Bir zamanlar, bakanın biri maiyetindeki müdürlerden birinin ofisinde nakit paralar ele geçirmişti. Bu paraların bir arsa parselasyonu ile ilgili olduğu ileri sürülmüş ve muhatabına iade edilmişti. Sonuçta ilgili kişi veya kişiler yargılanmadı, olay da kapandı.

Devlet dairelerinde küçük veya büyük rüşvetler döndüğü devamlı söyleniyor. Kimilerine göre bu durum, şüpheden aridir; çok farklı şekillerde ve defalarca kanıtlanmıştır. Hatır veya siyasi çıkar için yandaşlarına küçüklü büyüklü menfaatler sağlamak için artık vaka-i adiyeden olmuştur; günlük hayatımızın ayrılmaz bir parçasıdırlar.

Meclis Başkanı Ziya Öztürkler’in bir kişiye sahte diploma temin edilmesi için girişimler yaptığı mahkeme kayıtlarına geçecek şekilde ifade edilmiştir. Bu şahadeti veren kişi sahte diploma düzenlemekten zaten mahkum olmuştur; mahkeme önünde yalan şahadet vermesi de beklenemez. Mahkemeyi yanıltmaya kalkışarak yeni bir suç işlemek hayatını büyük ölçüde zorlaştıracaktır. Belki de tam tersi olarak, sahte diploma olaylarının çözümlenmesine yardımcı olarak şartlı tahliye hakkı kazanmak gayretindedir. Sonuç olarak ortada “çok ciddi bir suçlama” vardır.

Bu suçlamayı çevreleyen daha başka olgular da var üstelik. Ziya Öztürkler’in akademik olarak “hırsızlık” anlamına giden intihal yaptığı veya İçişleri Bakanlığı döneminde sekreterliğini yapan bir kadının da sahte diploma edinerek tedavüle sürme suçlaması ile yargılandığı biliniyor.

Ama sorun zaten münferit değildir. Ortalık iyice kirlenmiştir…

Böyle bir ortamda, işlerini yürütmek zorunda olanlar “rüşvet vermeye açık” hale gelirler… Rüşvet vermeden iş olmuyorsa yapacak başka şeyleri olmadığını düşünür ve hayatta kalmak için düzene ayak uydurmaya çalışırlar.

Düzen tam da o düzendir! Siyasetteki kirlenme ve bunun hayatımıza yansımaları açıkça ortadadır. Buna karşı olan siyasiler bu ortamı değiştirecek önlemlerin ne olabileceği üzerinde çalışmak zorundadırlar.

• Rum tarafında dokunulmazlığın kaldırılması kararını Yüksek Mahkeme verir. Bizim de böyle bir düzenleme yapmamız gerekir.
• Üst kademe yöneticileri, ilgili bakanlar tarafından görevden alınabilecek olsa bile Kamu Hizmeti Komisyonu tarafından atanmalıdır. Bakanlar çalışamayacağı kişiyi belirler ama çalışacağı kişiyi seçemez duruma getirilmelidir.
• Herhangi bir amaçla kamu kurumlarına başvuran yurttaşların başvurularının zamanında ve yasalara uygun şekilde yanıtlanıp yanıtlanmadığını başka herhangi bir başvuruya gerek duymadan denetleyecek, dolayısı ile yurttaşları rüşvet vermekten koruyacak bir mekanizma kurulmalıdır.

Aklıma gelebilenler bunlar. Bunlar gibi önlemleri bir proje kapsamında uygulamaya koymayı düşünecek miyiz; yoksa, kimilerin ahlaklı, kimilerin ahlaksız olduğunu ayırt etmeyi bütünüyle seçmene mi bırakacağız?

Ben, yeni dönem için önümüze getirilmesi gereken en önemli projelerden birinin, “siyaseti yolsuzluklardan arındırma” projesi olması gerektiğini düşünüyorum.