49 milletvekilinin katıldığı oylama sonucunda Töre, salt çoğunluğun oyunu alamadığı için üçüncü tur seçime geçildi. 

Meclis İç Tüzüğü’ne göre, başkanlık seçimindeki oylamalarda ilk dört turda salt çoğunluk aranıyor. Beşinci turda ise kabul oyları ret oylarından fazla olması halinde aday, seçimi kazanmış olacak.

Cumhuriyet Meclisi’nde UBP 24, ana muhalefet CTP 19, koalisyon ortağı DP 3, koalisyon ortağı YDP 2 ve bağımsızlar 2 sandalyeyle temsil ediliyor. 

The post Meclis’te ikinci turda da Töre salt çoğunluğa ulaşamadı first appeared on Ve Kıbrıs.

Dernekten yapılan yazılı açıklamaya göre, Lefkoşa EMAA Sanat Merkezi Bahçesi’nde bugün yapılan toplantıda seçimle görevi devralan yeni yürütme kurulu şu isimlerden oluşuyor:

“Asbaşkan Münevver Özakalın; Genel Sekreter Yelda Kıngır Soykurt; Mali İşler Koordinatörü Sevim Öksüz; Halkla İlişkiler Koordinatörü Caniz Tonyalı; Eğitim Koordinatörü Batuhan İ. Dericioğlu;

Faal üyeler Ayşe Volkan, Erdoğan Çetintaş, Kamil Bayraklı; Yedek Üyeler Feride Mustafa, Necati Özler”.

Denetleme Kurulu, Nafia Bekiroğlu (Denetleme Kurulu Başkanı), Sibel Karaca, Emine Kütüküt ve Buğçe Ebeler’den (yedek üye) oluştu.

Disiplin Kurulu’nda ise Melis Sahilli Bağkur (Disiplin Kurulu Başkanı), Burcu Dericioğlu Toksöz , Kardelen Besen ve  Hüseyin Özkader (yedek üye) yer aldı.

The post Kıbrıs Türk Fizyoterapistler Derneği Başkanlığa yeniden Şahveren Yücel seçildi first appeared on Ve Kıbrıs.

UBP’deki krizin nedenleri nedir? Faiz Sucuoğlu, Ünal Üstel ve Ersin Tatar ne yapmaya çalışıyorlar? Kabine yeniden değişecek mi? Sucuoğlu gidecek ve Üstel genel başkanlığı da üstlenecek mi?

UBP konuşulacaksa bu sorulara yanıt vermeye çalışmak gerekir diye düşünüyordum…

Ama heyhat! Cem konumuzu takdim ederken beklenmedik bir soruyu yeniden gündeme getirdi: Sucuoğlu neden istenmiyor?

UBP Genel Başkanı’nın siyasi kariyer merdivenlerini tırmanmasını engelleyenleri biliyoruz tabii… Ama neden engellediklerini bilmiyoruz. UBP’de parti içi demokrasi çalışsa Kıbrıs Türk halkının sorunlarının çözümleneceği kanaatinde değilim ama ülkenin en büyük partisinde demokrasi olmamasının sorunları derinleştirdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. “Çok partili demokratik düzen” sorunların çözümü için garantiler içermez ama Türkiye örneğinden bir kez daha öğrendiğimiz gibi baskıcı bir “tek adam yönetimi”, sorunların derinleşmesini garanti eder! Bize düşen, neredeyse 60 yıldan beri yaşadığımız müdahalelere karşın olabildiğince demokratik bir düzen oluşturmak ve sorunların çözümünü bu çerçeve içinde aramaktır.

Olmadı! KKTC’de böyle bir düzen kuramadık. Dış müdahalelerin giderek ağırlaşması, çok partili demokratik düzenin de sonunu getirdi. Göstermelik partilerimiz olsa bile, bu partilerde demokratik bir yarış olmadığı sürece, toplum sorunları konusunda görüş oluşturmak, program geliştirmek ve icraat yapmak da mümkün olamıyor. Siyasetçiler ister istemez “ne yaparsam ayakta kalabilirim” diye düşünmek ve davranışlarını buna göre düzenlemek zorunda kalıyorlar. UBP’de yaşananlar bunu yeniden kanıtlıyor.

Bizim program da olmadı! Ne UBP’yi konuşabildik, ne kimin başkan olacağını? Her şey geldi, 2023’te Ankara’da kimin iktidarda olacağına dayandı. Bir konudan battık, diğer konudan çıktık… Aslında abuk-sabuk bir program oldu… İsterseniz aşağıdaki linkten bu programı izleyebilirsiniz.

Dış müdahale öylesine bir öngörülemez ortam yarattı ki yorum yapacağız diye ne dediğimizi bilmez duruma düştük.

The post ABUK-SABUK KONUŞTURUYORLAR BİZİ DE! first appeared on Ve Kıbrıs.

“Bize de ilham vererek harekete geçirmesi gereken ruh halini ve motivasyonu temsil etmiyor mu” Çinlilerin bu kriz kavramı, diye de düşünmüştüm. Bu beytambal virüsü dünyaya musallat eden Çinlilerin kriz tanımının getirdiği tehlikeler ile birlikte hele bari diğer yarısı olan fırsat tanımından da faydalanalım diye hayal kurmuştum.

30 yılı aşkın iş hayatı tecrübemden de krizlerin ezber bozmak, çerçevenin dışından düşünmek için fırsat olduğunu birinci elden yaşadığım için Çinlilerin kriz tanımını kendime yakın bulmuştum.

Dikkatinizi çekmiştir belki, pandemi patlak verdiğinde kamuoyu önderlerinden bir kesim, fırsat bu fırsat virüsün sebep olduğu şokun ekonomik krize sürükleneceği ve acilen önlemler alınması gerektiği ile yetinmeyip bir adım ileriye atlayıp çözümün sistem değişikliğinde olduğunu konuşmaya çok da hevesli olduydu. Bana da mantıklı geldiği için o dönemde yazdığım yazıların bir ikisinde buna ben de işaret ettim.

Sistem değişikliği doğru bir tespittir, ama bu konuyu tartışmaya açmadan önce seçim sürecinde yaşananları düşünmemek elde değil. Hele daha bir iki gün önce UBP’nin düştüğü durumu görünce seçim sürecinde beliren endişe artık öngörü olmaktan çıkmıştır. Bu halimizle başkanlık sistemine geçmeye çalışırsak inanın Türkiye’deki ucube başkanlık sistemini elimize tutuştururlar yerimize otururuz. Bugünleri bile ararız!

En basit gerekçeyle Türkiye iç siyasetine malzeme olmaması açısından Türkiye’deki başkanlık sisteminden farklı bir şey yapılmasına müsaade edilmez. Artık kolayını da buldular. Ufak bir hatırlatma pekiştirmesi ile “bütçe açığınıza katkı yapmakta çok da istekli olmayız, telefonlarınıza çıkmayız” demeleri yeterli olur da artar bile.

‘Türk modeli’ başkanlık sisteminden farklı bir sisteme yönelmemiz bırakın Türklüğümüzün yeniden sorgulanmasını bizi Türkiye’nin iç siyasetine malzeme yapar. Türkiye’deki iç siyasi konjonktüre bağlı olarak bundan kaybeden taraf olarak çıkarız. Türkiye’deki muhalefet de konuya dahil olursa söylediğimiz ve söylemediklerimizle Türk kamuoyu nezdinde Kıbrıs konusunu partiler üstü bir milli dava olmaktan çıkarırız. Başkanlık modelinde sorumluluk ve güçler dengesinde bizdeki iktidar ve muhalefet uzlaşabilir ama o yüksek tepede oturan malum iradeyi geçemeyiz. Yola ne kadar doğru gerekçeler ve iyi niyetle çıksak da yolda kalırız. Seçimlerde yaşananlar yetmezmiş gibi içine bir kez daha Türkiye’yi de alan yeni bir siyasi kriz katmanını ekleriz.

Ekmeğin bayatlamaya yüz tuttuğu ortamda böyle bir gündeme şu an ihtiyacımız yoktur. Türkiye ile olan diyaloğumuzda öncelikli konu ekonomi olmalıdır. Ekonomi deyince de bunu kamu maliyesi ve maaşların ödenmesi için gerekli olan katkı olarak dar bir çerçevede kesinlikle düşünmemek lazım. Bundan dolayı sistem tartışmasının kendisi doğru olsa da sırası ve dolayısıyla zamanlaması yanlıştır. Tabiri caizse görünürde yalnızca kasası olan motoru çalışmayan otomobili 4 kapılıdan çift kapılı spor modele çevirince en basit anlatımla yollar düzelmiş olmaz. Bizim hem yollar bozuk hem de ulaşılması gereken noktalarla ilgili yol haritamız bile yok. Onu bırakın bizim elimizde olmayan ‘isviç’ ile kontağı çevirince otomobilin motorundan ses gelmiyor. Sebebini bilenler olsa da nasıl çözeceğimizi nereden başlayacağımızı bilemiyoruz.

Biz mevcut kadro ve olanaklar ile yapılması gerekenlerde, önceliklerimizde mutabık kalalım. Bu konuda söz verildiği üzere Türkiye de bize gerekli olan maddi ve teknik katkıyı yapsın. “Sonrasında daha da hızlı hareket etmek için çift kapılı yeni modele bakarız” diyebilecek bir siyasi irade şu an en fazla ihtiyacımız olan şeydir.

Biz yeni sistemin gerekliliğine kuru kuruya takılıp değer katmayacak o çok sevdiğimiz siyasi tartışmaya girersek bir yere varamamayı bir kenara bırakın geriye gideriz. Maraş’ı sahiplerine iade etme açılımı gibi doğru bir tespit olan sistem değişikliğine de fırsat vermeden harcamış oluruz. ‘Maraş açılımından’ sonra bir umut kapısını daha yok etmiş oluruz. Başkanlık sistemi ile ilgili ilerisi için de yanlış bir algı oluştururuz.

Sistem değişikliği bize doğruları hayata geçirmekte hız kazandırabilir ama önce o doğruları toplumun geniş bir kesimiyle bizim bulmamız o sistem değişikliğini anlamlı hale getirir. Her ne niyet ile olursa olsun “başkanlık sistemine geçmeyi de tartışmaya açın” telkinlerine de “tespit ile mutabıkız ama şu an kamu maliyesinden başlayarak birçok konunda o kadar ev ödevimiz var ki” diye karşılık vermesini bilelim.

Tüm bunları UBP’nin kurultayı bile yapamayacak duruma düşmesini ve bizi uzun sürecek bir hükümet krizinin beklediğini düşünerek yazdım.

Hükümet kurma krizinin de sistem değişikliğine bizi sürükleyeceği bir sürece çevirmeyelim. Buna siyasetin bütünü ortak bir gözle baksın.

Önümüzdeki hafta pandemi hastanesi için açılışa gelinecek.

Bu gibi ziyaretlerde hazır tüm siyasiler de toplaşmışken yanlış anlaşılma ve gecikmeye sebep vermemek adına sistem değişikliği ile ilgili bir ‘ricanın’ dillendirilmesi olasıdır. Türkiye’de bunun emsalleri vardır.

Malumdur zat-ı muhteremin bu türden ricalarını kraldan daha kralcı bir eda ile karşılayanlar da eksik olmaz. Hele bu aralar adada fink atmaktadırlar. “Zıpla” deyince “kaç metre” diye soranların sayısı artmıştır. Bunlar sayesinde siyaseti dibelik anahtarı kim hızlı teslim edecek yarışına çevirdik.

Bu yöndeki uyarılarımızı yeri geldikçe seçim sürecinde dile getirdik. Biz notumuzu aldık oturduk.

Kişiler gelip geçicidir. Sistem değişikliği doğru tespit olsa da sırası değildir.

Aman ha.

Bu yola girerseniz Rum ile federasyonun görüşülmesinin artık doğru olmayacağını, başka çözüm yollarının aranması gerektiğini savunanları mahcup eder kaybedersiniz. Akıncı’yı haklı çıkarırsınız.

Daha da iyi anlaşılacak şekilde ifade edeyim.

İlk turda ‘yaşasın UBP’ ikinci turda da ‘yaşasın KKTC’ artık işe yaramaz. Ne UBP, ne de KKTC kalır.

Anlayacağınız Çinlilerin kriz tanımındaki ‘tehlike’ bizim için artarak devam ediyor.

Kriz tanımındaki ‘fırsattan’ feyz alanlar da sistemi değiştirmek için iş başındadır.

The post KRİZ, HEM “TEHLİKE”; HEM DE “FIRSAT” BARINDIRIR first appeared on Ve Kıbrıs.

Fikri olarak umudun olmadığı yerde ilham veren umut veren toplumun umutsuzluk girdabına kapılmasının önüne geçen siyasi liderler devreye girer. Kıbrıs Türkü geçmişte yaşadığı karanlık günleri rahmetli Dr. Küçük, Denktaş, Örek ve onların hayal ortakları olan birçok siyasetçiler sayesinde aşmayı başarmıştır. Daha düne kadar değişimin ve yeni siyaset anlayışının öncüsü olurlar diye umut bağlanan ne bir Tatar, ne de Özersay ya da Erhürman umut olarak bugün toplumun önünde değildir. 

Sahnededirler ama umut değildirler.

Her birine verilen fırsat süresince yetkin ekip kurmak ve planlı icraat yapmaktan uzak kaldılar. Sebep ararsan bulursun elbette ama olmadı; olamadı. Netice bu! 

Bu genç siyasetçilerimizin çok değil daha 2-3 yıl önceki ışıklarından ve toplumda geleceğe yönelik yarattıkları motivasyondan bugün eser yoktur.

İşin daha düşündürücü olan tarafı Özersay’ın Maraş açılımı dışında topluma umut olacak, sürükleyici bir ana fikir de yoktur. Bu konuyu da bu curcuna içinde fırsat bulunursa finansmanı dahil hukuki ve siyasi açıdan ne derece gerçekçi olduğunu belki tartışabiliriz diye beklemedeyiz. Seçimlere kaldı 30 gün!

Akıncı umut olmaktan çoktan çıkmış, Türkiye ile ilişkiler açısından topluma yük olmuştur. Oturduğu makam anayasa ve teamüllere göre onu icraata yön vermekte sınırlamaktadır. O da bunu, işine geldiği şekilde kullanıp muhalefet lideri gibi davranmasını meşru kılan bir emtia olarak kullanmaktadır. Yerine göre Bakanlar kuruluna başkanlık etme hakkı olduğunu hatırlamakta, yerine göre muhalefet lideri gibi iç konuları eleştirmektedir. Hangisi işine gelirse!

Halbuki konumu ve siyasi tecrübesi itibariyle giderek içinden çıkılmaz hal alan umutsuzluğun yol açacağı toplumsal travmaların etkisini azaltmak adına Türkiye ile köprü görevi görerek, tarafsız bir ‘ağabeylik’ yapabilirdi. Ondan beklenen bu olurdu.

Kendi bilinçli tutum ve siyasetinden dolayı, böyle bir konumdan uzak kalmayı tercih etmiştir Akıncı. Uzak kalmakla da kalmamış Ankara’daki ‘reise’ karşı mücadele eden ‘efe’ rolüne daha kolay girmek için kullanmıştır.

Topluma ışık tutacak ‘far’ olmak yerine olur olmaz yerde ses vererek tepki oylarını konsolide etmek adına ‘boru’ (korna) olmayı tercih etmiştir.

Arka planda değil hepimizin gözü önünde cereyan eden siyasi gelişmeler ve toplumdaki sinyaller hayra alamet değildir. Artan işsizliğin, daralan ekonominin açlık ve hırsızlık vakalarında yaratacağı etki ile magazinleşen siyasetteki kutuplaşmanın buluşması tehlikeli bir boyut almıştır.

Akıncı’nın tepki yaratmaya yönelik aidiyet siyasetine, Denktaş da ortak olmak için adım atmıştır. Aidiyet siyasetinde Arıklı ve partisi zaten referans noktası olarak durmaktadır. 

Bu kutuplaşma artık siyasetin hem sol hem de sağında etkin bir emtia olarak kullanılmaya adaydır. Geçmişten gelen siyasetin taşıdığı bu riske aşina olmakla beraber bunu yakın gelecek için yeni ve tehlikeli bir gelişme olarak okumak mümkündür. 

Tüm bunlara artan vaka sayılarını da eklediğinizde olabilecek olanları şimdiden düşünmek ve bugünden siyaseti kurucu meclis hüviyetine bürünecek şekilde genişlemesini konuşmak olası bir çıkış yolu olarak ele alınmalıdır.

Aktif üye sayılarına göre en büyük sivil toplum örgütlerinin temsilcilerini meclise geçici bir düzenleme ile dahil etmek bir çıkış yoludur. Böyle bir hamle toplumdaki bıkkınlık ve çaresizliğe umut olmak ve toplumu sakinleştirmek adına yeni bir başlangıç için ezber bozan bir adım olur. 

Bu yönde atılacak bir adım toplumu kucaklayan çok farklı ve zorlu bir dönemden geçildiğinin farkındalığını yansıtan ve siyasetin yetersizliği ile ilgili de örtülü ya da açıktan bir özür niteliğinde olur kanısındayım.

Mutabık kalınacak kriterlere göre belli sayıda sivil toplum örgütü temsilcilerinin de dahil edilmesi ile oluşturulacak yeni kurucu meclis ve partiler üstü bir hükümet bir yıldan fazla olmamak kaydıyla ortak bütçe ve başkanlık sistemine geçişi düzenleyen yeni anayasayı hazırlamak için görevlendirilebilir. Böyle bir hükümet siyasi kaygılardan uzak, ilimi ve ortak aklı pusula olarak kullanacak şekilde içinden geçtiğimiz pandemi sürecini sağlıklı bir şekilde yönetir kanaatindeyim. Sonrasında da sistem ve kurucu meclisin mutabık kaldığı anayasa değişikliklerini kapsayan referandum ile ayni günde hem milletvekilliği hem de cumhurbaşkanlığı seçimi yapılır.

Evet; diğer önerim de yolunun bulunup Cumhurbaşkanlığı seçimini de bir süre daha ertelemektir. Artan vakalar ile doğal olarak her geçen gün sağlıklı propaganda ve seçim atmosferinden uzaklaşacağız. Bunun yansıması da bugüne kadar olmadığı kadar düşük bir katılımı kendiliğinden doğuracak; yapılacak olan seçimin meşruluğunun bir süre sonra tartışılır olma riskini doğuracaktır.

11 Ekim’deki seçimi ikinci kez ertelemek ve bunu bıçak sırtında bir UBP-HP çoğunluğu ile meclisten geçirmek UBP ve HP için siyasi bedeli olabilir tabii… Buna katılmakla beraber ortada zaten bir başarının da olmadığını söylerim.

İdeal olanı bu yöndeki bir ertelemeyi muhalefet partilerinin de desteği ile meclisten geçirmektir. Bu durum da tüm partiler için toplu bir siyasi intihar olarak da yorumlanabilir.

Köyde eskilerin söylediği gibi ‘harman yanarken panayır yeri konuşulmaz’ diyebilirsiniz.

Buna da cevabım bu erteleme yerine başka bir hesap arayışına girilirse bilin ki bu günleri arar duruma düşer, keşke ile başlayan cümleler kurarız. Yanacak yer kalmaz!

Seçiminden sonra yeni koalisyon senaryoları ve erken seçim hesapları yaparak toplumla alay etmeyi bir kenara bırakın. Bu halimizle umut olmak adına hiçbir hazırlık ve değişiklik yapmadan Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonrası bu meclis içinden yeni bir koalisyon hükümeti denemesi veya erken seçime gitmek, kötüye gidişi hızlandırmaktan öteye gitmez. 

Bu virüs bize zaten yapmamız gereken sistem değişikliğini yapmamız için bulunmaz bir fırsat verdi.

Problemleri çözmek ve hizmete yönelik icraat yapamıyorsanız yeni anayasa ile sistem değişikliğine gidip bir sonraki dönem için umut olmayı deneyip yasama misyonunuzu tamamlayın.

Korna değil far olun!

En azından mum ışığı kadar bir umut verin.

The post ‘BORU’ DEĞİL ‘FAR’ OL! first appeared on Ve Kıbrıs.

Avukat Şahap Tokatlı, devletin üst kademelerinde yaşanan sorunların büyük hasarlara neden olduğunu söyledi. Tokatlı, siyasiler arasında yaşanan çekişmelerin başta ekonomi olmak üzere bir çok konuda olumsuz sonuç doğurduğunu, bu çekişmelerin devletin itibarına da zarar verdiğini ifade etti. Tokatlı, ülkeye başkanlık sisteminin gelmesiyle bu sorunların da ortadan kalkmasının mümkün olabileceğine işaret etti.

Tokatlı, dünyada farklı modellerle başkanlık sistemi uygulamaları olduğuna dikkat çekerek bunların hiç birinin tek başına KKTC adına geçerli bir model olmayacağını dile getirdi. Tokatlı, güçler ayrılığı ilkesinin önemine vurgu yaparak, ülke adına uygulanacak başkanlık sistemi modelinde bu ilkenin uygulanmasının benimsenmesinin en önemli detay olduğunu vurguladı.

Tokatlı, başkanlık sisteminde başkanın, yürütmeden tamamen sorumlu olacağı için çok daha etkili olacağını dile getirdi.

“FİKİR AYRILIKLARI HATTA ÇATIŞMALAR OLUYOR”

Parlamenter sistemde, Cumhurbaşkanı ilemilletvekili seçimlerinin farklı zamanlarda gerçekleştirilmesi ve yönetimlere farklı dünya görüşünden isimlerin gelmesinden dolayı zaman zaman fikir ayrılıkları hatta çatışmaların doğduğuna dikkat çeken Tokatlı, bundan en çok halkın zarar gördüğünü ifade etti. Tokatlı “Filler tepişirken çimenler eziliyor” diyerek doğru oturtulmuş bir başkanlık sistemiyle bu sorunları bertaraf etmenin mümkün olduğunu dile getirdi.

“BAŞKANLIK SİSTEMİ DEMOKRASİ KAPILARINI ARALAR…”

Yasamanın çalışmalarının daha verimli kılınması, yürütmenin icraatlarının daha denetlenebilir olmasının başkanlık sistemiyle mümkün olacağını ifade eden Tokatlı, başkanı denetleyecek bir meclis ve tam denetim yetkisiyle çalışacak bir ombudsmanın olduğu bir başkanlık sisteminin demokrasi kapılarını da aralayacağını kaydetti. Başkanlık sisteminin demokrasinin daha etkili şekilde çalışmasına imkan sağladığını belirten Tokatlı, bu sistemnin kamu reformunun da daha rahat yapılmasına yol açacağını savundu.

Devlet yönetiminde sıklıkla kamuoyuna yansıyan fikir ayrılıklarının yurtdışı temsiliyetleri ve Kıbrıs sorunu üzerinde de olumsuz etkilere sebep olduğunu ifade eden Tokatlı, 

“Devletin tepesindeki sürekli çekişme yaşanabiliyor. Bu da farklı ekollerden gelen siyasilerin farklı seçim zamanlarında seçilmesinden kaynaklanıyor. Crans Montana, Annan Planı ve en son olarak da pandemi sürecinde bu çatışmalara tanık olduk. Parlamenter sistemden başkanlık sistemine geçilmesiyle sorumluluk tek kişiye ait olacağından halkın desteğini kaybeden bir başkan meşruiyetini de kaybetmiş olacaktır” dedi.

“GÜÇLER AYRILIĞI HAYATİ ÖNEM TAŞIYOR”

Parlamenter sistemde, ülke temsiliyetinin farklı mercilerce yürütüldüğünün altını çizen Tokatlı, “Dış temas ve bağlantılarda Cumhurbaşkanı farklı, Dışişleri Bakanı farklı, Başbakan farklı Meclis Başkanı farklı… Bu da zaman zaman farklı beyan ya da farklı tutumlar sergilenmesine neden oluyor. Ülke adına sorun yaratan bir durum” şeklinde konuştu. Doğru denetim mekanizması kurulmuş bir başkanlık sisteminde başkanın tüm tarafların idaresini de ele alacağını aktaran Tokatlı, bunun çok daha efektif olacağını söyledi. Tokatlı, başkanlık sisteminde demokrasinin zarar görmemesi adına güçler ayrılığının ise hayati önem taşıdığına vurgu yaptı.

Dünyada başkanlık sistemine dair bir çok örnek olduğunu dile getiren Tokatlı, Güney Kıbrıs, Türkiye, Amerika Birleşik Devletleri’nin yanı sıra Fransız modelinin de olduğu ancak hiç birinin tek başına KKTC için uygulanılabilir bir örnek teşkil etmediğini belirtti.

“SİSTEMİ MODİFİYE ETMEK GEREKİR”

“Kıbrıs Cumhuriyeti başkanlık sistemiydi. Güney Kıbrıs’ta başkanlık sistemi uygulanıyor. Federe devlet de bir başkanlık sistemi türeviydi” şeklinde açıklamada bulunan Tokatlı, “Önümüzdeki modellerin hiç birisi tek başına ideal bir model değil. Bizim güçler ayrılığı ve denetim mekanizmasının en iyi şekilde kurgulandığı bir sistem seçmemiz gerekir. Mevcut olanlardan bir tane seçip söylediğim kriterleri modifiye etmekle de yapılabilir. Politikada mutlak doğru diye bir şey yok. Dolayısıyla başkanlık sistemini de yaparken, toplum dinamiklerini göz önünde bulundurmak lazım. Toplumdaki bireylerin  politikacılar ve başkan üzerinde yapacakları baskının negatif yönlerini elemine edecek şekilde onlara icraat serbesiyeti sağlayacak ve denetimi çok üst düzeyde tutarak vatandaşın esnetme taleplerine prim vermeyecek şekilde bir denetleme mekanizmasıyla bir başkanlık sistemi daha verimli olabilir” dedi.

The post “DOĞRU OTURTULMUŞ BİR BAŞKANLIK SİSTEMİ” first appeared on Ve Kıbrıs.