Sıla Usar İncirli, köy köy dolaşarak partisini iktidara taşımaya çalışıyor. Halkın derdini dinlerken parti görüşlerini ve tutumunu onlarla paylaşmak, iktidar yürüyüşünün en önemli bileşenlerinden biridir tabii…
Ama yeterli mi, bilmiyorum!
Türkiye’de narenciye ürünleri dalında kalmışken Güzelyurt’taki üreticinin sorunlarına çözüm önermek de çözüm bulmak da kolay değildir. İBugünün dünyasında tarım ve gıda ürünlerinin çarşıdaki fiyatları yükselirken üreticilerin işi devam ettirmekte zorlandığının pek çok örneği var. Bütün bu sorunları şimdi iktidarda olanların veya onların tayin ettiği kadroların “beceriksizliği” ile açıklamak yetmez.
Dubai’deki gıda fuarı, süt ürünleri sektörüyle birlikte hayvancılığımızın içinde bulunduğu durumu da gözler önüne serdi. Bize hellim için öneriler dört euroluk fiyat ne ipe yetiyor ne sabuna… Bu fiyatlarla ihracat yapabilmek için bir o kadar daha destek lazım… İhracata gelene kadar verilen ve aslında yetersiz bulunan destekleri de dikkate alırsak hellim ihracatının ülkeye getirisi olan bir iş olarak görülemeyeceği gerçeği açıkça ortaya çıkıyor. Hayvancılıktan vazgeçsek de olmaz! Bir yolunun bulunması gerekir!
Bu örneklerdeki gibi sorunlara çare aranırken devleti çok büyük yükler altına sokmamak gerektiği de bir diğer gerçeğimizdir. Devlet ne sınırsız gelirlere sahiptir ne de sınırsız ödeme gücüne… Üstelik “kamu maaşları” denen bir bela, başında Demokles’in kılıcı gibi sallanıp durmaktadır. Ne işe yaradığını kimsenin izah edemediği kamu yönetimi, vergi gelirlerinden çok daha fazlasını yiyip yutmaktadır. Hükümetler, “maaşları ödemeyi” esas ama aslında “tek” amaç olarak belirlemiş görünüyorlar; başka şeylere kaynak ayırmak onlar için bir “fantezi” halini aldı; sağlık ve eğitim için bile kaynak bulunamıyor!
Bugünkü hükümet bu sorunlarla baş edemediği için herkes ayaktadır. Sütçüye, narenciye üreticisine, çiftçiye ve hayvancıya üretimi sorunsuz bir şekilde devam ettirecek kaynak aktarılamıyor. Kamu görevlilerinin maaşlarını ödemek için devamlı olarak borçlandığı yetmezmiş gibi vergi matrahlarını yükseltmeyerek enflasyon nedeniyle artırmak zorunda kaldığı maaşların bir kısmını geri almak yoluna gitti. Tepkiler yükselmeye devam edecek!
Böyle bir ortamda CTP’nin farklı kesimlerin desteğini alması hiç de zor olmayacak ama esas sorun da bu desteği almakla başlayacak: CTP şimdi yaratmakta olduğu beklentileri nasıl karşılayacak?
Yaratılan imaj bütün bu sorunların “nüfus sayımı ve planlama” ile çözümleneceği şeklindedir. İnsanın “ne alakası var” diyesi geliyor! Nüfusu bilmiyor olsanız bile devlet hastanelerinin ve sağlık ocaklarının yetersizliğini zaten gözlemliyorsunuz… Okulların durumunda bilinemeyen bir şey yok… Narenciyenin dalında kalması tehlikesi nüfusla doğrudan ilgili değil. Nüfus daha az veya daha çok çıkarsa hayvancılar ne yapacak? Nüfusu saymanız ve bilinir hale getirmeniz kaynak temin etmeyecek! Memurlara maaş yetiştiremezken bu sorunları hafifletmek için nereden kaynak bulacaksınız?
Herkes korunmak istiyor ama devletin herkesi korumaya gücü yetmeyecek. CTP bunun sözünü verirken zorlukları bilenleri nasıl ikna edecek?