Haberlerde farklı rakamlar vardı ama Savunma Bakanı Güler, Türkiye’nin İngiltere’den 20, Katar ve Umman’dan 12’şer adet Eurofighter Typhoon alacağını açıkladı. Bu uçaklar yeni yılın başında Türk Hava Kuvvetleri’ne katılmış olacak.

Kamuoyunda bu uçakların oldukça pahalıya mal olduğuna dair bilgiler dolaşıyor. Şimdiki zamanın en gelişmiş savaş uçağı olan F-35 100 milyon dolar dolaylarında satılırken bu uçaklara 300-500 milyon dolar ödendiğini hesap edenler bile var. Fiyat, uçaklarla birlikte alınacak mühimmat dikkate alınmadan değerlendirilmemelidir ama bu konuda tam bir açıklık olamayacağını da kabul etmek gerekiyor.

Türk Hava Kuvvetleri’nin acil olarak uçağa ihtiyacı vardı ve bu ihtiyaç böylece karşılanmış oldu.

Güçlü bir orduya sahip olduğu iddia edilen ve böylesine risklerle dolu bir bölgede yer alan Türkiye gibi bir devletin kullanılmış savaş uçakları alarak hava kuvvetlerini acilen takviye etmek ihtiyacı hissedecek noktaya gelmesi, sadece savunma tartışmaları ile geçiştirilemeyecek kadar önemli bir konudur.

Pek çok Batılı ülkenin ortak olduğu F-35 projesinin ortaklarından biriydik, atıldık. Hem paramıza el koydular hem de uçaklarımızı vermediler. “Siz vermezseniz biz yaparız” dedik ama sonuçta Kaan’a koyacak motor bulamadık. ABD’nin engellemelerini aşabilmek için Trump’un kazanmasına dua ettik ama bundan da bir fayda sağlayamadık. Ne iyi ki Avrupa dara düştü; hem savunma sanayiini geliştirmek hem de çevre güvenliğini artırmak için bizimle iş birliği ihtiyacı doğdu. Eurofigtherler böyle geldi!

Bu arada o kadar yıprandık ki hemen kullanabilmek için yeni yerine ikinci el savaş uçakları almak ve bunlar için kimsenin ödemeyeceği kadar büyük bedeller ödemek zorunda kaldık.

Bunu büyük bir “başarı”; Eurofighter’i de dünyanın en iyi savaş uçağı olarak sunmaya kalkışacak olanlara kanmayın sakın… Bu, aynen “faiz neden enflasyon sonuçtur” politikasından olduğu gibi “keskin bir U dönüşüdür”!

Bu dönüş, sadece Eurofighter almakla bitmeyecek… Türkiye, Suriye’de kendi çıkarlarını Batı’nın çıkarları ile uyumlaştırmak zorundadır. Kürtlere alan açmak, İsrail’in güvenliğine önem vermek zorunluluğu vardır. Kıbrıs’ta “kanla aldım, benimdir” mantığını çalıştırmaya teşebbüs etmemek, çözüm arayışı içinde olmak gerekecektir. Bu U dönüşü, Rusya ve Ukrayna arasında arabulucu olmak sevdasından vazgeçerek Ukrayna’nın bazı parçalarını Rusya’ya kaptırmamaya katkı koymak demektir.

Bu U dönüşünü ekonomik ve siyasi alana da yansıtmak gerekecek. Ceza davalarında evrensel ilkelere uymak zorunda kalacaksınız; hukuksuz tutuklamalar ve hapisler de olmayacak… Kendinize göre ekonomi teorileri de uydurmayacaksınız.

Türkiye’yi yönetenler, Şanghay Beşlisi veya BRİCS oluşumu peşinde koşmanın Türkiye’nin gücünü artırmadığını tam tersine zayıflattığını görmüş olmalıdırlar. Ne iyi ki gördüler… Yol yakınken Batı kampına geri dönmek hepimize iyi gelecek.

Bu dönüş, kimilerine göre bir mağlubiyettir. Ama olmalıydı ve olmuştur. İyi ki de olmuştur!