işletme sahipleri de makul fiyata et almak istiyor. Buluşsunlar, diyalog kursunlar ve anlaşsınlar! Böylece tarafların çıkarları korunmuş olur ama eti veya et ürünlerini kullanacaklar olanlar bu uzlaşmanın altında kalabilir. Bu uzlaşma çıkarları korumaya yetmezse, vergi gelirlerinden bir pay daha ayırıp aralarında onu da bölüşürler, olur biter!

Bizde sistem işte böyle çalışır. Üstelik bunu, “çok iyi bir şey” yapıyor gibi yapıyoruz biz. Başbakan Üstel, geçtiğimiz gün, “zümresel çıkarlar toplum çıkarlarının önüne geçemez” dedi ama işler öyle yürümüyor. Zümresel çıkarlar, vurma-kırma dahil her türlü yöntemle korunurken, siyasi çıkar peşinde koşanlar da zümresel çıkar savunucularına destek veriyorlar. Sonuçta toplum çıkarları savunmasız ve savunucusuz kalıyor. Biz bunun canlı tanıklarıyız; yeni örneklerini sık sık yaşıyoruz!

Bu süreç için “paydaşlar demokrasisi” diyecektim ama demedim… Bunun demokrasi ile uzaktan yakından bir ilişkisi yoktur. Zaten kimse KKTC’de demokrasi olduğunu ileri sürmemektedir.

The post PAYDAŞLAR KARAR VERECEK; HALK ÖDEYECEK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Anlaşılan odur ki Genel Başkan Arıklı, pozisyonunu güçlendirmek için Milletin Partisi ve Bertan Zaroğlu ile birleşmek istiyor. Zaroğlu, birleşmeye kapıyı kapatmamış olmakla birlikte başkan adayları arasında tercih de yapmadı; ikisine de eşit mesafede durmaya özen gösteriyor. Partiye dönerse herkesin oyuna ihtiyacı olacağını biliyor; oyununu ona göre kurguluyor.

YDP’de yaşanan gelişmeler kendi içinde ilginçlikler taşıyor ama esas olarak KKTC’deki demokrasinin nasıl çalıştığını veya ne olup olmadığını da gösteriyor. Başkan Arıklı’nın kardeşi Ayhan Arıklı, sosyal medya paylaşımlarında Türkiye hükümetinin desteğinin kardeşinin arkasında olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Tanımadığım, dolayısı ile YDP ile ilişkisini bilmediğim başkaları da bunun tam tersini yapmak için uğraşıyorlar. Aslında bir yarış var ama bu yarış, kimin YDP başkanı olacağından daha çok “Türkiye’nin kimin YDP başkanı olmasını istediği” yarışı şeklinde devam ediyor.

Dikkat çeken bir diğer olay, genç bir kadının Erhan Arıklı ile çatışması olmuştu. Gülsen İlkbahar isimli bu kadın, YDP kontenjanından Kıb-Tek çalışanı olduğunu kendisi duyurmuş ancak bu nedenle Arıklı’ya biat etmesinin beklenemeyeceğini, bu “kontenjanı” YDP için çalışması sayesinde elde ettiğini açıklamıştı.

Buna “demokrasi” diyorsanız, demokrasidir! Ama nasıl bir demokrasi? Buna, olsa olsa “KKTC demokrasisi” diyebilirsiniz!

KKTC demokrasisi, son yıllarda iki esasa bağlı olarak çalışmaktadır: Birinci koşul, iktidar veya iktidarda pay sahibi olabilmek için Türkiye hükümetinin onayını almaktır. Bunu bir çeşit “vize” gibi düşünebilirsiniz. Vizeniz yoksa sınava giremez, sınırı geçemezsiniz.

Sınava girer veya sınırı geçerseniz başarılı olabilmek için başkaları ile dayanışmak zorundasınız. Yardımlaşma; gör beni, göreyim seni! Buna “ikinci esas” diyebiliriz. Aynı saflarda olduğunuzu düşündüğünüz insanlara bazı çıkarlar sağlamalısınız ki onların siyasi desteğini hak edebilesiniz. Ahlaki yapınız buna uygun değilse, başarılı olma olanağının büyük ölçüde azalacaktır.

İşte biz, bu demokrasiden medet umuyoruz. Kamu görevlilerinin başarılı projeler yapmalarını; düzgün yollar çizmelerini; devlet dairelerinde yurttaşların işlerini zamanında çözümlemelerini ve zaman kaybını önlemelerini; e-devlete geçilebilmesi için kendilerini yenileyerek çok sayıda bilgisayar programına hakim olmalarını bekliyoruz. Sabah zamanında işlerine gitmelerini, mesai saatlerine uyarak yorulana kadar çalışmalarını istiyoruz. Okullarda çocuklarımıza, hastanelerde hastalarımıza iyi davranmalarını; onların vergileri ile maaş aldıklarını düşünerek onlara minnetle hizmet etmelerini umuyoruz… Bunlar gibi çeşitli hizmetler üretmeleri; yanlış yaptıkları zaman bu yanlışlarından dersler çıkararak gelişmeleri, yeni işlerini daha iyi ve daha başarılı hale getirmeleri gerektiğini düşünüyoruz.

Bütün bunlar olmadığı zaman öfkeleniyoruz… Kamu görevlilerinin “iyi insanlar olmadıklarını” düşünüyoruz.

Kamu görevlilerimiz “iyi” insanlar olsa bile bu demokrasiden verim almak mümkün olamaz! Olmaz! Bu demokrasi düzeninde bu beklentilerimizin hiçbirisi olamaz!

Gerçek demokrasi, adalete dayalı bir yarışı gerektirir… Layık olan işin iyisini alır; diğeri başka bir işi alabilmek için rakiplerinden daha iyi olması gerektiğini anlar ve daha iyi olabilmeye çalışır… Bu adaletli yarıştan herkes kazanır…

Bu yarışa dayanamayıp marjinalleşen, yarışı sürdüremeyecek duruma düşenler olursa onlara karşı görevlerimizi “sosyal sorumluluk” veya “sosyal devlet” çerçevesinde yerine getirme olanağını da yine ve ancak verimli bir devlet mekanizması yaratarak yerine getirebiliriz zaten… Herkes karşı sosyal devlet olamaz. Buna gücü yeten bir devlet şimdiye kadar olmamıştır, bundan sonra da olmayacaktır!

KKTC demokrasi, ne olmak istediğine yine kendisi karar vermek zorundadır. Yurttaşlarının hiçbir işe yaramadığı ve hiçbir sorumluluk almadığı bir devlet elbette demokratik olamaz. Şimdiki durumda bizim devlet mekanizmamıza “demokratik” demek de doğru olmayacaktır.

The post KKTC DEMOKRASİSİ, ANCAK BU KADAR BAŞARILI OLABİLİRMİŞ DEMEK! first appeared on Ve Kıbrıs.

Erdoğan’ın kaybedişi, kimi yayın organları ve yorumcular tarafından “demokrasinin zaferi” olarak değerlendiriliyor. Aslında bu ifade, Erdoğan’ın kaybetmeye razı ve hatta hazır olduğu görüşünü de içeren bir anlam taşır; kaybedişi olağanlaştırmak için kullanılmaktadır.

Demokrasinin kazanmış olması için ortada “demokratik bir siyasal düzen” olması, seçimlerin demokratik kurallara uygun olarak yaşanması ve sonuçta herkesin kendi işine dönmesi; “demokrasi kazandı” gibi bir cümlenin de asla kurulmaması, böyle bir cümle kurmaya ihtiyaç olmaması gerekirdi.

Ortada demokrasi yok ki kazansın veya kaybetsin! Yok öyle bir şey!

Yine de ortada bir kaybeden var: Erdoğan! Enflasyon, manipülasyon, dezenformasyon ve hatta atmasyon! Bütün “akşınlar” kullanıldı ama halkın öfkesinin sandığa yansıması engellenemedi.

Türk halkını öfkelendiren pek çok neden vardır. Yurttaşlar, kendi duyarlılıklarına göre öfkelerini de şekillendiriyorlar. Emekliler ve emekli yakınları, bunca pahalılığa karşın kendilerine reva görülen sefil hayata öfkelendiler. Hali vakti yerine olanlar, çocuklarının bu topraklarda yaşama olanağını kaybetmesine üzüldüler. Bazıları, demokratik kurallara uygun bir siyasi yarış olmamasından etkilendiler. İslam dinine samimiyetle inanmış olanlar, yapılanların “caiz” olmadığına kanaat getirmiş de olabilirler. Gerçekte Erdoğan iktidarı tam bir “totaliter oligarşi” haline geldi. “Ya bendensin ya da kara toprağın” anlayışı, iktidarın tüm unsurlarına hâkim olmuş görünüyor. Bunu biliyorduk ama bütün seçim kampanyası boyunca da izlemek zorunda bırakıldık. Halkın farklı kesimlerini AK Parti adaylarına oy vermemeye, tersi olarak rakip adayları desteklemeye iten güdüler sanırım bunlar olmuştur. Seçmenler bu güdülerin etkisi ile oy kullanabildi diye demokrasi gelmiş olmaz.

Üstelik, seçimin sonrasında bazı “soğukkanlı mesajlar” verilmeye çalışılıyor olsa bile ne olacağını söylemek için henüz erkendir. Bu şok atlatılınca ne olacağını da görmemiz gerekiyor. Erdoğan iktidarının bu sonuçlardan ders alarak “demokratik gelenekleri” uygulamaya koyacağını beklemek çok naif ve safça bir beklenti olacaktır.

Seçim sonuçlarından memnunuz tabii… Sonuçlara bakarak seçim ortamında neler yaşandığını unutmak isteyenleriniz de olacaktır. “Kazandık işte; daha ne?” diyenler çıkacaktır.

Demokrasinin kazanamamasının nedeni işte tam da budur zaten! Sen kazanınca demokrasi olmuyor!

• Seçimlerde devlet parası kamyonlarla harcandı; uçaklarla dağıtıldı.
• Kamu görevlileri, militanca iktidar partisinin kampanyasını yürüttüler.
• Valiler ve emniyet müdürleri, AK Partili adaylarla kol kola yürüdüler.
• Devlet televizyonu partizanlıkta kendini bile aştı ve tam anlamı ile bir “parti yayın organına” dönüştü.
• Doğu illerinde binlerce polis ve asker, yerel yöneticileri seçmek için üniformaları ile oy kullandılar; halkın buna gösterdiği tepki izlenmeye değerdi ama görmezden gelenlerimiz daha çok oldu!

Dikkat edin, sadece ve sadece seçimlerde yaşananlardan söz ediyorum. Siz buna Kavala ve Demirtaş gibi binlerce siyasi tutukluyu da ekleyebilirsiniz. Onların üstüne kanun hükmünde kararname ile cezalandırılmış on binlerce insanı da ilave ederseniz ortada kutlanacak bir “demokrasi zaferi” olmadığını çok daha kolay anlamış oluruz.

Türkiye demokratik olsaydı, buna benzer sonuçlar daha önceki seçimlerde de yaşanır; belki de AK Parti yerine kazanan CHP’lilere karşı kazanan başka partililer bile ortaya çıkardı. Seçimin demokratik olmaması ise, AK Parti karşısında kazanılan zaferi küçültmez; tam tersine yüceltir. Bu zafer gerçek demokrasinin yolu açarsa elbette “tarihi bir nitelik” de kazanmış olur.

Ama en azından şimdilik, demokrasi yoktu ve kazanmadı!

Bundan sonra olup olmayacağını ise hep birlikte göreceğiz!

The post KİMSE KİMSEYİ KADIRMASIN; DEMOKRASİ YOKTUR VE KAZANMADI! first appeared on Ve Kıbrıs.

Monarşi, “tek adam rejimi” demekmiş… Başta bir kral var; o ne derse o olur! İngiltere monarşi ile yönetilir diye de örnek verilir…

Oligarşi, azınlık bir grubun yönetimi demektir… İran örnektir; mollalar rejimidir! Mollalar ne derse o…

Demokrasi, halk yönetimi demektir… Ülkenin halkı, kendi seçtiği temsilciler aracılığı ile kendi kendini yönetirmiş… Temsili demokrasi de denilir… Ders kitaplarında gösterilen örnek Türkiye’dir…

Bu örneklerden yola çıkarsak, insanlarının çoğunun neden İngiltere gibi bir monarşide yaşamak için çırpınıp durduğunu açıklayamayız ama olsun… İngiltere monarşi, Türkiye demokrasi!

Türkiye’de devam etmekte olan yerel seçim süreci, aslında kitapların tamamen yanlış ve yalan olduğunu gösteriyor. Devleti ele geçirmiş bir parti ve onun lideri olarak AK Parti ve Recep Tayyip Erdoğan, devlet kaynakları ile satın alınmış basın-yayın organlarının da desteğini alarak baskıcı bir seçim kampanyası sürdürüyorlar. Cumhurbaşkanı Erdoğan, kürsülerden rakip adaylara ve ana muhalefet partisi CHP liderine hakaretler yağdırır ve aşağılayıcı benzetmeler yaparken devlet kaynaklarını tepe tepe kullanıyor.

Devletin vali ve kaymakam gibi resmi üst kademe görevlileri, AK Partili adaylarla birlikte kampanya yürütüyorlar… Özellikle Güney Doğu illerinde terör de bahane edilerek seçmenler baskı altına alınıyor.

Buna benzer olaylar sadece seçim vesilesi ile değil, aslında her zaman yaşanıyor. İl ve ilçelere atanan hakim ve savcı gibi yargı görevlilerinin AK Parti örgüt başkanlarına yaptıkları ziyaretleri hiç kimse yadırgamıyor… AK Partili adaylar, kampanyalarını valilerle birlikte yürüttüklerini açıkça ilan edip rahatlıklarını dile getirebiliyorlar. Cumhurbaşkanı Erdoğan, “bize oy vermezseniz size hizmet yok” diye konuşuyor.

Kampanya süreci içinde yapılan sokak söyleşilerinde AK Parti’ye oy vermeyeceğini söyleyen yurttaşlar, “Cumhurbaşkanı’na hakaretten” tutuklanıyor. Sosyal medya kullanıcıları kınasa bile, bunun bir “sokak terörü” olduğundan ve bu şekilde konuşabilecek milyonlarca insanı caydırdığından, böylece sokaktaki havayı AK Partili adaylar lehine değiştirmek çabası olduğundan kuşku duymamak gerekiyor. Polisin kampanyadaki görevi bu!

CHP’nin aldığı bir binanın ödemesi ile ilgili paralar medyaya servis edilerek kara para aklama tartışması başlatılıyor. Bu da istihbaratçıların marifeti olmalı!

Devlet ile AK Parti el ele, bizi Türkiye yüzyılına taşımak için iş birliği yapıyor.

Bütün bunların ne demek olduğunu anlatan binlerce sayfalık kitaplar var… Siyasal bilgilerde, iletişim bilimlerinde bunları anlatan veya okuyup duran on binlerce hoca ve öğrenci var. Bu hocalar aynı zamanda, seçmen davranışlarına ilişkin bilgi de veriyorlar. Seçmenlerin, oy verme davranışlarını öncelikle güvenlik kaygısı ile şekillendirdiklerini biliyorlar ve anlatıyorlar. Anlaşılan odur ki AK Parti’nin “iletişim uzmanları” veya “Erdoğan’ın iletişim danışmanları” da bu teorileri çok iyi biliyorlar. Biliyorlar ve uyguluyorlar… Geçim derdine düşmüş seçmenlerin, büyük bir kesimi yoksullaştırılmış ve bir lokma ekmeğe muhtaç edilmiş Türkiye halkının bıçağa yumruk vurmaya cesaret edemeyeceğini düşünüyor; tarihteki örneklerini de dikkate alarak doğrudan veya dolaylı olarak uygulayacakların baskının “en iyi oy toplama yöntemi” olduğunu varsayıyor olmalıdırlar.

Türkiye’de bunlar yaşanırken, ders kitapları da Türkiye’nin bir “demokrasi”; İngiltere’nin ise “monarşi” olduğunu anlatmaya devam ediyorlar…

The post TÜRKİYE’DE TEK PARTİ REJİMİ İNŞA EDİLİYOR! first appeared on Ve Kıbrıs.