Son iki üç yıldır Erdoğan’ın söylem ve eylemdeki siyaseti de bu yönde olmuştur. Cumhur İttifakı’nın oluşmasındaki önemli unsurlardan biri budur. Kıbrıs’taki iç siyasetteki güç dengesi bu yönde yeni bir eksen kaymasına sebep olma ihtimalinden dolayı önemlidir. Yapılan müdahale de bu konuda herhangi bir yalpalama ve eskiye dönüş olmaması içindir.

Burada da Kıbrıs ve Kıbrıs sorununa çözüm arayışı, bir sonuç değil sebep olabileceğinin potansiyelinden dolayı bir araç konumundadır.

Bu konudaki mücadele AB ile ilişkileri düzeltmek için çözüm modelinin isminin ya da şeklinin ne olacağının önemli olmadığını yani yıllardır müzakere edilen “tek devlete dayalı merkezi güçlü federasyon” da olabilir diyenler ile AB ve dolayısıyla Batı ile ilişkileri düzeltecekse buna karşı duranlar arasında er ya da geç su yüzüne çıkacaktır. Burası da kendini milliyetçi diye tanımlayanların kendi içlerinde kırılmaya aday fay hattıdır.

Şu an Silahtar’da ve Ankara’da Kıbrıs sorunuyla ilgili makamlarda mesai yapanlar hem kendi içlerinde hem de iki başkent arasında zaman zaman su üstüne çıkan ve birbirleriyle çelişen ifadeleri de bu adı kamuoyu önünde tam konmamış mücadeleden dolayıdır.

Bir yerde iç siyasetimize olan müdahaleyi bazıları için gerekli kılan farklı gözükse de birbirlerini tamamlayan iki unsur ile karşı karşıyayız. Bunlardan biri Kıbrıs Türkünün farklı bir kafa yapısına dönüşümü, diğeri de hem Kıbrıs Türkünün hem de Türkiye’nin Batı’ya olan yolculuğunun önüne set çekmektir.

Bu iki unsurun Kıbrıs Türkü üzerindeki çekim gücü canlıdır. Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’nin aleyhine bir sonuç doğurmasa da şu anda iradeyi elinde tutanlar için oluşturduğumuz tehdit de sanırım budur. Kemalizm’in arka bahçesi olarak görülen bir alanda bunun yeşermesine şans bile verilmek istenmemektedir.

AB çatısı altında laik toplum düzeni bizim Kıbrıs Türkü olarak varlığımızı koruyacağımız yegâne kavram ve unsurlardır. Partiler üstü ortak siyasi paydamız olan laiklik ve AB konusunda mevzi, tektir.

The post MÜDAHALENİN ANATOMİSİ-2: KIBRIS SORUNUNA YAKLAŞIM FARKLILIĞI first appeared on Ve Kıbrıs.

Ama dönüp bir şeyi övmek istersek de yine ‘Batıya’ atıfta bulunarak ifade ederiz. Birçoğumuz Avrupalı, Amerikalı olan her şeyin güzel olduğunu, güzel olan her şeyin de iyi olduğunu düşünürüz. Bundan dolayı eli yüzü düzgün insanlarımıza ‘Avrupai bir çehresi var’, iyi oynayan futbolcularımıza da ‘Avrupai oynuyor’ deriz.

Türk insanının batı ile doğu arasındaki ikilemidir bu duygusal dalgalanma. Bizi bilinçaltında batıyı memnun etmek isteyen tutumlar içerisine meyilli olmaya zorlar.

***

Gelelim girişteki gözlemi gerçek hayata yansıtan, batının yarattığı çekim gücüyle nasıl iş yaptırdığını anlatan yaşanmış hikayemize. 

Şirketin birinde, çalışanlar tarafından kurumun işine yarayacak bir ‘kaynak’ tespit ediliyor.

Lokasyon ve sektör anlaşılmasın diye ‘kaynak’ ifadesini özellikle kullanıyorum. ‘Kaynağın’ ne olduğu önemli değil, bu bir maden ya da otel yapılacak bir arazi bile olabilir.

‘Kaynak’ firma için önemli ama.

Şirketin bölgedeki tesislerinde çalışan orta kademe yöneticiler, kendi inisiyatifleriyle, ayni sosyo-ekonomik gelir grubunda olan işçileri bu köye Cuma namazı için servis organize ederek göndermeye başlıyor. Zorlama kesinlikle yok.

İçinde hatırı sayılır sayıda ‘Anglosakson’ olan orta ve üst yönetimin bu yeni organizasyondan haberi yok ama ‘kaynak’ arayışının stratejik hedefler arasında olduğu orta kademe yöneticiler tarafından biliniyor.

Bu arada şirketteki yönetim kadrosunun şirketin büyüme hedeflerini tuttuğu ve aştığı durumda dünyanın çeşitli yerlerindeki diğer operasyonlarında olduğu gibi yıl sonunda ek gelir elde etme imkanları var. Dolayısıyla böyle bir kaynağın elde edilmesinin üst yönetimi ve yurtdışındaki merkezi de son derece memnun edeceği de biliniyor.

Cuma namazına, zaten kendi istekleriyle yönetimin bilgisinde ama onayına ihtiyaç duymadan giden işçiler, kaynağın olduğu bu köydeki camiye gitmeye başlıyor. Köydeki imam da, köy halkı da bundan memnun bir şekilde ibadetlerini birlikte yapıyor. 

Daha sonraki haftalarda Cuma namazından sonra yenmek üzere cemaatin sayısına uygun olarak pide ve lahmacun da götürülüyor. Bu da Anadolu’da zaman zaman kışın Cuma namazından sonra yapılan genel kabul görmüş bir adet olduğunun tespiti sonucunda işçiler tarafından şeflerine öneriliyor. İyi mi?

Daha sonra işçilerin amiri konumundaki şef, köydeki bu kaynağı köy halkının ihtiyacını karşılayacak şekilde şirket için kullanmayı konuşmak için muhtardan ve ihtiyar heyetinden imam aracılığı ile randevu talep ediyor. Bunu da başarıyor. 

Muhtar da hem köyün kaybının olmayacak olmasından ve maddi bir kazanım olacağından kabul ediyor ve köy halkının buna problem çıkarmaması için gerekli söylemi yapıyor. 

Köy halkı arasında bölünme yaşanıyor ama karar yürürlüğe sokuluyor, çalışmalar tartışmalara rağmen başlıyor. 

Cuma namazına giden işçilerin köydeki birçok kişi gibi olmalarının firma yabancı sermayeli olsa da bu kararın alınmasında ne derece etkili olduğu düşünmeye değer.   

Batı kültürü dediğiniz şeyin bir boyutu da sizi ileriye yönelik planlama yapmaya, fırsatları kollamaya şartlandırması. Bunu yaparken elinizdeki tüm unsurları ve kaynakları kullanmayı ve yeri geldiğinde talep etmeyi öğretiyor.

Bu hikâyede olduğu gibi yerine göre farkında olmadan kraldan kralcı da yapıyor.

Şimdi sormak lazım, bu hikâyede kim kötü niyetli ve kim ne zarar gördü?

Bu konuyu alıp ‘sömürülüyoruz’ diye de işleyebilirsiniz. Bu konuyu ele alıp atıl duran bir kaynağın bulunduğu bölgedeki halkın da refah düzeyini artırmak için kullanılması için yapılan iş birliği diye de lanse edebilirsiniz.

Düşündüm de bu hikâyede, siyasette karşılaştığımız birçok gelişme dahil hayatın ta kendisinin gizemli bir kesiti saklı. Gizemli çünkü siyasi görüşü ne olursa olsun bazı işlevleri kim sırıtmadan yerine getirebilecekse onunla işbirliği yapılması esas oluyor.

‘Batı’ dediğimiz şeyin çoğu zaman esas maharetinin ‘düğmeye basarak’ toplum içerisindeki siyasi ve ekonomik bağlantıları devreye sokarak yönlendirme yapmasında değil, ta eğitim sisteminden ve kültüründen başlayarak kendi görünmeyen ordusuna işlev bazında süvari yazabilmesinde olduğunu düşündüm. İleriye yönelik planlama yapmaya, fırsatları kollamaya şartlandırmasında.Bunu yaparken elinizdeki tüm unsurları ve kaynakları kullanmayı ve yeri geldiğinde talep etmeyi öğretmesinde.

Hem de sen farkında olmadan ve karşı çıktığını sansan da yeri ve günü geldiğinde seni hem süvari hem de kendinden bile fazla kralcı yapabilmesinde.

Gördüm; yaşadım; biliyorum!

The post FARKINDA OLMADAN “KRADAN FAZLA KRALCI” OLMAK! first appeared on Ve Kıbrıs.